Lodowata industrializacja na zdjęciach Branislava Kropilaka

Kropilak urodził się na Słowacji, jednak większą część dzieciństwa spędził w Belgii. Studia podjął w swoim rodzinnym kraju – ukończył Prywatną Szkołę Sztuk Pięknych w Bratysławie, później kontynuował naukę w Instytucie Fotografii Cyfrowej w Pradze. Jak sam przyznaje, fotografią zainteresował się "normalnie", czyli jako dziecko bawił się nie raz aparatem ojca, zużywając mu klisze na swoje eksperymenty. Jednak nie pozostał wierny 35-milimetrowym negatywom i gdy tylko fotografia cyfrowa stała się dostępna, natychmiast zmienił kliszę na matrycę. W wywiadzie, którego udzielił niegdyś serwisowi Coolhunting.com, wyjaśnia przyczyny tego wyboru: "Wolę fotografię cyfrową od analogowej ze względu na jej większą elastyczność w kwestii formatu i koloru, który jest dla mnie bardzo ważny."

Branislav Kropilak, z cyklu Fabryki, www.kropilak.com

Branislav Kropilak w świecie fotografii prowadzi jakby podwójne życie. Z jednej strony bowiem jest znanym i cenionym fotografem reklamowym (pracuje dla takich reklamowych kolosów jak BBDO, McCann-Erickson, Saatchi & Saatchi), z drugiej zaś od lat z ogromną konsekwencją tworzy własne projekty, które zawsze dotyczą zindustrializowanego świata wokół nas. Fotograf przyznaje, że dobrze mu z tym "rozdwojeniem" – bo doświadczenia reklamy mają też znaczenie i wartość w jego pracy artystycznej. Jak sam mówi, po latach poznawania teorii na studiach, "prawdziwej" fotografii nauczył się,  gdy zaczął pracować, czyli dopiero w praktyce.

Kropilak uwielbia przemysłowe widoki, fascynują go tereny i miejsca, w których nie zachowała się nawet odrobina natury, tereny skrajnie przetworzone przez człowieka. Brzmi i wygląda to przerażająco, szczególnie jeśli uświadomimy sobie, że sfotografowane przez Słowaka widoki nie są wcale wyjątkami w skali światowej. Wręcz odwrotnie – przecież takich zindustrializowanych pejzaży wciąż przybywa. Fotograf patrzy na te krajobrazy poprzez szerokokątny obiektyw, starając się ukazać z nich jak najwięcej. Szeroki plan i zbieżna perspektywa z jednej strony dynamizują obraz, z drugiej jeszcze bardziej podkreślają, jak bardzo nieludzkie są to widoki.

Branislav Kropilak, z cyklu Lobby, www.kropilak.com

Kropilak przyznaje, że bardzo dba o czystość obrazów – usuwa z nich wszelkie niedoskonałości wynikające z błędów aparatu, dba też, aby nie pojawiały się na zdjęciach zbędne detale (ludzie, samochody itp.). Czysta, sterylna forma tych fotografii, nasycone kolory, starannie skomponowany, geometryczny kadr – to wszystko zbliża zdjęcia Kropilaka raczej do konceptualnych wizji niż chłodnej dokumentacji.

We wspomnianym wywiadzie fotograf wspomina o jeszcze jednym aspekcie jego pracy – nieustannym strachu. Fotografując dworce, lotniska, fabryki, rafinerie, najróżniejsze zakłady i tereny niedostępne dla osób nieupoważnionych, Kropilak cały czas narażony jest na spotkania z ochroniarzami i stróżami. Przyznaje, że ma już na koncie trochę ucieczek i awantur za wtargnięcie na teren strzeżony, jednak nie dość, że nie zniechęca go to do dalszej pracy, to jest wręcz przyjemnym dodatkiem. "Nie będę ukrywał, że lubię ten dreszczyk emocji i tę satysfakcję, gdy uda mi się zrobić dobre zdjęcie w tak niesprzyjających okolicznościach" – przyznaje słowacki fotograf.

Więcej zdjęć Kropilaka można zobaczyć na www.kropilak.com. 

Branislav Kropilak, z cyklu Garaże,www.kropilak.com