Canon EOS 1100D - test lustrzanki

Canon EOS 1100D to następca modelu EOS 1000D. Z wyglądu przypomina poprzednika, jednak jest od niego nieco większy. Obudowę wykonano z tworzywa sztucznego, a wybrane jej fragmenty producent pokrył gładką gumą. W praktyce guma ta niewiele różni się od reszty obudowy, co więcej – nie daje pewności chwytu. Jest po prostu zbyt gładka. Dodatkowo całość sprawia wrażenie taniości, choć poszczególne elementy zostały dopasowane z dużą dokładnością.

Aparat mimo niewielkich wymiarów dobrze trzyma się w dłoniach, choć tradycyjnie występuje problem z uciekającym małym palcem Wbudowana lampa błyskowa wykonana została solidnie, jednak dziwi miejsce umieszczenia przycisku podnoszącego ją. Tym razem znajduje się on tuż za kółkiem kontrolnym i spustem. Nietypowa lokalizacja tłumaczona jest możliwością zmiany funkcji przycisku na ustawienie czułości ISO, o czym będzie mowa w dalszej części tekstu. Oprócz wspominanego spustu, kółka i przycisku, na górnej ściance znajduje się jeszcze tarcza trybów i włącznik. Ten ostatni w postaci wajchy. W aparacie zwraca na siebie uwagę całkowite przeniesienie elementów kontrolnych na prawą stronę tylnej ścianki. Miejsce to zrobiło się teraz wyjątkowo gęste. EOS 1100D – podobnie jak inne podstawowe modele Canona – posiada wygodny dostęp do podstawowych nastaw za pomocą dedykowanych przycisków. W tym przypadku występują one w postaci dodatkowych funkcji kursora. Dzięki niemu w trybie fotografowania zmienimy takie funkcje jak – czułość ISO, tryb pracy AF, balans bieli i tryb napędu aparatu. Kursor otoczony jest pozostałymi przyciskami – w dolnej części odnajdziemy przycisk odtwarzania i włączania menu, w górnej – korektę ekspozycji, włącznik trybu Live View i przycisk Q, dzięki któremu otworzymy menu nastaw fotograficznych. Na wyprofilowanym pod kciuk fragmencie obudowy tradycyjnie natomiast znajduje się blokada ekspozycji i wybór pól ostrości. Przyciski dzielące funkcję w trybie fotografowania i trybie odtwarzania oznakowano kolorami białym i niebieskim.

Aparat posiada bagnet umożliwiający współpracę ze wszystkim obiektywami systemu EOS – zarówno EF, jak i EF-S. EOS 1100D rejestruje obraz za pomocą 12-megapikselowej matrycy CMOS i znanego procesora obrazu Digic 4. Zestaw ten oferuje dostępny zakres czułości od 100 do 6400 ISO, bez możliwości dalszego rozszerzania. Pliki posiadają maksymalną rozdzielczość 4272 x 2848 pikseli. Możemy wybrać także rozmiary mniejsze – M (3088 x 2056 pikseli), S1 (2256 x 1504 pikseli), S2 (1920 x 1280 pikseli) i S3 (720 x 480 pikseli). Zdjęcia zapisywać możemy w formatach RAW, JPEG lubi ich kombinacjach. Co ciekawe, aparat zapisuje pliki RAW 14-bitowe. Połączenie RAW + JPEG umożliwia wybór jedynie JPEG w trybie L. Zapis samych plików JPEG daje możliwość dodatkowego wyboru jakości – Standard lub Fine, co odnosi się do kompresji zdjęć.  Moduł pomiaru światła to znany z Canona EOS 7D 64 strefowy iFCL – czuły zarówno na natężenie, jak i na barwę światła. Dodatkowo sprzężony jest z wyborem pola ostrości. W nowym EOSie do wyboru mamy dziewięć pól ostrości, przy czym centralne posiada czujnik krzyżowy. Migawka aparatu pracuje w zakresie od 30 s do 1/4000 s, dodatkowo umożliwiając korzystanie z trybu B.

Zdjęcia możemy oglądać za pomocą wbudowanego monitora LCD. Konstrukcja ta jednak nie zachwyca, odstając wyraźnie od konkurencji. Ekran ma przekątną 2,7 cala i rozdzielczość 230000 punktów. Ocena ujęć nie jest wygodna ze względu na znaczne przekłamania kolorystyczne wyświetlacza.