Adobe Photoshop Lightroom 3 i połączenie z Photoshopem

Połączenie z Photoshopem

Jak sprawić, aby Lightroom i Photoshop harmonijnie współpracowały?

Najlepszym sposobem traktowania związku Lightrooma z Photoshopem jest odnoszenie się do Lightrooma jako programu do zarządzania i przetwarzania dużych ilości zdjęć w katalogu, zaś do Photoshopa jako programu, w którym większość czasu spędzamy, pracując pojedynczo nad poszczególnymi fotografiami.

Chociaż Photoshop, Camera Raw i Lightroom zazębiają się w wielu kwestiach, jasne jest, że Photoshop pozostaje najlepszym programem do retuszowania i warstwowej edycji zdjęć. Pytanie brzmi więc, jaki jest najefektywniejszy sposób pracy z tymi dwoma programami? W tym rozdziale pokazuję różne metody pobierania zdjęć z Lightrooma i edytowania ich w Photoshopie, a także używania modułu eksportu do przetwarzania pojedynczych fotografii lub ich grup. Demonstruję też, jak używać sekcji postprocessingu z modułu eksportu do integrowania złożonych procedur w Photoshopie jako części procesu eksportu.

Dotychczas omawiałem wszystkie rodzaje przetwarzania obrazu, które można wykonać w samym Lightroomie z użyciem opcji modułu Develop (przetwarzanie). Należy pamiętać, że wszystkie edycje w tym programie są niedestrukcyjne, a oryginałami zarządzamy za pomocą katalogu Lightrooma. Są one zawsze zachowywane są w stanie pierwotnym, a każda fotografia może mieć tam tylko jeden oryginał. Jeśli chcemy edytować rastrowe zdjęcie z katalogu poza Lightroomem w programie do edycji, takim jak Photoshop, możemy zdecydować się na edycję oryginału lub nowej kopii. Jeśli chcemy edytować obraz z katalogu w formacie RAW, Lightroom musi utworzyć nową kopię rastrową.

Opcje edycji w Photoshopie

Zanim zaczniemy działać, należy sięgnąć do preferencji Lightrooma, aby skonfigurować opcje External Editing (edytory zewnętrzne; rysunek 9.1). Istnieją zasadniczo dwa sposoby zewnętrznej edycji zdjęcia z katalogu Lightrooma.

Rysunek 9.1. Aby zmienić program do edycji zewnętrznej, wybierz Lightroom/Preferences. Przejdź do sekcji Additional External Editor (dodatkowy edytor zewnętrzny) i wybierz File Format (format pliku), Color Space i Bit Depth, których chcesz użyć przy tworzeniu wersji oryginału do edycji w Photoshopie lub innym zewnętrznym programie

Edycja w Photoshopie

Podstawowa komenda Edit in Adobe Photoshop (edytuj w Adobe Photoshopie) znajduje się w menu Photo/Edit (zdjęcie/edytuj; Command+E [Mac] lub Ctrl+E [PC]). Jeśli użyjemy tej metody do otwarcia pliku RAW, bezpośrednio rasteryzuje ona oryginał z katalogu bez pokazywania po drodze okna Edit Photo (edytuj zdjęcie) lub dodawania do katalogu kopii. Lightroom otwiera je w najnowszej wersji Photoshopa, którą mamy na dysku, a otwarty plik będzie miał takie samo rozszerzenie jak oryginał (na przykład NEF, CS2 czy DNG). Dopiero kiedy wybierzemy File/Save (Plik/Zapisz) w Photoshopie, wchodzi w grę format pliku i pozostałe ustawienia określone w preferencjach External Editing (rysunek 9.1), a zmodyfikowane zdjęcie zostaje zapisane i dodane do katalogu. Zasadniczo polecenie Edit in Photoshop (edytuj w Photoshopie) daje możliwość otwarcia zdjęć z katalogu Lightrooma w Photoshopie bez kreowania za każdym razem nowych kopii oryginału. Można otworzyć w Photoshopie plik RAW, aby zobaczyć, jak wygląda, i zdecydować, czy chce się go zapisać. Jeśli zostanie zapisany, domyślnie zachowywany jest jako edytowana kopia w tym samym folderze, w którym znajduje się oryginał, z użyciem ustawień określonych w preferencjach External Editing oraz dodawany do katalogu Lightrooma. Można też użyć polecenia File/Save As (Plik/Zapisz jako), aby zapisać zdjęcie do innego folderu bez dodawania go do katalogu oraz zachować je w pliku o innym formacie.

Rysunek 9.2. Jeśli otwieramy plik w formacie innym niż RAW z użyciem głównej komendy Edit in Photoshop (Command+E [Mac], Ctrl+E [PC]), wybrana zostanie opcja Edit Original, która otwiera oryginał rastrowy zdjęcia bez dodawania kopii do katalogu

Jeśli otwieramy fotografie w formacie innym niż RAW, na przykład jako plik TIFF, PSD lub jpg, za pomocą komendy Command+E (Mac) lub Ctrl+E (PC), zobaczymy okno pokazane na rysunku 9.2, gdzie domyślną opcją jest Edit Original (edytuj oryginał). Jest ona użyteczna do edytowania warstwowych oryginałów lub ich pochodnych wersji, kiedy chcemy kontynuować edycję zdjęcia źródłowego, ale nie chcemy tworzyć jego nowej kopii. Jeśli chcemy wykreować kopię do edycji pliku w jego pierwotnym stanie (ignorując jakiekolwiek dopasowania z Lightrooma, które mogły zostać wprowadzone), możemy wybrać Edit a Copy. Możemy także zdecydować się na Edit a Copy with Lightroom Adjustments (edytuj kopię z dopasowaniami z Lightrooma), jeśli chcemy otworzyć kopię pliku jpg, TIFF lub PSD z zastosowanymi korekcjami programu. Kiedy użyjemy korekcji Lightrooma do przetworzenia zdjęcia w formacie jpg, TIFF lub PSD i chcemy zapamiętać tę modyfikację, należy wybrać tę właśnie opcję. 

Więcej przeczytasz w książce pt. "Adobe Photoshop Lightroom 3. Podręcznik dla fotografów" wydanej przez wydawnictwo Helion.

Edycja w dodatkowym programie zewnętrznym

Drugą możliwością jest otwieranie zdjęć za pomocą opcji dodatkowego programu do edycji zewnętrznej, do którego również można dostać się z menu Photo/Edit in (Command+Alt+E [Mac], Ctrl+Alt+E [PC]). Możemy wtedy skonfigurować konkretny program do otwierania zdjęć; może to być dowolna aplikacja do edycji rastrowej, taka jak Adobe Photoshop Elements czy Corel PaintShop Pro. Można też wybrać tę samą wersję Photoshopa, ale z innymi domyślnymi opcjami formatu plików (rysunek 9.1). Niezależnie od tego, jaki program wybierzemy, stanie się on dostępny jako opcja w menu Photo/Edit in Photoshop tuż pod główną komendą Edit in Photoshop (rysunek 9.5).

Rysunek 9.3. Jeśli otwieramy plik RAW za pomocą dodatkowego edytora zewnętrznego (Command+Alt+E [Mac] lub Ctrl+Alt+E [PC]), jedyną dostępną opcją jest edytowanie zrasteryzowanej kopii z uwzględnieniem dopasowań z Lightrooma

Główna różnica polega na tym, że kiedy otwieramy plik RAW za pomocą opcji Edit in external editor, wykorzystuje ona mechanizm przetwarzania RAW Lightrooma do zrenderowania rastrowej kopii zdjęcia, która dodawana jest do katalogu przed otwarciem jej w wybranym programie. Tak więc kiedy używamy skrótu Command+Alt+E (Mac) lub Ctrl+Alt+E (PC) do otwarcia pliku RAW, zamiast zdjęcia najpierw zobaczymy okno przedstawione na rysunku 9.3. Pozornie jedyną dostępną tu opcją jest Edit a Copy with Lightroom Adjustments, ale jeśli klikniemy w trójkąt rozwijający na dole okna, możemy odsłonić sekcję Copy File Options (opcje kopii pliku) i użyć jej do tymczasowej zmiany ustawień formatu pliku, przestrzeni RGB i głębi bitowej, określonych w preferencjach External Editing. Jeśli natomiast wybierzemy program inny niż Photoshop lub Photoshop Elements, opcja formatu PSD może nie być dostępna. Możemy także zauważyć na dole opcję Stack with original (grupuj w zestaw z oryginałem). Pozwala ona określić, czy chcemy automatycznie umieszczać wersje do edycji w zestawie z oryginałem, czego nie można zrobić, korzystając z głównego polecenia Edit in Photoshop.
 

Rysunek 9.4. Jeśli otwieramy plik w formacie innym niż RAW za pomocą opcji edycji w dodatkowym edytorze zewnętrznym (Command+Alt+E [Mac], Ctrl+Alt+E [PC]), dostępne są wszystkie opcje edycji

Kiedy otwieramy obraz rastrowy, taki jak TIFF, PSD lub jpg, domyślną opcją jest Edit Original (rysunek 9.4). Jest to prawie to samo, co wybranie Edit Original z okna pokazanego na rysunku 9.2. Jedyna różnica polega na tym, że opcje External Editing umożliwiają otworzenie zdjęcia z katalogu z użyciem programu innego niż najnowsza wersja Photoshopa zainstalowana na komputerze. Jeżeli wybierzemy opcje Edit a Copy, one też pozwolą na edycję kopii w wyznaczonym zewnętrznym programie do edycji.

Opcje ustawień plików

Opcje ustawień plików pozwalają na określenie domyślnego formatu pliku, przestrzeni RGB i głębi bitowej, które mają być używane przy otwieraniu zdjęcia. Istnieją dwa możliwe formaty kopii do edycji: TIFF i PSD. Format TIFF jest bardziej wszechstronny. Plik taki zawsze zachowuje spłaszczony, złożony obraz i jest w stanie zapisać wszystkie opcje Photoshopa, takie jak warstwy, ścieżki czy efekty warstw. Format PSD jest często lepszy, ponieważ czasy zapisywania i otwierania są bardziej efektywne. Aby Lightroom rozpoznał warstwowy plik PSD, musimy jednak w Photoshopie, w preferencjach obsługi plików, wybrać opcję maksymalizacji kompatybilności plików PSD. Opcje przestrzeni kolorów ograniczone są do ProPhoto RGB, Adobe RGB i sRGB. Głębię bitową można ustawić na 16 bitów na składnik, co zachowuje większość informacji tonalnej (tyle, ile jest w stanie zachować Lightroom). Składniki 8-bitowe redukują ilość poziomów do 256 na kanał kolorystyczny, co pozwala tworzyć do edycji mniejsze pliki, bardziej kompatybilne z programami innymi niż Photoshop. Aby dowiedzieć się więcej o opcjach przestrzeni kolorów i głębi bitowej, przejdź do strony 626. Te ustawienia są kluczowe przy otwieraniu plików RAW, ale przy plikach w innym formacie należy zwrócić uwagę na to, że opcje ich ustawień będą ograniczone właściwościami oryginałów. Jeśli na przykład plik źródłowy jest, powiedzmy, 8-bitowym obrazem jpg w przestrzeni sRGB, nic nie zyskamy, eksportując go jako 16-bitowy TIFF w przestrzeni ProPhoto RGB.

Rysunek 9.5. Dowolny program wybrany jako Additional External Editor pojawi się pod komendą Edit in Photoshop w menu Photo/Edit in Photoshop i można go będzie wywołać skrótem Command+Alt+E (Mac) lub Ctrl+Alt+E (PC). Możemy też wybrać zapisane szablony edytora zewnętrznego 

Należy zauważyć, że kiedy otwierasz zdjęcie RAW z użyciem komendy Edit in Photoshop, korzysta ona z przestrzeni kolorów, głębi bitowej i rozdzielczości określonej w preferencjach External Editing. Wybór formatu pliku wchodzi natomiast w grę tylko wtedy, kiedy decydujemy się zapisywać zdjęcia z Photoshopa. Domyślne jest zapisywanie fotografii do tego samego folderu, w którym jest oryginał, z użyciem formatu pliku określonego w preferencjach oraz dodanie zdjęcia do katalogu. Jeśli wybierzemy Zapisz Jako z menu Plik Photoshopa, możemy zmienić domyślny format pliku i miejsce zapisywania.

Opcje nazw plików edytowanych zewnętrznie

Zdjęcia, które były edytowane zewnętrznie i zostały zapisane do katalogu, będą miały przyrostek -Edit dodany do pierwotnej nazwy. Stosowane tu nazewnictwo zależy głównie od tego, co zostało ustawione w preferencjach External Editing (rysunek 9.1). Jeśli nic nie zmienimy i pozostawimy ustawienia domyślne, nazwa zdjęcia otrzyma przyrostek -Edit. Jego kolejne kopie do edycji będą miały dodawane -Edit-2, -Edit-3 i tak dalej. Kiedy decydujemy, jak mają być nazywane kopie zdjęć do edycji zewnętrznej, możemy jednak także wybrać inną z dostępnych opcji nazewnictwa, aby określić, jakie nazwy powinny być nadawane edytowanym zewnętrznie plikom.
 

Kompatybilność z Camera Raw

Przy otwieraniu plików RAW i wybieraniu poleceń Edit in Photoshop i Edit in external editor należy wziąć pod uwagę jeszcze jedną kwestię. Główne polecenie Edit in Photoshop otwiera pliki RAW bezpośrednio z użyciem wtyczki Camera Raw Photoshopa, aby odczytać ustawienia Lightrooma i przeprowadzić konwersję RAW. To, co stanie się później, zależy zatem od tego, jakie dopasowania Develop zostały użyte do edycji zdjęcia i czy są one właściwe dla Lightrooma 3, oraz od tego, z jakiej wersji Photoshopa i Camera Raw korzystamy. W Photoshopie CS5 wszystkie zdjęcia otworzą się normalnie. Jeśli korzystamy z Photoshopa CS4 z najnowszą aktualizacją Camera Raw 5.7, większość ustawień Develop z Lightrooma 3 zostanie odczytana, chociaż aktualizacja 5.7 nie dodaje pełnej funkcjonalności Lightrooma 3 (do tego trzeba pracować z Photoshopem CS5). Jeśli korzystamy z Photoshopa CS4 ze starszą wersją Camera Raw, pojawi się ostrzeżenie widoczne na rysunku 9.6. Można tu wybrać opcję Open Anyway (otwórz mimo to; być może wszystkie zastosowane dopasowania Develop dadzą się odczytać przez wcześniejszą wersję Camera Raw). Można też wybrać opcję Render using Lightroom (renderuj z użyciem Lightrooma), która sprawi, że Lightroom utworzy kopię oryginału do edycji i automatycznie doda ją do swojego katalogu. Zasadniczo zyskujemy tu możliwość otwierania obrazów z Lightrooma 3 w starszych wersjach Camera Raw, ale tracimy możliwość otwierania pliku RAW w Photoshopie i wybierania, czy chcemy go zapisać. Pliki RAW mogą też otwierać się bez problemów w Photoshopie CS3, o ile zainstalowaliśmy najnowszą aktualizację Camera Raw dla CS3 i nie stosowaliśmy dodatkowych dopasowań Develop, takich jak ujemna wartość Clarity (przejrzystość), korekcje miejscowe czy efekt ziarna. Tam, gdzie plik RAW zawiera "nieznane" ustawienia, pojawi się ostrzeżenie pokazane na rysunku 9.7.

Rysunek 9.6. Jeśli nie masz najnowszej wersji Camera Raw dla Photoshopa CS4, przy wybieraniu głównego polecenia Edit in Photoshop dla zdjęcia RAW pojawi się to okno
 

Rysunek 9.7. Jeśli korzystasz z Photoshopa CS3, zobaczysz to okno przy wybraniu polecenia Edit in Photoshop dla zdjęcia RAW

 

Tworzenie szablonów dodatkowego edytora zewnętrznego

Do konfigurowania odmiennych opcji zapisu dla rozmaitych programów do edycji obrazu można korzystać z różnych edytorów zewnętrznych, zatem warto wiedzieć, że można zapisać ustawienia edytora zewnętrznego jako szablon. Kiedy przejdziemy do sekcji Additional External Editor w preferencjach External Editing (rysunek 9.8), można skonfigurować odmienne opcje zapisywania dla różnych programów zewnętrznych i korzystać z menu Presets (szablony) do zapisywania ich jako szablonów edytora zewnętrznego. Użyteczne może być na przykład zapisanie ustawień eksportu dla formatów TIFF i PSD dla różnych programów do edycji rastrowej. Po zrobieniu tego można zauważyć, że szablony ustawień edytorów zewnętrznych pojawią się obok innych pozycji w menu Photo/Edit In (rysunek 9.9).

Rysunek 9.8. Menu szablonów w sekcji Additional External Editor

Rysunek 9.9. Widać tu menu Photo/Edit In z dodatkowymi szablonami edycji zewnętrznej pokazanymi na rysunku 9.8 dodanymi do podmenu

Jak używać opcji edycji zewnętrznej?

1. Wybrałem z taśmy filmowej oryginał w formacie RAW i użyłem komendy Edit in External Editor (Command+Alt+E [Mac], Ctrl+Alt+E [PC]), aby utworzyć kopię, która może być edytowana w Photoshopie. Należy zauważyć, że zaznaczyłem opcję Stack with original, a to spowodowało zgrupowanie wersji edytowanej w zestaw z oryginałem.
 

2. Kopia do edycji oryginalnej fotografii otworzyła się bezpośrednio w Photoshopie, gdzie ją zretuszowałem. Kiedy skończyłem, wybrałem File/Save (Plik/Zapisz) i zamknąłem zdjęcie.

 

3. Będąc z powrotem w Lightroomie, możemy zobaczyć, jak modyfikacje dokonane na kopii do edycji w Photoshopie odzwierciedlone zostały na taśmie filmowej i głównym podglądzie. Kopia do edycji została dodana do tego samego folderu co oryginał i podświetlona na taśmie filmowej, gdzie oznaczona jest jako drugie z dwóch zdjęć we właśnie stworzonym zestawie.

4. Gdybym chciał ponownie edytować to zdjęcie w Photoshopie, mógłbym albo użyć skrótu Command+E (Mac) czy Ctrl+E (PC), albo Command+Alt+E (Mac) lub Ctrl+Alt+E (PC), by zobaczyć okno Edit Photo, gdzie mógłbym wybrać opcję Edit Original.