Fotografowanie kościołów

Wnętrza
Fotografowanie wnętrz jest o wiele bardziej kłopotliwe.  Kościoły są zazwyczaj słabo oświetlone, dlatego niezbędnym elementem wyposażenia będzie statyw. Ze względu na negatywny wpływ światła błyskowego na zabytki (między innymi przyspiesza rozwój glonów) nie należy stosować tego rodzaju oświetlenia. Również ze względu na warunki oświetleniowe dobrze jest wybrać na fotografowanie dzień pochmurny - może to wydawać się niezrozumiałe więc już wyjaśniam. Im bardziej słoneczny dzień i im jaśniejsze światło wpada do kościoła przez okna i witraże - tym większe będą kontrasty i tym trudniej będzie uzyskać prawidłową ekspozycję.

Można sobie z tym radzić stosując bracketing i składając zdjęcia, (mieszając warstwy lub łącząc zdjęcia w HDR) ale to wymaga już większej wiedzy i dobrego opanowania programów graficznych. Zatem aby uniknąć tego kłopotu po prostu lepiej fotografować wnętrza w deszczowy, pochmurny dzień a słoneczną pogodę wykorzystać do innych celów. Jeśli chodzi o obiektywy to przyda się dokładnie ten sam zestaw co poprzednio, czyli szeroki kąt do obejmowania dużych planów oraz teleobiektyw, który pozwoli wyłowić detale. Również we wnętrzach należy uważać na wspomniany już błąd perspektywy. Nic tak nie psuje dobrego zdjęcia sklepienia jak wrażenie, że zaraz na nas spadnie.

Co fotografować
Jak już wspomniałem wcześniej należy szukać tych elementów, które nadają każdemu kościołowi jego indywidualny styl i charakter. Będą to zarówno elementy architektoniczne (np. plan, na którym zbudowano kościół, rodzaj sklepienia, fryzy, głowice kolumn…) jak i szczególny rodzaj zdobień. W sklepieniu uwagę powinno się zwrócić na zwornik (zwykle bogato dekorowany element umieszczany w szczycie łuku lub w punkcie zbiegu żeber sklepiennych). Istotny będzie budulec i sposób jego ułożenia - kamień łamany lub kamień ciosany czy też cegła w młodszych budowlach (początkowo wyrabiana ręcznie, później mechanicznie). Warto szukać śladów fundatora - pieczęci herbowej, płyty dziękczynnej, nagrobka… jak i wykonawców, którzy kierując się horacjańskim motywem „non omnis moriar” przynajmniej poprzez podpis pod swoim dziełem chcieli zachować wspomnienie o ich osobie.

Być może ciekawie zdobiony będzie łuk tęczowy (łuk zamykający od góry miejsce przecięcia nawy głównej lub w przypadku kościołów z transeptem skrzyżowania naw z prezbiterium) oraz umieszczona w nim belka tęczowa. Skoro już o nich mowa to fotografując z zewnątrz należy zwrócić uwagę na sygnaturkę (jest to wysmukła wieżyczka umieszczona na dachu, zwykle nad skrzyżowaniem naw lub łukiem tęczowym). Również z zewnątrz powinno się zwrócić uwagę na portal (artystyczna oprawa otworu wejściowego), apsydę (nisza ołtarzowa), szczyt (to trójkątna ściana ujęta krawędziami połaci dwuspadowego dachu). I tak można by długo jeszcze wymieniać. Ale odkrywanie tego fascynującego świata pozostawiam Wam drodzy czytelnicy.

Krzysztof Kania     
www.ckfoto.pl