Fotograficzny Układ Jacka Boneckiego

Układ to słowo klucz wypowiedziane przez polityka. Układ rządzi, układ dzieli, układ nigdy się nie zmieni. Wzbudza litość, układ jest trendy… i mamy go dość na poły z polityką. Ale jeśli wierzyć w słowa wodza, on jest! Owszem z pewnością, znalazłem go w sztuce fotografii.

fot. Jacek Bonecki

Źródło to początek. Zalążek historii, która płynie i trwa, rzeki inspiracji, które kreuje moje widzenia świata. Źródłem jest moja fascynacja morzem, nad którym się wychowałem, które kocham i podziwiam.

fot. Jacek Bonecki

Układ jest wszędzie. Komponuje się w formie, świetle, barwie, geometrii, nastroju, w ciągu zdarzeń przyczynowo-skutkowych. Układ widzimy dosłownie lub czujemy go wewnętrznie. Kiedy wzrok zatrzymamy na kotwicy, czujemy potęgę morskiej toni. Kiedy obserwujemy fale, myślimy o tych, co na morzu przecinają je w swoich maszynach.

fot. Jacek Bonecki

Zdjęcia powstały pod wpływem impulsu. Po latach banicji w 2007 roku na nowo zacząłem bywać i mieszkać nad morzem. I znów na tapetę padł stary znajomy temat, dawne miejsca i klimaty. Lecz dziś widzę je inaczej. Po 20 latach fotografowania, warsztat pozwala mi patrzeć bez ograniczeń.

fot. Jacek Bonecki

Wystawa ma dwojaki charakter. Początek stanowią proste w formie, surrealistyczne portrety infrastruktury morskiej z mocnym akcentem barwnym. Drugą część stanowią monochromatyczne, romantyczne obrazy ułożone w nadrealne zestawy. Całość kończy podwójny portret, oderwany od rzeczywistości i tła. Stary zniszczony życiem rybak i jego odwieczne marzenie i fantazja, egzotyczna dziewczyna. Takie proste pragnienie zakrapiane w tawernie.

fot. Jacek Bonecki

fot. Jacek Bonecki