Kobiety Olympusa: recenzja Katarzyny Sagatowskiej

Olympusa E-30 otrzymałam wraz z obiektywem ZUIKO DIGITAL ED 12-60mm 1:2.8-4.0 SWD na czas moich wakacji nad Bałtykiem, stąd też tematyka testowych fotografii jest morsko-wakacyjna.

Olympus E-30 reklamowany jest jako przenośne studio kreatywne, w takim znaczeniu, że pozwala fotografującemu rozwinąć kreatywność dzięki wbudowanym filtrom artystycznym. Są to: pop art (zwiększa nasycenie barw), soft focus, pale&light color, light tone, grainy film (czarno-biały negatyw), pin hole (nieco zmienia barwy i dodaje winietę).

Wracając na chwilę do ORFów, trzeba mieć świadomość, że niestety nie istnieje plug-in do ich wywołania w Photoshopie CS3 i konieczny jest upgrade do wersji CS4 lub skorzystanie z innych programów (ja zainstalowałam próbną wersję Photoshopa CS4).

Aparat jest  wygodny w obsłudze, choć korpus mógłby być nieco większy, aby palce prawej ręki swobodniej się na nim mieściły. Bardzo mi odpowiada bliskie położenie przycisków do zmiany czułości i kompensacji ekspozycji w stosunku do spustu migawki, bo umożliwia przestawianie wartości bez odrywania aparatu od oka. Wolałabym natomiast, aby pokrętło do korekty parametrów ekspozycji było nad spustem, a nie pod nim, aby nie tracić pewności utrzymania aparatu w czasie zmian. Ciekawym ułatwieniem pracy - na przykład dla niskich osób (coś o tym wiem!) - jest obrotowy ekran LCD. Szkoda tylko, że w trybie Life View zdjęcie wykonywane jest z pewnym opóźnieniem, co utrudnia fotografowanie ruchu.  Wyświetlacz umożliwia dobrą ocenę jakości wykonanego zdjęcia, przycisk INFO pozwala się przełączyć między 5 ekranami z informacjami, m. in. z ogólnym histogramem, z histogramem rozbitym na RGB, ale także pokazującym pozbawione szczegółów prześwietlone i niedoświetlone partie obrazu.
Menu jest zorganizowane w bloki tematyczne, dzięki czemu można szybko przejść do potrzebnej funkcji.