Konkurs Fotoblog 2010: wywiad - Łukasz Biederman

Katarzyna Mróz: Przestrzeń miejska to dla twojej fotografii chyba kwestia kluczowa. Co jest tak fascynującego w miejskim pejzażu, że jemu poświęciłeś bloga o nazwie Rewiry Paranormalne (lukaszbiederman.blogspot.com)? A może twoje zdjęcia dotyczą jednak czegoś innego?

Łukasz Biederman: Faktycznie, większość zdjęć wykonuję w przestrzeni miejskiej. Miasto jest dla mnie nieskończoną kopalnią fascynujących obrazów. Utrwalone w ułamkach sekund migawki zabierają nas w  tysiące różnych miejsc, opowiadają tysiące różnych historii i dotykają tysiąca przeróżnych tematów. Wydobycie z tej mieszaniny barw i kontrastów konkretnego przekazu nie jest łatwe. Większość moich zdjęć przedstawia miejsca dziwne, które w moim odczuciu emanują specyficznie tajemniczą aurą. Blog jest miejscem, w którym te zdjęcia upubliczniam. Każdy post jest tutaj osobną historią, próbą zobrazowania jakiegoś odrębnego miejsca lub wydarzenia. Zdjęcia w formie bardziej uporządkowanej, czyli w sprecyzowanych cyklach tematycznych, prezentuję na mojej stronie autorskiej www.lukaszbiederman.com. Blog jest raczej formą notatnika, choć również zaspokojeniem potrzeby dzielenia się z innymi tym, co w danym momencie fotografuję. 

Fot. Łukasz Biederman 

Fot. Łukasz Biederman

K. M.: Co kieruje tobą podczas fotografowania rewirów paranormalnych? Co było impulsem do sfotografowania np. kwiatów zostawionych obok śmietnika lub pionowo stojącej lokomotywy?

Ł. B.: Fascynują mnie wycinki rzeczywistości, które obserwowane pod odpowiednim kątem przestają wydawać się całkiem realne. Dla mnie to rodzaj swoistej kontemplacji, coś w rodzaju snu na jawie. Fotografując rewiry paranormalne, często wybieram takie właśnie senne obrazy. Kwiaty koło śmietnika czy "lokomotywa do nieba" są jakby urwane z przysłowiowej choinki. To przykłady takich odrealnionych miejsc, które z jednej strony zaskakują, z drugiej natomiast sprawiają, że to, co widzimy, wydaje się klatką z jakiegoś snu. 

Fot. Łukasz Biederman

Fot. Łukasz Biederman

K. M.: Co cię najmocniej dziwi w otaczającej przestrzeni?

Ł. B.: Zadziwia mnie zmieniająca się rzeczywistość. Polska to szczególnie ciekawy region pod tym względem. Nasze miasta to mieszanina starych dworków, kościołów, zaniedbanych poniemieckich kamienic, PRL-owskich budowli i kosmicznie nowoczesnej architektury. Taki miks starego z nowym i ładnego z brzydkim, totalny absurd. Żyjemy w niezwykle malowniczym kulturowo, przyrodniczo i architektonicznie kraju, chociaż chyba większość z nas tego nie dostrzega. 

Fot. Łukasz Biederman

Fot. Łukasz Biederman