Kolory nocy - praktyczny poradnik

Słońce zapada za horyzont, pojawiają się światła nocy. Jaki przyjemniejszy początek przygody z nocną fotografią można by wymyślić, jeśli nie sfotografowanie świateł miasta, w którym mieszkasz?

Długie naświetlanie nocnych miejskich panoram nie dostarcza tylu wrażeń, co spędzenie nocy w dziczy, lecz nagrodą jest tu możliwość uchwycenia wielu gatunków świateł o wielu różnych temperaturach.

Nie licząc rozproszonych w atmosferze resztek światła słonecznego, światła księżyca oraz gwiazd, w nocy możesz napotkać lampy argonowe, fluorescencyjne, halogenowe, rtęciowe, tungstenowe, ksenonowe i inne. W każdej dostatecznie szerokiej panoramie miasta znajdziesz ślady wszystkich tych świateł, uwidaczniające się żółcią, zielenią, błękitem i oranżem. Ta "świetlna zupa" może wyjść niestrawna, jeśli nie zachowasz umiaru, lecz przy odrobinie szczęścia udaje się czasem uzyskać ekscytującą opowieść o barwnym życiu miasta, zwłaszcza gdy skomponujesz nieszablonowe ujęcie — widok, jakiego się zwykle nie ogląda.

Długi czas naświetlania nocnych zdjęć pozwala też zamienić ruch w intrygujące wzory. Auta, helikoptery, autobusy, pociągi i samoloty nie są widoczne, ale za to ich światła pojawiają się na zdjęciu jako barwne linie.

Nocne zdjęcia miast wykonuje się zwykle przy jak najkrótszym czasie naświetlania; najczęściej od 4 do 30 sekund. To na tyle krótko, że nie trzeba nawet korzystać z trybu żarówki (Bulb). Niekiedy nawet udaje się zrobić użytek z pomiaru światła w aparacie i z automatycznych trybów ekspozycji. Typowy czas naświetlania nocnych panoram miast jest tak krótki (jak na standardy nocnej fotografii), że niekiedy musisz przedsięwziąć specjalne kroki celem jego wydłużenia. Na przykład zmniejszyć otwór przesłony, a nawet użyć filtra polaryzacyjnego albo neutralnego (szarego), by ograniczyć ilość światła, jakie dociera do matrycy.
 

To zdjęcie świateł Emeryville, San Francisco oraz mostu Bay Bridge w Kalifornii po jasnym zimowym zachodzie słońca. Zimą w atmosferze jest zwykle mniej zanieczyszczeń niż latem, dlatego ta pora roku szczególnie sprzyja wykonywaniu nocnych panoram miast, nawet jeśli z racji panującego chłodu nieco mniej sprzyja fotografom. Tej nocy powietrze było niezwykle czyste, wybrałem się więc na poszukiwanie lokacji do zdjęć. Wspiąłem się wysoko na wzgórze Oakland Hill, a tam dodatkowo poprosiłem o zezwolenie na wejście po drabinie na dach. I tak właśnie powstało to ujęcie zrobione nad głowami rodziny podczas obiadu.

170 mm, 30 s, f/8, ISO 100, statyw

W tym ujęciu mostu Golden Gate i dalekiej panoramy San Francisco wykorzystałem mgłę wiszącą w powietrzu, tak aby uzyskać interesujące zmiękczenie ostrych linii ruchomych kolorowych świateł.

18 mm, 2 min., f/8, ISO 100, statyw

 Więcej przeczytasz w książce pt. "Noc w obiektywie. Kreatywna fotografia" wydanej przez wydawnictwo Helion.

Widzisz tu Transamerica Tower, jeden z najbardziej znanych budynków San Francisco, lecz to nocne ujęcie nie przypomina w niczym typowych widoczków z pocztówek. Trzynastosekundowa ekspozycja wystarczyła, by światła przejeżdżających pojazdów rozmyły się w półprzejrzyste smugi.

18 mm, 13 s, f/20, ISO 100, statyw

Strony 74 – 75. Gdy robię zdjęcia miast, patrząc na nie niemal z lotu ptaka, tak jak to było w przypadku tego zdjęcia Doliny Krzemowej wykonanego ze szczytu Mission Peak, zawsze zaczynają mnie nachodzić filozoficzne myśli o naturze człowieka. Siedzę na ciemnej grani, komponując ujęcie, i zastanawiam się nad tym, co robią ci wszyscy ludzie wśród jasnych świateł na dole i jaki jest sens ich poczynań. Jak kiedyś stwierdziła Susan Sontag, znany krytyk, fotografia to akt podglądania. Dla mnie uczucie podglądania jest wręcz nieodłączną częścią tego gatunku nocnej fotografii.

32 mm, 30 s, f/5.6, ISO 100, statyw