Adobe Photoshop - warstwy korekcyjne, cz. I

Czytaj także:  "Adobe Photoshop - warstwy korekcyjne, cz. II"

Warstwy korekcyjne (dopasowania) działają według tych samych zasad, co zwykłe warstwy w Adobe Photoshop. Można je więć scalać, grupować, nadawać im różne tryby mieszania, zmieniać parametry wypełnienia i krycia oraz nadawać style. Od wersji CS4 Adobe Photoshop użytkownik ma do dyspozycji specjalny panel "Dopasowania", w którym można zarządzać ustawieniami warstw korekcyjnych i wybierać również ich rodzaje.

Odys J. Korczyński

Najczęściej stosowane korekty lub ciekawe efekty, do jakich doszliśmy przypadkiem, mogą być zapisywane jako "predefiniowane ustawienia warstw" i później na nowo wywoływane. Okno "Dopasowanie", jeśli panel został wcześniej zamknięty, może być wywołane z menu "Okno". Jest ono zapisane jako element podstawowego interfejsu programu Adobe Photoshop.

Odys J. Korczyński

Odys J. Korczyński

Po rozwinięciu palety rodzajów warstw korekcyjnych zobaczymy, że podobnie jak w wypadku trybów mieszania również menu warstw korekcyjnych zostało pogrupowane. Pierwsza grupa (kolor kryjący, gradient, wzorek) to grupa warstw, których zastosowanie całkowicie kryje efektem obraz. Może w ten sposób nadać zestawowi warstw np. gradient albo wzorek, a odpowiedni tryb mieszania połączy je w całość. Warstwy tego typu zwykle nie nadają się bezpośrednio do retuszu czy w ogóle wykorzystania. Trzeba je najczęściej łączyć z innymi funkcjami Adobe Photoshop, natomiast mogą być częścią bardziej skomplikowanych fotomontaży, maskowań, kształtów oraz efektów specjalnych.

Odys J. Korczyński

Kolejna grupa (jasność/kontrast, poziomy, krzywe, ekspozycja) to funkcje warstw korekcyjnych, głównie oddziałujące na jasność i kontrast w obrazie. Są to najczęściej używane warstwy do poprawiania ekspozycji w fotografii, a także precyzyjnej, selektywnej kontroli (za pomocą maski i pędzla) nad cieniami i światłami na zdjęciu. Ogólna idea używania warstw korekcyjnych do poprawiania fotografii, polega na zastosowaniu efektu na całej fotografii, przykryciu go czarnym kolorem maski i późniejszym malowaniu po niej narzędziem "Pędzel" w celu odkrycia działania efektu w różnych częstotliwościach krycia, wzoru i miękkości, dla wydzielanych w ten sposób obszarów fotografii. Za pomocą tych czterech funkcji tej grupy warstw korekcyjnych można np. dodać cieniowanie do płasko oświetlonej twarzy modelki/modela, albo chociażby wizualnie pogłębić fałdy falbaniastej sukienki, by dodać trochę ciężaru do fotografii. Możliwości jest nieskończenie wiele, a narzędzia banalnie proste – warstwa korekcyjna + maska + pędzle. Zgodnie z tym kluczem będę poruszał się po różnych rodzajach warstw korekcyjnych, pokazując najpopularniejsze korekty fotograficzne, dostępne właściwie dla każdego, bez potrzeby uciekania się do nieraz zbyt skomplikowanych tutoriali.

Kolejna grupa warstw korekcyjnych (jaskrawość, barwa/nasycenie, balans kolorów, czarno-biały, filtr fotograficzny, mieszanie kanałów) związana jest z funkcjami oddziałującymi na kolor i jego własności – jasność, nasycenie, temperatura itp. Za pomocą tego rodzaju warstw możemy korygować np. niewłaściwy balans bieli w fotografii, podkreślać niektóre tony kolorystyczne, wyodrębniać kształty chmur, czy poddawać fotografie selektywnej desaturacji jej fragmentów (usta, karoseria samochodu, oczy, włosy, itp.). Większość z tych operacji odbywa się na masce warstwy korekcyjnej, którą możemy malować pędzlem, albo nadawać jej różne wypełnienia gradientowe (czerń i biel).

Odys J. Korczyński

Ostatnia grupa warstw korekcyjnych (odwróć, posteryzuj, próg, mapa gradientu, kolor selektywny) to warstwy przenoszące funkcje szczególnego zastosowania. Za ich pomocą można odwracać kolorystykę obrazu czyli zamieniać kolory w obrazie na przeciwne z koła barwnego, nakładać różne efekty w postaci ograniczania zakresu tonalnego, symulacji rysunku i zmiany poszczególnych kolorów, a także subtelnego zmieniania stylu fotografii mapą gradientu – tworzenie zachodów słońca itp.

Na naszym przykładowym zdjęciu widzimy dość ciemny widok schodów, latarni, drzew i prześwitującego pomiędzy nimi nieba z zachodzącym słońcem. Fotografia jest mocno niedoświetlona w cieniach, aczkolwiek znajdują się w nich cyfrowe dane, które można jeszcze wykorzystać. Najciekawszy fragment fotografii to poziomy pasek, biegnący przez całą jej długość z niebem, drzewami i latarnią. Przy obróbce fotografii należy zawsze patrzeć nie tylko na fotografię jako na całość, ale też szukać dobrego fragmentu, który będzie można wykorzystać np. w zupełnie innym zdjęciu czy projekcie.  Spróbujmy więc tylko za pomocą warstw korekcyjnych, narzędzia "Pędzel" i narzędzia "Gradient"  zrobić z tym zdjęciem coś ciekawego.

Odys J. Korczyński