Analiza fotografii, jako przedmiotu artystycznego i estetycznego

To nie jest analiza, to jest wyjątkowo mętny opis tego, co przedstawia obraz - co jest rzeczą samą w sobie absurdalną, ale dla ludzi z wykształceniem z zakresu tradycyjnej historii sztuki całkowicie normalną.



Jednakże jest to zupełny i potworny pseudo-naukowy i intelektualny bełkot (przepraszam za ostre słowo). 2010.05.27 15:23, guerilla # 

Dziękujemy za wypowiedź. Ciekawi jesteśmy opinii pozostałych czytelników. 2010.05.27 15:56, bogusia - Redaktor SwiatObrazu.pl # 

Niestety mogę tylko zgodzić się z przedmówcą.

"Linia horyzontu została umieszczona nieco powyżej symetralnej krótszych boków prostokąta obrazu". Toż to nawet "niedzielny fotograf" zauważy, ale autor chyba się chciał pochwalić rozbudowanym słownikiem, albo napisał nową funkcję do e-słownika synonimów - znajdź najrzadziej używany synonim...



Pseudointelektualne nudy. Nie dało się dobrnąć do końca tekstu... 2010.05.30 00:21, ANONIM # 

Interpretacja obrazu, estetyka to dziedziny bardzo skomplikowane zarówno w rozumieniu, jak i samej interpretacji - mam tego świadomość. W samej filozofii i sztuce uchodzą, nawet dla niektórych profesorów tych dziedzin, za tak wolne w sensie języka i wyobraźni, że aż graniczne w sensie zrozumienia.



Dla osób z wykształceniem klasycznym, to całkowicie normalne.





W tym tekście starałem się używać prostych zdań, wręcz opisywać obraz, a nie fantazjować. Są w nim także opisane konkretne kategorie estetyczne. Wszystko jest konkretnie odniesione do jednego z najbardziej znanych w Polsce, i to nie tylko z filozofii, profesorów estetyki i interpretacji sztuki malarskiej - Ingardena. Wiem jednak, że, by ten tekst przyjąć, trzeba mieć wiedzę z zakresu podstaw malarstwa, estetyki i kompozycji - nie sądzę, by użytkownik zainteresowany testami i techniką taką wiedzę posiadał. Mało tego, trzeba mieć świadomość, że hermeneutyczny tekst na temat sztuki, literatury, języka, analityki semantycznej zawsze będzie tak wyglądał - będzie intertekstualnie trudny.





Rozbijamy się tu o dwa nurty pisania. Pisanie czysto techniczne i pisanie interpretacyjne. Ubolewam nad tym, że technika funkcjonuje w stosunku do interpretacji i sztuki zupełnie dysjunktywnie. Nie powinno tak być. Dlatego tez chciałem pokazać w tym tekście, że artystyczność fotografii jest artystycznością obrazu fotograficznego i odwrotnie. Mam wrażenie, że zarówno w główce tekstu, analizie jak i zakończeniu, jest to zaakcentowane.



Niestety jednak w dzisiejszych czasach, jak pisał Swetoniusz, "Acta est fabula" na rzecz technicznego, prostego języka.





Pozdrawiam,





Odys J. Korczyński

2010.05.30 17:54, Karalus # 

guerilla & wawer1

Podajcie swoje imiona i nazwiska! Zaprezentujcie swoją interpretacje obrazów : niebanalną i wciągającą, pozbawioną intelektualnego bełkotu, elokwentną i intelektualno-naukową.

Ba, chciałbym zobaczyć Wasze prace, cokolwiek malarstwo, fotografię, wydzieranki, pisanki...cokolwiek.



Zastanawiam się dlaczego nie jesteście w stanie wejść w merytoryczny, interpretacyjny dyskurs o zaprezentowanych obrazach przedstawiając własny osąd i analizę?



Znakomicie sprawdzacie się w roli egzekutora tego, co winno a co nie mieścić się w zakresie interpretacji, czyli "wszystko o niczym".



Artykuł świetny! Świetna analiza! Życzę sobie więcej.





2010.06.01 13:43, whitesloope # 

Szanowny Autorze, przepięknie zastosował Pan zalew pustosłowia, żeby przykryć brak odpowiedzi na zarzuty postawione przez pierwszych dwóch komentujących. W istocie, wciąż czekam na wyjaśnienie czemu usiłuje Pan mydlić oczy laikom. Po pierwsze, argument, że czytelnikowi Brzytwa Ockhama się w kieszeni otwiera na widok zbył Pan niezbyt mądrą uwagą, że taki tekst "musi być intertekstualnie trudny" (nawiasem mówiąc, czy Pan w ogóle wie czym jest "intertekstualność"?). Po drugie, nie ustosunkował się Pan nawet do zarzutu, że Pański tekst nie jest nawet analizą.



Jako osoba z wykształceniem humanistycznym wiem, co analizą jest, a co nie jest. To co Pan napisał to tylko wstęp do pełnej interpretacji dzieła. Skupił się Pan na aspekcie formalnym, ani słowem nie wspominając o kontekście powstania dzieła. Pańska "analiza" jest wyzuta z jakiejkolwiek refleksji, jest tylko mechanicznym ubieraniem w piękne słówka tego, co każdy na obrazie może zobaczyć sam.



Więcej, usiłuje Pan stworzyć wrażenie, że swoim tekstem zapewnił czytelnikowi wzorzec analizy, dostarczył narzędzia dla jej samodzielnego wykonania. Jest to wprowadzenie go w błąd. Innymi słowy okłamuje Pan zarówno użytkowników tego serwisu, jak i swoich pracodawców. Czy jest do działanie świadome - nie mi to roztrząsać. Niemniej gdy w wolnej chwili zasiadłem do lektury Pana tekstów ze znajomą pracownicą Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktorem nauk humanistycznych i dziennikarką, oczy otwierały nam się coraz szerzej ze zdumienia. Pański styl przypominał nam zgorzkniałych cyników (w potocznym rozumieniu tego słowa, gdyż szkołę filozoficzną darzę głębokim szacunkiem) z redakcji poczytnych gazet, cyników, którzy wylewają na papier potoki pustosłowia, wiedząc, że niewiele znajdzie się osób, które powiedzą wprost: "na kilku stronach zmieścił pan treściową pustkę". Nieczęsto spotyka się takich krytyków, gdyż zdają sobie oni sprawę ze smutnej prawdy: mało jest ludzi o warsztacie humanistycznym umożliwiającym oddzielenie ziaren od plew.



Analizując Pański styl mógłbym złośliwie pomyśleć, że dostał Pan niekorzystne warunki na akord, więc mści się na pracodawcy pisząc długie akapity o niczym. Nie rozumiem tylko, dlaczego w Pańskich tekstach zakończenia niejako dopisywane są na chybcika, jakby się Pan z nagła zorientował, że trzeba już z jakiegoś powodu kończyć. Czasem tekst wręcz urywa się nagle, bez konkluzji, jakby ktoś przerwał Panu pisanie wpół myśli - co raczej świadczyłoby, że nie pieniądze są tu problemem, bo przecież ciągnięcie wątku (chyba łatwe, z tego co widzę) powinno się Panu bardziej opłacić. Więc jak to w końcu jest?



Na marginesie: myślę, że sam sposób, w jaki tu trafiłem powinien dać Panu do myślenia. Łącze do Pańskiej "analizy" zaserwował mi przyjaciel, niemal płacząc ze śmiechu i próbując opowiedzieć z grubsza w czym rzecz. Niestety, jego rozbawienie uniemożliwiło mu to, więc musiałem przekonać się na własne oczy. Proszę przemyśleć dobrze, czy w taki sposób chce Pan zdobywać zainteresowanie odbiorcy - nawet najlepszy kabaret może się z czasem znudzić. 2010.06.02 16:08, CyrylL # 

Szanowny Panie!

Chyba skasowało Pana komentarz podczas zmiany grafiki na stronie, lecz na szczęście mam w zwyczaju pisać repliki w edytorze tekstu. Dlatego wklejam w oryginale Pańską odpowiedź:
"1. Nie widzę żadnych argumentów, do których musiałbym się odnosić i to jest problem, ale Państwa, nie mój
2. Tekst jest opisem formalnym i nie ma być niczym więcej
3. Jeśli się komuś podoba, jest mi bardzo miło, jeśli nie, nie będę rozdzierał szat na swojej piersi
4. Uwielbiam kabaret
5. Wszelkie dyskusje na temat formalizmu w sztuce uważam za głęboko bezpłodne
6. To ciekawe, że niezrozumienie zwykle łączy się z agresją
7. Podzielę się z Państwem taką moją małą tajemnicą - Moim językowym wzorem jest Ludwig Wittgenstein, a kabaretowym Joker z Batmana"

A oto więc odpowiedzi:
Ad 1. Oto one, cieszę się, że mogę pomóc:
- "To nie jest analiza, to jest wyjątkowo mętny opis tego, co przedstawia obraz"
- "jest to zupełny i potworny pseudo-naukowy i intelektualny bełkot" i "Pseudointelektualne nudy. Nie dało się dobrnąć do końca tekstu"
Fukaniem na czytelników niczym urażona pannica nic Pan nie zdziała, a tylko bardziej zniechęci do czytania.
Ad 2. Jeśli tekst jest opisem formalnym i nie ma być niczym więcej, to proszę nie tytułować go analizą.
Ad 3. Zostały przeciw Pana tekstom wysunięte argumenty merytoryczne (choć w niektórych przypadkach w emocjonalnej otoczce), a nie cudze widzimisię.
Ad 4. Chwali się to Panu.
Ad 5. Nikt prócz Pana nie dyskutuje na temat formalizmu, a nawet Pan mówi o nim w tekście - nie zaś w komentarzach. Proszę odnosić się do argumentacji, która faktycznie padła, nie zaś do własnych wyobrażeń na jej temat.
Ad 6. Proszę wyjaśnić pod czyim adresem była ta uwaga? Czy właśnie obraził Pan czytelnika sugerując, że krytykuje tekst, którego nie zrozumiał? Źle to świadczyłoby nie tylko o Panu, ale o całym serwisie w ogóle.
Ad 7. Ludwig Wittgenstein był niewiarygodnie inteligentnym człowiekiem, a jeden akapit w jego tekstach, zawierał w sobie więcej treści niż niejedna książka. Zachęcam do długiego zastanowienia nad tym zdaniem, a także do nabrania dystansu i pokory. 2010.06.03 22:33, CyrylL # 

1. Dziękuję za opinie. Uważam, że nie ma żadnych merytorycznych przyczynków do odpowiedzi, Państwo uważacie, że są - każdy ma prawo do własnego zdania.

2. Proszę mi nie zarzucać braku dystansu i pokory, ponieważ nie ma Pan podstaw empirycznych do tego, nie zna mnie Pan osobiście. Formułowanie takich twierdzeń w stosunku do kogoś, kogo się nigdy na oczy nie widziało, moim zdaniem jest wysoce niewłaściwe.

3. Znam doskonale życie i twórczość Ludwika Wittgensteina i z poziomu specjalizacji magisterskiej, i z poziomu pracy doktorskiej, łącznie z tekstami oryginalnymi, a nie tłumaczeniami na język polski.

4. Sądzę, że wszelkie dalsze ciągnięcie tego wątku nic nie wniesie do problemu. Być może spotkamy się na jakimś szkoleniu z zakresu DTP albo fotografii, które będę prowadził, i wtedy podyskutujemy (lub wykładzie z zakresu semiotyki).

Pozdrawiam,

Karalus 2010.06.04 11:57, Karalus # 

Zważywszy na ton Pana odpowiedzi sądzę, że nie musi się obawiać mojej obecności na Pańskich wykładach, nieistotne czy będą one dotyczyć fotografii czy LudwiGa Wittgensteina. Będę je też odradzał przyjaciołom, podobnie jak wizyty w tym portalu i udział w jego przedsięwzięciach - Pana tekst trafia do moich zakładek jako argumentacja, której będę używał.

Do moderatora: proszę się nie kłopotać z kasowaniem komentarzy, na wszelki wypadek dokumentuję je zrzutami ekranu. 2010.06.04 12:08, CyrylL # 

Komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu i w żaden sposób nie odzwierciedlają poglądów prezentowanych przez właścicieli i administratorów SwiatObrazu.pl. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.