Fotografia umysłowym rastrem szyta

Mam świadomość tego, że taka definicja fotografii jest daleko idącą jej psychologizacją, lecz spróbujmy uświadomić sobie jak budowany jest cyfrowy obraz, który widzimy. W formie cyfrowej obraz budowany jest z pikseli, czyli najmniejszych elementów wypełnionych jednolitym kolorem. W postaci drukowanej są to punkty rastra - jego kształt zależny jest od stosowanej techniki druku i naświetlania (losowo rozrzucone plamki koloru, charakterystyczny kształt rozety itp.). Gdzie jest łącznik między moją wizją fotografii, a opisanymi elementami tworzącymi zdjęcie?

Otóż cechy wspólne są w obydwu mechanizmach - naszej percepcji oraz technice wykonywania i edycji fotografii. Sposób postrzegania przez człowieka rzeczywistości polega na "edycji" w korze wzrokowej danych elektrycznych pochodzących z siatkówki oka. Zarówno kora mózgowa, jak i siatkówka zbudowane są z sieci mniejszych elementów - kora z neuronów, a siatkówka z czopków (7 mln) i pręcików (100 mln). "Edycja" polega na wielopoziomowych operacjach zgodnie z naszą uprzednią wiedzą, doświadczeniem, osobniczymi cechami wyobraźni. Tak kształtuje się nasz wewnętrzny obraz świata - ciągle go "edytujemy", często nieświadomie. Czym więc różni się ogólna idea naszego, biologiczno-psychologicznego systemu obrazowania i zapisywania świata na matrycach neuronowych pamięci, od naświetlania światłem cyfrowych megapikseli, możliwości edycji tak stworzonych obrazów w oprogramowaniu graficznym i wyborze techniki składania rastrów na podłożu drukowym? Odpowiedź brzmi: niczym! Technika i jej wzrost zaawansowania jest w gruncie rzeczy tylko rozwojem mimetyzmu struktur biologicznych.

Skąd się zatem biorą na świecie tzw. puryści fotograficzni, którzy ciągle jeszcze wykonują zdjęcia aparatami analogowymi i sprzeciwiają się jakimkolwiek ingerencjom w otrzymany fotogram? Czyżby nie byli świadomi, że owa, tak niedozwolona przez nich "edycja", już się odbyła na poziomie ich mózgu i psychiki? Czyżby nie byli świadomi, że nie widzimy świata rzeczywistego, lecz obserwujemy go poprzez barierę możliwości naszych zmysłów, naszego wychowania, doświadczenia, a nawet aktualnego samopoczucia? Nie ma prawdy fotograficznej, jest interpretacja.
 

Raster w dużym powiększeniu wraz z kątami w druku CMYK.

Schemat budowy matrycy CCD.

Schemat budowy narządu wzroku człowieka.