Leica V-Lux 1

Właściwie tylko takie opinie można usłyszeć od posiadaczy sprzętów danej marki Leiki. Dotychczasowe aparaty, o których była mowa, oferowały nam analogową jakoś obrazu. Jednak w dobie „pędzącego” postępu technicznego producenci firmy Leica postanowili sprostać wygórowanym wymaganiom rynku i wprowadzili w obieg swych „cyfrowych braci”. Jednym z takich modeli jest Leica V-Lux 1. Czy i o tym modelu będziemy mogli mówić wyłącznie w superlatywach, powinna nam pomóc rozwiązać te wątpliwości dzisiejsza recenzja.

Zacznijmy od wyglądu i konstrukcji aparatu. Design modelu swą kanciastą kubaturą nawiązuje do klasycznej linii analogowych modeli. To właśnie ona, jak i bardzo dobrze wyprofilowany uchwyt aparatu powoduje, że leży on wygodnie w ręku. Konsekwencją tego jest znaczne podniesienie komfortu pracy w danym modelu, mimo że waży ono 734 gramy (jak na taki aparat to liczba całkiem spora). Małe rozczarowanie przynosi jedynie rodzaj materiału z jakiego wykonany jest korpusu aparatu: jest nim wyłącznie tworzywo sztuczne. Oczywiście nie jest to wielką wadą, jednak potencjalny nabywca biorąc do ręki legendarną markę może mieć wygórowane wymagania, a tym bardziej wyobrażenia. Mimo wielu zalet swej konstrukcji Leica V Lux 1 ma jedno niedopatrzenie: system zamykania baterii. Oparte jest ono na zastosowaniu specjalnej dźwigni umieszczonej na klapce zamykającej gniazdo baterii. Rozmiary, konstrukcja oraz łatwość jej przekręcania sprawiają, że użytkownik może w sposób niekontrolowany otworzyć samo gniazdo. Co prawda, bateria posiada specjalną blokadę więc nie powinna wypaść, jednak to istotne niedociągnięcie może nas poważnie zirytować bądź zaburzyć tryb naszej pracy. W korpus aparatu wbudowana jest lampa błyskowa, którą w każdej chwili możemy uruchomić, naciśnięciem jednego przycisku.


Ergonomia aparatu. Projektanci danego modelu zadbali o większość detali w celu jak najlepszej obsługi aparatu. Korpus aparatu zawiera najbardziej istotne pokrętła i przyciski zapewniające nam szybkie dostosowanie parametrów aparatu do dynamicznie zmieniających się warunków ekspozycyjnych zdjęcia. Daje nam to możliwość szybkiego reagowania bez konieczności „kontemplowania” nad samą procedurą zmiany ustawień. Sam rozkład poszczególnych przycisków nie budzi większych zastrzeżeń. Małe problemy pojawiają się jedynie w trakcie obsługi pokrętła znajdującego się na tylnej ściance aparatu po prawej stronie kciuka. Trzymając palec na spuście migawki i chcąc jednocześnie zmienić przesłonę (np. używając trybu preselekcji przesłony do czasu), użytkownik jest zmuszony do nienaturalnego jego wygięcia. Na samym początku sprawia to lekki dyskomfort, jednak po dłuższym obcowaniu z danym modelem szybko o tym zapominamy. Jeśli chodzi o korzystanie z poszczególnych funkcji menu aparatu, to użytkownicy posiadający aparaty marki Panasonic-Lumix, będą czuli się jak przysłowiowa „ryba w wodzie”. Jest ono identyczne jak w niektórych modelach aparatów danej marki. Charakteryzuje się ono bardzo dobrą przejrzystością funkcji, łatwością obsługi bazującej na intuicji użytkownika. Nawigacja wewnątrz poszczególnych funkcji menu jest bardzo prosta.



Matryca. Leica V-Lux 1 posiada wbudowaną matrycę o rozmiarze 1/1,8 cala i rozdzielczości 10.4 mln aktywnych pikseli. Jak na aparat o tej klasie, to ilość ta jest zupełnie wystarczająca. Dodając do tego bardzo dobrą optykę śmiało możno powiedzieć, że użytkownik jest w stanie w pełni wykorzystać jej możliwość (co prawda czasami ograniczane programami tematycznymi, używając jednak ustawień manualnych jest to w zupełności możliwe). Matryca charakteryzuje się bardzo dobrym odwzorowaniem szczegółów oraz dobrym oddaniem odwzorowań barwnych. Jej zakres czułości wynosi od ISO 100 do ISO 1600 (z możliwością podniesienia do ISO 3200 – tryb HI ISO). Jeśli chodzi o sam zakres oferowanych czułości, to śmiało można powiedzieć, że jest to bogata oferta, biorąc pod uwagę klasę danego sprzętu.
W praktyce jednak wygląda to zupełnie inaczej. Mimo oferowanej firmowej optyki, odnotujemy występowanie szumów przy czułości ISO 800 zaś istne apogeum ich występowania zobaczymy przy czułości matrycy ISO 1600. Z racji na kiepską jakość rejestrowanego obrazu, zdjęcia przy tej czułości matrycy trudne są do zaakceptowania.


Optyka. To nic innego jak firmowa LEICA DC VARIO-ELMARIT 1:2.8-3.7/7.4-88.8 ASPH. Jej zakres ogniskowej to 35-420mm (odpowiednik zakresu dla formatu 35mm). Jak łatwo policzyć jest to 12-krotny zoom optyczny, wspierany 4-krotnym zoomem cyfrowym.
Sam obiektyw daje nam możliwość maksymalnego powiększenia (rozbudowany zakresu zoomu optycznego) aż 21,4 razy. Niestety w przypadku jego rozbudowania aparat zmniejsza rozdzielczość wykonywanych zdjęć. Dlatego wykorzystując powiększenie optyczne np. 21-krotne będziemy mogli wykonać zdjęcie o rozdzielczość 2 mln pikseli.
Obiektyw o tak szerokim zakresie zmiany ogniskowej sprawdza się doskonale w ujęciach wymagający szerokiego kąta, jak i znacznych zbliżeń. Niestety jest on niewymienny, choć jego szeroki zakres zmiany ogniskowej spokojnie powinien nam wystarczyć w trakcie większości wykonywanych sesji zdjęciowych. Jak przystało na markowy produkt Leica, obiektyw charakteryzuje się bardzo dobrą ostrością i jakością uzyskanych obrazów. Ponadto wykorzystując tryb fotografowania makro obiektyw można zbliżyć do fotografowanego obiektu do maks. odległości 5 cm. Jeśli chodzi o system kontroli ostrości, to z pewnością dany model nie należy do „demonów” szybkości działania danego systemu (wspierającego bezpośrednio obiektyw). Wykazuje on dość częste tendencje do gubienia się, zaś jego działanie jest wolne szczególnie w słabo oświetlonych miejscach. Ponadto obiektyw daje nam możliwość w pełni manualnego nastawienia ostrości. Wystarczy przełączyć przycisk znajdujący się w obudowie obiektywu.
Na samym obiektywie znajdują się dwa pierścienie. Jeden odpowiedzialny jest za operowanie przybliżeniem, drugi za ustawienie ostrości. Taka kombinacja sprawia, że praca danym urządzeniem zaczyna przeistaczać się w prawdziwą przygodę fotograficzną. W przypadku manualnego ustawiania ostrości w wizjerze bądź monitorze LCD wyświetlane jest powiększanie fotografowanego przedmiotu, dając tym samym fotografowi gwarancję ostrego uchwycenia szczegółów ekspozycji.
Sumując wyżej opisane cechy obiektywu wraz z wspierającym go systemem stabilizacji obrazu łatwo zauważyć, że aparat ten daje nam szereg możliwości o których niejeden producent mógłby pomarzyć. Na domiar wszystkiego producenci firmy Leica przewidzieli możliwość zastosowania odpowiednich konwerterów zakładanych bezpośrednio na obiektyw, które powiększają wachlarz możliwość zastosowanej optyki. Stosując je naprzemian, potencjalny nabywca jest w stanie dysponować potężnym arsenałem optycznym, nie wydając przy tym astronomicznych sum pieniędzy.


Monitor i wizjer. Z racji iż Leica V-Lux 1 jest lustrzanką „hybrydową”, aparat daje nam możliwość obserwowania kadru zarówno w elektronicznym wizjerze aparatu, jak i monitorze LCD. Zanim jednak przejdziemy do omówienia ich działania, pozwolę sobie wpierw wyjaśnić działanie owej lustrzanki. Jak wiadomo, w klasycznych lustrzankach obraz widziany w wizjerze przechodzi przez system luster, soczewek itd. W lustrzankach „hybrydowych” obraz wpada przez obiektyw przetwarzany jednak jest przez przetwornik, który następnie rzutuje obraz na monitor LCD bądź elektroniczny wizjer. Tak też dzieje się w przypadku danego modelu. Producenci zastosowali w nim 2-calowy monitor LCD o rozdzielczości 207 tys. pikseli. Jest on ponadto w pełni ruchomy, dając tym samym nieograniczone możliwości podglądania fotografowanego obrazu z każdej perspektywy. Bezpośrednio podnosi to komfort pracy samego fotografa wielokrotnie ratując go od konieczności klękania bądź skakania ponad przeszkodami ograniczającymi widoczność fotografowanego obiektu.
Drugą możliwość podglądania obrazu daje nam elektroniczny wizjer. Jest to kolorowy monitor LCD o rozdzielczości 230 tys. pikseli, wyposażony dodatkowo w możliwość regulacji dioptrii od -4 do +4 stopni. Oba zastosowane urządzenia posiadają 100% pokrycie pola kadru. Zastosowanie takich rozwiązań znacznie podnosi komfort pracy oraz daje nam bezpośrednią kontrolę nad zasilaniem aparatu.

Dodatkowe funkcje aparatu. Leica V-Lux 1, jak przystoi osiągnięciom współczesnej techniki, wyposażona jest w szereg funkcji mających na celu uzyskiwanie poprawnej jakości zdjęć, jak redukcja czerwonych oczu, stabilizator obrazu czy profil kolorystyczny wykonywanych zdjęć. Aparat daje szereg możliwości ustawień ekspozycyjnych, zaczynając od pełnej automatyki, przez tryb doboru przesłony do czasu (tryb S), czasu do przesłony (tryb A) a skończywszy na pełnej obsłudze manualnej. Ponadto aparat oferuje nam 16 trybów tematycznych, których z pewnością potencjalny odbiorca danego modelu nie będzie używać.
Tym, co jest wyjątkowe dla danego modelu, to edycja wykonanych zdjęć. Aparat daje nam możliwość zarówno przycinania, jak i zmniejszania rozdzielczości wykonanych zdjęć.
Równie ważna dla każdego amatora fotografii jest system redukcji szumów. Zapewne niejeden z nas doceni prawdziwą wartość tego systemu, kiedy okaże się, że zdjęcia, które wykonał nie będą nadawać się do oglądania. System, o którym mowa, działa nadzwyczaj poprawnie redukując szumy już podstawowym na poziomie.

Jeśli jednak zapragniemy spróbować swych sił w branży operatorskiej bądź reżyserskiej, aparat ten daje nam możliwość nagrywania sekwencji wideo o rozdzielczość VGA (640 x 480 pikseli) z prędkością zapisu 30 kl/sek. Dodatkowa obsługa kart DS HC (o zwiększonej pojemności), daje nam duże możliwości filmowe, których wykorzystanie może ograniczyć jedynie nasza wyobraźnia i kreatywność.

Podsumowując. Aparat Leica V-Lux 1 przeznaczony jest dla wszystkich amatorów fotografii, jednak dopiero średnio zaawansowani entuzjaści tego medium będą w stanie w pełni docenić walory danego aparatu. Mimo że jest to produkt legendarnej i renomowanej firmy, to został on dostosowany do średnio wymagających odbiorców, oferując im wiele możliwości. Jedynym mankamentem aparatu jest jego wolno działający system AF, jednak w ostatecznym rozrachunku nie jest to aż tak rażąca wada. Biorąc pod uwagę bardzo przystępną cenę wraz z rewelacyjną jakością osiąganych zdjęć oraz zastosowaną optyką, aparat ten jest bardzo konkurencyjnym modelem dostępnym na rynku fotograficznym.