Akt aktowi nierówny

W ciągu ostatnich miesięcy mogliśmy w Polsce zobaczyć wystawy, które można wrzucić do jednego worka z nazwą „fotografia aktu”. Mimo że tak łatwo je wspólnie sklasyfikować, dzieli je wszystko – i uświadomienie sobie tych różnic pokazuje, że „akt aktowi nierówny”.

Od kiedy do debaty publicznej na stałe włączył się nurt feministyczny, fotografia aktu stała się tematem jeszcze bardziej niż dotąd kontrowersyjnym. A jednak pojawiają się wydarzenia, które stoją w opozycji do też, że kobiecy akt jest wyrazem szowinizmu, dyskryminacji i przedmiotowego traktowania kobiet. Jednym z nich była wystawa autoportretów Yoli Zuchniewicz, którą można było w maju oglądać w Warszawie. Autorka za pomocą własnych aktów postanowiła bowiem stworzyć cykl, opowiadający głęboko i szczerze o niej samej. Przełamując i własny wstyd, i tabu, związane z nagością, sfotografowała własne ciało by „dostać się głębiej” w swoją psychikę.
”Jest to szczególna forma sportretowania samej siebie. Trudna i bardzo wiwisekcyjna. Ale czegóż nie robi się dla sztuki poznawania siebie i przebywania w tej jedynej i doskonałej formie bliskości z oglądającym. Jednak to nie tylko chwyt formalny. Nawet nie pachnie to seksem. To jest po prostu potrzeba publicznego samogwałtu w bliskiej styczności z lustrem” – pisała o tych zdjęciach Izabela Wojciechowska.
Nie ma tu erotyzmu, jest zmaganie się w własną psychiką, w którym pokazanie ciała jest tylko narzędziem.
Więcej o wystawie TUTAJ

fot. Yola Zuchniewicz

Do 22 listopada trwa zaś w Suwałkach pokaz zdjęć Wacława Wantucha, „dyżurnego” polskiego fotografa aktu, który od lat eksploatuje ten sam temat. Fotograf „używa” kobiecego ciała w sposób bliższy stereotypowi – bo tworzy zdjęcia, które są przede wszystkim formą. Kobiece piersi, pośladki, ręce, brzuchy autor odpowiednio oświetla i „układa” z nich prawie geometryczne kompozycje. Na niektórych ciała modelek są wręcz zdeformowane, by nadać zdjęciu jeszcze ciekawszą formę. Przez to i te fotografie nie noszą w sobie oczywistego podtekstu erotycznego. Bo taką zabawę formą można osiągnąć także fotografując np. rośliny.
Więcej o wystawie TUTAJ

fot. Wacław Wantuch

Obie opisane wystawy – to zdjęcia aktów. Żadna z nich nie przypomina zdjęć z magazynów dla panów, z czym wielu osobom słowo „akt” natychmiast się kojarzy. Patrząc więc na fotografię, bazującą na nagości, warto pamiętać, że nie sprowadza się ona tylko epatowania seksualnymi skojarzeniami.