Książki100 najważniejszych zdjęć świataPytania i odpowiedziCytaty dla fotografaNajczęściej wyszukiwane

Dołącz do nas

Google+

Daj się ocenić i oceniaj



  • Autor:
    Komentarzy: 6


  • Autor:
    Komentarzy: 2


  • Autor:
    Komentarzy: 32


  • Autor:
    Komentarzy: 4


  • Autor:
    Komentarzy: 5


  • Autor:
    Komentarzy: 8


  • Autor:
    Komentarzy: 3


  • Autor:
    Komentarzy: 15


  • Autor:
    Komentarzy: 13


  • Autor:
    Komentarzy: 19


  • Autor:
    Komentarzy: 3


  • Autor:
    Komentarzy: 9


  • Autor:
    Komentarzy: 67


  • Autor:
    Komentarzy: 9


  • Autor:
    Komentarzy: 24


Fotografuj z Dellem, cz. 6 - Efekty specjalne dla miłośników fotografii

Fotografuj z Dellem, cz. 6 - Efekty specjalne dla miłośników fotografii

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego odcinka, w którym zajmowaliśmy się podstawowymi korektami wad występujących na zdjęciach, tym razem przystąpimy do znacznie trudniejszych zadań. Tematem szóstej części cyklu "Fotografuj z Dellem" będą bowiem techniki efektowe oraz zabiegi edycyjne szczególnie przydatne dla fotografów cyfrowych. Jeżeli więc chcecie wiedzieć jak korzystać z masek obrazu, inteligentnych filtrów, symulować działanie filtrów zmiękczających i połówkowych, tworzyć przekonującą iluzję małej głębi ostrości i przeprowadzać wiele innych ciekawych zabiegów na zdjęciach, zapraszamy do lektury.


Ważne narzędzia edycyjne


Zanim przejdziemy do opisu konkretnych technik efektowych, musimy przygotować sobie solidny grunt do pracy. Uporządkować nieco warsztat i wzbogacić go o nowe narzędzia, które nie tylko rozszerzą nasze możliwości i ułatwią pracę, ale też oszczędzą nam frustracji w wypadku, gdyby coś poszło nie tak jak należało. I choć narzędzia te prezentujemy z powodu specyficznych wymagań technik omawianych na drugiej stronie, to bardzo często przydają się one przy innych – również prostszych – czynnościach edycyjnych. Dlatego też po zapoznaniu się z poniższym materiałem dobrym pomysłem może być nawet krótki powrót do tematów omawianych w poprzednich odcinkach. Przekonacie się sami, że wiedza zdobyta tutaj pozwoli Wam wzbogacić tamte techniki obróbki obrazu o zupełnie nowe możliwości.

Reklama

Retusz drobnych plamek, skaz i niepożądanych elementów

Zaczniemy od stosunkowo prostego zadania, które wielu mniej doświadczonym fotografom spędza sen z powiek: jak pozbyć się ze zdjęcia drobnego, niepożądanego elementu? To, co dla grafika może się wydawać banalne, fotografowi może sprawić sporą trudność. Na szczęście z pomocą przychodzi nam tutaj technologia i rozwiązania zawarte w nowoczesnych programach edycyjnych. W przypadku Photoshopa CC są to narzędzia Pędzel korygujący i Punktowy pędzel korygujący (oba znajdują się pod jedną ikonką w obszarze panelu narzędzi, czyli Przybornika). Ich nazwa jest nieco myląca, ponieważ oba te narzędzia służyć mogą do modyfikowania dowolnie dużych obszarów zdjęcia – choć prawdą jest, że Pędzel punktowy najlepiej sprawdza się w usuwaniu ze zdjęcia niewielkich skaz: plamek, małych obiektów, znamion i blizn ze skóry fotografowanych osób itd. Jest też znacznie wygodniejsze w użyciu: wystarczy zamalować interesujący nas obszar, a program sam zajmie się jego wymazywaniem i odtworzy ten obszar na podstawie danych z tła.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Punktowy pędzel korygujący to dla wielu fotografów korzystających z Photoshopa wręcz magiczna opcja, dzięki której zaawansowany retusz stał się łatwy, jak nigdy dotąd. Trzeba tylko pamiętać, że stosowanie jej na większych obszarach kadru potrafi dać nieprzewidziane efekty uboczne i tym samym zepsuć nasze zdjęcie. (Fot. Kris Arnold / Flickr)

 

Z nieco starszym (i obecnym pod różnymi nazwami we wszystkich chyba bardziej zaawansowanych programach graficznych) Pędzlem korygującym jest nieco trudniej. W pierwszej kolejności użytkownik musi wskazać obszar gdzieś w okolicy interesującego nas miejsca, w oparciu o który program będzie odtwarzał wygląd tła – robi się to klikając dane miejsce z wciśniętym klawiszem [Lewy Alt] – a dopiero potem zaznacza obszar. Czyli np. jeżeli chcemy wymazać leżące na trawniku śmieci, to najpierw próbkujemy obszar czystej trawy, a następnie zamalowujemy śmieci; jeżeli wymazujemy kosz na śmieci na tle ceglanej ściany, to próbkujemy ścianę. W domyślnym trybie działania (opcja Tryb: Zwykły w ustawieniach narzędzia), podczas podmiany fragmentu obrazu na inny program stara się zachować ogólne cechy obrazu, takie jak teksturę, ziarno, czy dominantę barwną. Jeżeli nam to będzie z jakiegoś powodu nie odpowiadać, należy z menu Tryb: wybrać opcję Wymień. Ponadto warto pamiętać, że w celu uzyskania efektu miękkiego, niezauważalnego przejścia obszarów skorygowanych w nieskorygowane, warto zadbać o to, żeby krawędzie pędzla były nieco zmiękczone – zmniejszenia parametru Twardość do 80-90% bardzo to ułatwi.

W programie Adobe Lightroom odpowiednikiem Pędzla korygującego jest opcja Spot Removal, która ma dwa tryby działania: Clone i Heal (domyślnie aktywny jest ten drugi i to właśnie jego zazwyczaj będziemy używać). W przypadku tego narzędzia użytkownik od razu wyznacza punkt lub obszar do korekty, a program sam stara się znaleźć odpowiedni obszar wzorcowy do pobrania próbki. Robi to całkiem skutecznie, bo konieczność samodzielnego wskazywania lepszego miejsca pojawia się raczej rzadko.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Narzędzie Spot Removal obecne w Lightroomie zostało zaprojektowane tak, aby zaoferować użytkownikowi maksimum możliwości przy jednoczesnym zachowaniu prostej obsługi oraz leżącej u podstaw programu idei niedestruktywnej obróbki zdjęć (oryginalna fotografia nigdy nie jest modyfikowana, a wszystkie aspekty obróbki można w dowolnej chwili cofnąć lub zmodyfikować). Pod względem technicznym jest to jedna z najbardziej zaawansowanych opcji tego programu – choć łatwość, z jaką się jej używa, zupełnie na to nie wskazuje.

 

Najważniejszą cechą narzędzia Spot Removal (podobnie zresztą jak i wszystkich innych narzędzi tego programu) jest możliwość zmiany wszystkich parametrów korekty: obszaru z którego pobrano próbkę, sposobu formowania krawędzi zaznaczonego obszaru (ostra lub miękka), przezroczystości retuszu, a w przypadku retuszu punktowego również rozmiarów korygowanego obszaru.

 

Maski obrazu i inne sposoby modyfikowania wybranych fragmentów zdjęć

Podczas pracy ze zdjęciem często zachodzi potrzeba zmodyfikowania jakiegoś jego fragmentu: rozjaśnienia lub przyciemnienia określonej części, zmiany koloru, wyostrzenia, rozmycia itd. Niektóre z tego typu zadań można zrealizować za pomocą narzędzi już nam znanych (np. opisane w ubiegłym tygodniu rozjaśnianie cieni, czy oddziaływanie na określony kolor), ale nie zawsze jest to możliwe. Zresztą nawet w przypadku znanych nam już narzędzi niejednokrotnie pojawia się konieczność np. zmniejszenia nasycenia jakiejś barwy tylko w jednym miejscu przy jednoczesnym zachowaniu jej w innym. Co wtedy? To bardzo proste.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Pędzle korekcyjne w Lightroomie i ACR pozwalają uzyskać najprzeróżniejsze efekty. Tym samym narzędziem można wzmocnić czerwień ust modelki, wygładzić jej cerę i nadać oczom efekt przeszywającego spojrzenia. Oraz rozjaśnić cienie pod oczami, których nie zdołał ukryć makijaż. (Fot. Robert Moran / Flickr)

 

Zacznijmy tym razem od aplikacji czysto fotograficznych na przykładzie Lightrooma. Dysponuje on narzędziem korekty lokalnej, opracowanym na specjalne życzenie użytkowników wczesnych wersji programu. Nosi nazwę Adjustment Brush i znajduje się w górnej części prawego paska narzędzi modułu Develop pod ikoną pędzla. Po jego rozwinięciu oczom użytkownika ukazuje się szereg suwaków obejmujących różne funkcje edycyjne związane z ekspozycją, kolorystyką, kontrastem i innymi kwestiami. Można je dowolnie przestawiać i zapisywać ich układy w postaci szablonów. Same zaś zmiany zdefiniowane w ten sposób nakłada się na obraz za pomocą pędzla, którego charakterystykę (wielkość, gładkość krawędzi, nacisk, intensywność) również można zdefiniować. Pędzlem takim wystarczy następnie zamalować wybrany fragment zdjęcia, aby nałożyć korektę. Jeżeli więc zależy nam np. na rozjaśnieniu ściany lasu widocznego na zdjęciu krajobrazowym, wystarczy że zdefiniujemy pędzel z dodatnią korektą ekspozycji (Exporure) lub obszarów ciemnych (Shadows). Jeżeli zaś chcemy wygładzić twarz modelki, potrzebny będzie nam pędzel z intensywną ujemną korektą przejrzystości (Clarity). Każde zdjęcie można korygować za pomocą dowolnej liczby różnie zdefiniowanych pędzli, a każde wcześniejsze użycie pędzla można dowolnie zmieniać – zarówno jeśli chodzi o kształt zaznaczenia, jak i o osiągany efekt.

W przypadku Photoshopa możliwości jest znacznie więcej. Najprostsza z nich, a jednocześnie najbardziej ryzykowna (zmiany dokonane na warstwie są niemożliwe do zmodyfikowania i można je co najwyżej cofnąć), polegają na użyciu rozmaitych pędzli realizujących rozmaite zadania, np. Rozjaśnianie i Ściemnij (Dodge&Burn – terminologia oryginalna zaczerpnięta z tradycyjnych technik ciemniowych) w celu korekty kompozycji określonych obszarów kadru. My jednak nie polecamy tych metod początkującym fotografom, ponieważ wymagają one dużej precyzji i wprawy w posługiwaniu się myszką lub piórkiem tabletu. Znacznie lepszym sposobem wprowadzania zmian na fragmentach zdjęć może być metoda oparta na maskach: powielamy warstwę ze zdjęciem, do tak utworzonej warstwy wprowadzamy zmiany, które chcemy widzieć na zmodyfikowanym fragmencie, a następnie na warstwę dokładamy tzw. maskę. Jest to obiekt za pomocą którego użytkownik określa, która część tej warstwy ma być widoczna i w jakim stopniu, a które obszary mają być przezroczyste i odsłaniać warstwy znajdujące się poniżej. Maskę dla danej warstwy tworzy się klikając ikonę jasnego prostokąta  z ciemnym kołem w środku na panelu Warstwy, albo wybierając którąś opcję z menu Warstwa > Maska warstwy.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Maski warstw to funkcja powszechnie wykorzystywana w obróbce cyfrowych zdjęć już od wielu lat. Pozwala uzyskać najrozmaitsze efekty. Na przykład, popularna w pewnych kręgach technika koloru selektywnego (pozostawienie jednego obiektu barwnego na czarno-białym zdjęciu) wymaga stworzenia projektu ze zdublowaną warstwą zawierającą fotografię. Dolna warstwa pozostaje nienaruszona, natomiast górną konwertujemy do czerni i bieli. Następnie na górną warstwę nakładamy maskę obrazu, w której wycinamy czarną dziurę obejmującą obiekt, który na zdjęciu ma być kolorowy.

 

Sama maska obrazu jest czymś w rodzaju drugiego obrazu, towarzyszącego warstwie ze zdjęciem (widać go na liście warstw, można się też przełączać pomiędzy nim i obrazem w danej warstwy klikając odpowiednią miniaturę). Obraz ten jest czarno-biały i w obszarach bieli wyznacza część warstwy widoczną, a w obszarach czerni – "dziurę" przez którą widać to, co znajduje się na warstwach niższych. Obszary szarości wyznaczają natomiast miejsca częściowego krycia o różnym stopniu półprzezroczystości. Jedną z najważniejszych zalet maski jest to, że można ją wielokrotnie przemalowywać w danym miejscu, przez co jeżeli popełnimy jakiś błąd (coś nam się wytnie za bardzo albo za słabo) lub zechcemy wygładzić krawędzie przejść pomiędzy warstwami, to możemy zrobić bez problemu i powtarzać do skutku.

Najważniejsza rzecz, o której użytkownik Photoshopa dokonujący korekt lokalnych powinien pamiętać zawsze i wszędzie, to aby nigdy nie modyfikować oryginalnej wersji zdjęcia. Nie mówimy tu nawet o nadpisywaniu jedynych kopii plików po wprowadzeniu na niej zmian (to jest wręcz proszenie się o kłopoty), ale o tym, aby zawsze pracować tak, by najniższa warstwa projektu ze zdjęciem zawierała pierwotną, niezmodyfikowaną wersję obrazu. Będzie ona naszą kopią zapasową na wypadek, gdyby coś poszło mocno nie tak, jak trzeba.

 

Aby nic nie było zmieniane na stałe

Wspomniany wcześniej Adobe Lightroom jest aplikacją zaprojektowaną w taki sposób, aby żadna zmiana poczyniona w zdjęciu nie była ostateczna i aby zawsze można ją było cofnąć – również wówczas, jeśli od jej wprowadzenia dokonaliśmy szeregu innych zmian. Jak jednak zapewnić sobie taki komfort w Photoshopie i innych tradycyjnych programach graficznych? Służą do tego rozmaite narzędzia pomocnicze, z których my omówimy dwa najważniejsze dla każdego fotografa.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Warstwa dopasowania umożliwia nie tylko zmianę parametrów już po nałożeniu, ale też zakresu oddziaływania. To ostatnie zadanie realizuje maska obrazu, która w momencie uruchomienia danej warstwy dopasowania jest na nią domyślnie nakładana. Z maski tej nie trzeba korzystać, a ponadto da się ją wyłączyć lub nawet usunąć, ale w wielu przypadkach może okazać  się całkiem przydatna. (Fot. Simon Matzinger / Flickr)

 

Warstwy dopasowania to coś, o istnieniu czego powinien wiedzieć każdy użytkownik Photoshopa i zarazem dobry powód, żeby zrezygnować z używania narzędzi zawartych w menu Obraz > Dopasowania (a przynajmniej tej ich części, która ma swoje odpowiedniki na liście warstw dopasowania). Warstwy dopasowania znaleźć można w specjalnym panelu o nazwie Dopasowania, który znajduje się po prawej stronie okna programu (a jeżeli go tam nie ma, to warto je włączyć w menu Okno) oraz w rozwijanej liście ukrytej pod ikoną w kształcie podzielonego na pół ciemno-jasnego koła w obrębie panelu warstw (tuż obok ikony maski warstwy). Po wybraniu którejś z warstw dopasowania ponad wskazaną warstwą obrazu pojawia się nowa – wyróżniona piktogramem oraz zawierająca własną (domyślnie całą białą) maskę. Z narzędzi zawartych w warstwie dopasowania korzysta się tak samo, jak z ich klasycznych odpowiedników w menu Obraz > Dopasowania: wystarczy kliknąć i nieopodal pojawia się panel z ustawieniami.

Warstwa dopasowania wpływa (to ważne!) tylko na wygląd warstw obrazu leżących poniżej niej samej. Podlega tym samym regułom co inne typy warstw, tzn. można ją nazywać, maskować, wyłączać, i grupować z innymi. Każdy typ warstwy dopasowania może w danym projekcie występować wielokrotnie z takimi samymi lub różnymi ustawieniami. Warstwy dopasowania wpływają na siebie, dlatego też kolejność ich ułożenia może mieć (i zazwyczaj ma) wyraźny wpływ na wygląd zdjęcia. I co najważniejsze, ustawienia warstwy dopasowania można w każdej chwili zmienić, niezależnie od tego, co się w tak zwanym międzyczasie zrobiło – przynajmniej dopóki nie wydamy polecenia połączenia jej z inną, kiedy to stanie się zwykłą warstwą obrazu.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Możliwość ponownego uruchomienia modułu ACR w trakcie obrabiania daje spore możliwości, których użytkownicy Photoshopa jeszcze kilka lat temu nie mieli. Przede wszystkim możliwe jest dokonanie poprawek w sposobie konwersji pliku RAW, jeżeli na jakimś etapie pracy dojdziemy do wniosku, że jednak popełniliśmy wcześniej jakiś błąd. Po drugie, łatwo możemy w jednym projekcie umieścić dwie kopie tego samego zdjęcia z różnymi parametrami konwersji, co jest bardzo przydatne.

 

Obiekty inteligentne to bardzo ciekawa klasa obiektów w projektach Photoshopa, obecna w tym programie od stosunkowo niedawna. Są to warstwy zawierające nie tylko obraz, ale też dodatkowe informacje dotyczące przeprowadzanych zabiegów edycyjnych i parametrów obróbki. Obszar zastosowania obiektów inteligentnych jest wręcz ogromny i wykracza poza tematykę czysto fotograficzną. My omówimy trzy przykłady ich wykorzystania: proste przekształcenia, współpraca z modułem Camera Raw oraz inteligentne filtry. Zacznijmy od tego pierwszego – warstwę inteligentną (konwersji zwykłej warstwy na inteligentną dokonuje się z poziomu menu Warstwa > Obiekty inteligentne; za konwersję powrotną odpowiada polecenie Rasteryzuj znajdujące się w tym samym miejscu) można dowolnie skalować, zniekształcać i obracać bez utraty oryginalnych danych. Oznacza to, że jeżeli np. zdjęcie o wymiarach 1200×900 pikseli zmniejszymy w ten sposób do wymiarów miniatury 200×150 pikseli i włączymy do kolażu z innymi podobnymi fotografiami, to jeżeli w dalszym ciągu prac nad kolażem dojdziemy do wniosku, że ta akurat fotografia potrzebna jest nam w wersji znacznie większej (np. 600×450 albo 900×675 pikseli), to nie musimy jej importować raz jeszcze. Wystarczy, że powiększymy miniaturę bez ryzyka uzyskania widocznej pikselozy.

Drugi przykład to otwarcie w głównym oknie edytora pliku obrabianego w module Adobe Camera Raw w taki sposób, aby można było do niego później wrócić i zmienić parametry konwersji RAW->obraz bitmapowy. W tym celu będąc jeszcze w module ACR należy wcisnąć i przytrzymać klawisz [Shift], co zmieni przycisk Otwórz obraz na Otwórz obiekt i kliknąć ten ostatni. Wówczas tak długo, jak długo warstwa ze zdjęciem jest obiektem inteligentnym, wystarczy kliknąć dwukrotnie jej ikonę, aby program ponownie uruchomił moduł ACR i umożliwił tym samym zmiany w procesie konwersji pliku RAW.
 

Dell UltraSharp UP2716D edycja zdjęć poradnik cykl fotografia cyfrowa Adobe Photoshop Lightroom Adobe Camera RAW ACR techniki zaawansowane efekty specjalne maski warstwy dopasowania obiekty inteligentne filtry
Dzięki obiektom inteligentnym korzystanie z tych nielicznych funkcji zawartych w menu dopasowań obrazu, które nie mają swoich odpowiedników w panelu Warstw dopasowania, staje się znacznie łatwiejsze. To samo dotyczy filtrów, z których ustawieniami można obecnie eksperymentować znacznie łatwiej, niż robiło się to dawniej. (Fot. shirokazan / Flickr)

 

I wreszcie trzeci, chyba najważniejszy przykład wykorzystania obiektów inteligentnych w zaawansowanej obróbce fotograficznej: każdy filtr oraz narzędzie modyfikujące obraz (łącznie z funkcjami zlokalizowanymi w menu Obraz > Dopasowania) nałożone na warstwę inteligentną zostają zamienione na tzw. filtry inteligentne przedstawione pod daną warstwą w postaci listy. Każdy obiekt na tej liście można wyłączać, zmieniać jego położenie, przenosić do innych warstw inteligentnych i przede wszystkim zmieniać jego ustawienia, ponieważ dwukrotne nazwy filtra wywołuje jego okno dialogowe. Filtry inteligentne (jako całość – cały pakiet w obrębie warstwy) mają też swoją maskę obrazu, za pomocą której można modyfikować zakres ich działania. Wszystko to sprawia, że filtry inteligentne są znakomitym rozwiązaniem bardzo ułatwiającym przeprowadzanie mniej i bardziej złożonych zabiegów edycyjnych, które opisujemy na następnej stronie.

 

 

Autor: Redakcja SwiatObrazu.pl



1 2



Oceny artykułu: 0% 0% ocen: 0

Czytaj także



Komentarze Użytkowników

Niezalogowanych Użytkowników prosimy o zalogowanie się przed dodaniem komentarza.



Nie ma jeszcze żadnych komentarzy

Komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu i w żaden sposób nie odzwierciedlają poglądów prezentowanych przez właścicieli i administratorów SwiatObrazu.pl. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.




Spis treści

Najnowsze fotografie

15350642_1874293686137506_3623886383529598722_n immm intttt  Biedronka azjatycka (b. arlekin)-03 Biedronka azjatycka (b.arlekin)-02 Stołówka Biedronka azjatycka (b.arlekin)-01