Fotografowanie burzy

Z punktu widzenia laika, a zakładam, że większość fotografów nie posiada fachowej wiedzy meteorologicznej, trudno jest przewidzieć kierunek przemieszczania się nawałnicy oraz porę jej ewentualnego wystąpienia. W dobie powszechnego dostępu do Internetu staje się to jednak coraz łatwiejsze. Na stronach serwisów meteorologicznych można na żywo śledzić, w których miejscach kraju dochodzi do wyładowań atmosferycznych. Podstawowe typy burz to konwekcyjne i frontowe. Różnica między nimi jest bardzo duża. Burza konwekcyjna powstaje poprzez wypiętrzenie i rozbudowanie chmury Cumulonimbus. Obłok taki jest bardzo łatwy do rozpoznania dzięki charakterystycznemu kształtowi - najczęściej zbliżonego do gigantycznego kalafiora bądź grzyba. Tempo rozwoju takiej chmury uzależnione jest od warunków atmosferycznych - jeśli są sprzyjające gwałtowna burza może rozpętać się w bardzo krótkim czasie. Z punktu widzenia fotografa atrakcyjne jest już samo powstawanie tych chmur. Burze frontowe wyglądają nieco inaczej - pas chmur burzowych powoli nasuwa się na niebo przynosząc opady i wyładowania atmosferyczne. Mają postać ciągnącego się nawet kilkusetkilometrowego pasa wyładowań, który stopniowo przesuwa się. Łatwo przewidzieć, czy zjawisko obejmie nas swym zasięgiem i mniej więcej wyliczyć, o której godzinie można spodziewać się jego wystąpienia. Z burzami konwekcyjnymi jest trudniej - potrafią powstać bardzo szybko, gwałtownie rozbudować się obejmując swoim wpływem znaczną część terenu kraju, by równie szybko ustąpić.

Różnica między burzą konwekcyjną a frontową praktycznie przestaje mieć znaczenie w chwili, gdy zaczynamy widzieć błyskawice - w tym momencie wszystko jedno, dlaczego i skąd biorą się pioruny - ważne, że można je fotografować. Pozostaje jednak jeszcze jeden problem – o jakiej porze zawita do nas burza. Jeżeli jest to dzień, zrobienie zdjęcia będzie bardzo trudne - nawet jeżeli zaobserwujemy, w której części zachmurzonego nieba pojawiają się błyskawice i nawet jeśli któraś pojawi się idealnie tam gdzie celujemy aparatem, to wciśniecie spustu migawki na czas jest niemal niemożliwe. Piorun jest po prostu zbyt szybki - zdążymy go zaobserwować, ale szanse, że zdążymy mu zrobić zdjęcie są iluzoryczne. Można wprawdzie próbować robić zdjęcia seriami w nadziei, że niejako przypadkiem „złapiemy” obraz błyskawicy, ale rzadko udaje się, by fotografia zrobiona w ten sposób wyglądała dobrze.

Znacznie lepsze efekty uzyskamy po zmroku. Znając przybliżony kierunek, z którego zbliża się burza warto odpowiednio wcześniej zaplanować skąd będziemy robić zdjęcia. Chodzi przede wszystkim o to, by fotografii malowniczych błyskawic nie szpeciły brzydkie obiekty czy budynki.