Fotografowanie o świcie

Charakter wschodu słońca zależy przede wszystkim od pory roku i szerokości geograficznej, w której się znajdujemy. Znając specyfikę pory roku w miejscu, w którym będziemy fotografować, przed wyruszeniem na plener należy sprawdzić prognozę pogody, godzinę wschodu i wybrać sobie miejsce, w którym będzie widać słońce.

Gołoborze na Świętym Krzyżu – 24 stycznia 2010, temp.  -26°C

Najlepiej rozpoczynać swoją przygodę z fotografowaniem wschodów wiosną lub jesienią. Nie jest aż tak zimno jak w środku zimy, ani wschód słońca nie rozpoczyna się tak wcześnie jak latem, a należy pamiętać aby być na miejscu pleneru około 30-40 min przed wschodem. Trzeba mieć czas na rozstawienie sprzętu i wybranie najciekawszego miejsca. Niebo zmienia swój kolor przed właściwym pojawieniem się tarczy słońca na horyzoncie. Często widać zarówno gwiazdy, jak i pierwsze jaśniejsze fragmenty nieba jednocześnie.
Wschody zimowe są równie piękne jak te o innych porach roku, dodatkowo śnieżna aura wpływa na piękno zdjęć, ale nie każdy aparat może wytrzymać bardzo niskie temperatury. Warto przygotować sobie ciepłe ubranie (niezależnie od pory roku) – o wschodzie słońca zazwyczaj robi się chłodniej niż w nocy (odczuwalny chłód poprzez większą wilgotność powietrza i ruchy powietrza).

Święty Krzyż – 24 stycznia 2010, temp.  -26°C

Praktycznie każdym aparatem można zrobić dobre zdjęcia o świcie. Przy zdjęciach ze słońcem w kadrze przydatny jest punktowy pomiar światła i możliwość korekty ekspozycji.  Przy zdjęciach krajobrazowych naświetlanych na niebo, to co jest poniżej horyzontu jest zawsze niedoświetlone i wychodzi ciemno lub wręcz jest czarno. Jeśli chcemy rozjaśnić dół i jednocześnie mieć dobrze naświetlone niebo musimy zastosować szary filtr połówkowy. Filtrem, który także przyciemni niebo jest filtr polaryzacyjny. Na pewno przyda się statyw, obiektywy o różnych ogniskowych, ściereczka do czyszczenia obiektywu, termos z herbatą i buty, które nie przemakają.

Święty Krzyż – 24 stycznia 2010, temp.  -26°C