Fotografia z wysokich budynków

Zdjęcia z wysokości pod względem techniki wykonania nie różnią się od innych rodzajów fotografii – zawsze warto świadomie korzystać z ustawień aparatu. Trzeba też pamiętać, że nie ma jednej sprawdzonej recepty na udane zdjęcie – ustawienia czułości, głębi ostrości, balansu bieli, czasu naświetlania, przesłony i innych parametrów będą zależały od zastanych warunków i „wizji” fotografa.

Widok z baszty zamku w Chęcinach.

Tyle teorii, a w praktyce możemy spotkać się z kilkoma problemami. Fotografując z wysokości nocą i o zmierzchu, kiedy czasy naświetlania wydłużają się, a wysokie czułości ISO znacznie pogarszają jakość zdjęcia (informacje o fotografowaniu nocą min. w artykule „Zdjęcia nocne Świętego Krzyża”) konieczny jest statyw lub inny sposób stabilizowania aparatu – chociażby oparcie go o barierkę lub o szybę na tarasie widokowym. W wypadku silnego wiatru nie sprawdzają się długie czasy naświetlania – zdjęcie, nawet wykonane z pomocą statywu może być poruszone. W takim wypadku trzeba „pójść na kompromis” i skrócić czas naświetlania stosując wyższe czułości ISO, można również próbować zdjęć „z ręki” wykorzystując stabilizację obiektywu bądź korpusu. Z taką sytuacja spotkałam się robiąc nocne zdjęcia z wieży TV na Św. Krzyżu – wyjątkowo użyłam czułości 400 – 600 ISO, skracając czas do 3 – 5 sekund, co dało akceptowalną jakość zdjęć i w połączeniu z przytrzymywaniem statywu pozwoliło uniknąć poruszeń.

Widok z nadajnika radiowo-telewizyjnego na Świętym Krzyżu.

Fotografując szerokie plany lub odległe detale możemy zmierzyć się z mała przejrzystością powietrza czy zamgleniem. Takie zdjęcia można uatrakcyjnić korzystając z programów graficznych, „wciągając” kolory i kontrasty z pliki RAW.

Panorama Kielc z tarasu widokowego w budynku Exbudu.

Panorama Kielc z tarasu widokowego w budynku Exbudu.

Robiąc zdjęcia przeznaczone do panoramy trzeba pamiętać o swoistych wymaganiach, jakie stawia nam ta technika: sekwencję zdjęć należy wykonać z tymi samymi ustawieniami czułości ISO, balansu bieli oraz ostrości (dobrym pomysłem jest ustawienie ostrości w wybranym punkcie i wyłączenie autofocusa). Równie ważne jest zachowanie tych samych parametrów ekspozycji – czasu naświetlania i wartości przysłony. Pomiar światła powinien być pobrany z najjaśniejszego i najciemniejszego miejsca i uśredniony dla całej panoramy.

Panorama z punktu widokowego na Fuerteventurze

Kolejne zdjęcia powinny pokrywać się przynajmniej w 1/4 kadru. Wykonując sekwencję zdjęć do zmontowania w panoramę, możemy spotkać się z problemem różnego oddania kolorów i kontrastów na poszczególnych zdjęciach. Spowodowane jest to różnym kątem padania promieni słonecznych. W takim wypadku, szczególnie jeśli chcemy zmontować panoramę niepełną, warto złamać zasadę „identycznych ustawień” i próbować korekty czasu naświetlania, wykonując kilka ekspozycji dla każdego zdjęcia, później wybierając odpowiednie ujęcia do złożenia w panoramę.

Anna Góra         
CKfoto.pl