Bliskie spotkania pewnego stopnia

Susan Sontag w eseju O fotografii pisała: Aparat fotograficzny atomizuje rzeczywistość, poddaje ją manipulacji i zniekształca. Jest to wizja świata zaprzeczająca wzajemnym związkom i ciągłości, otaczająca każdą chwilę nimbem tajemniczości. Każda fotografia jest wieloznaczna: zobaczyć na niej coś - to znaczy znaleźć potencjalny przedmiot fascynacji. Ostateczna mądrość obrazu fotograficznego kryje się w stwierdzeniu: ‘Oto powierzchnia. A teraz myślcie, a raczej czujcie to, co się pod nią kryje. Pomyślcie, jaka musi być ta rzeczywistość, jeżeli wygląda w ten sposób’. Fotografie, które same nie są w stanie niczego wyjaśnić, stanowią niewyczerpane źródło zachęty do dedukowania, spekulacji i fantazjowania.

Powyższe słowa stały się mottem wystawy Krakowskiej Grupy Fotograficznej Bliskie spotkania pewnego stopnia. Oniryczne fotografie mają pobudzić wyobraźnię odbiorcy i nasunąć refleksję, czy to co sfotografowane  - człowiek, obiekt, sytuacje - jest faktycznie zastaną rzeczywistością. Obrazy zabierają w wewnętrzną podróż, wywołując jednocześnie pewien irracjonalny niepokój związany ze spotkaniem z czymś obcym, intrygującym i niewytłumaczalnym. "Bliskie spotkania" mogą być zetknięciem zarówno z religią, duchowością, odmienną kulturą i jej zwyczajami, jak i rzeczami dobrze znanymi odbiorcy, pokazanymi jednak z całkowicie odmiennej perspektywy lub w sposób fragmentaryczny, odwołujący się do zgoła innej, czasem nawet odległej czasoprzestrzeni.

Fot. Aleksander Bochenek

Fot. Aleksander Bochenek

Fot. Aleksander Wasilewski

Fot. Dorota Kuchna

Rolą fotografii jest ich oddziaływanie na odbiorcę, jednak to odbiorca właśnie czyni z nich dodatkową przestrzeń percepcyjną, przenosząc na nią swoje indywidualne spojrzenie na świat. Zapraszamy zatem na spotkania z nieznanym i odkrywanie nowych przestrzeni interpretacyjnych.