Mistrzowie fotografii mody: John French

W pierwszym odcinku cyklu Mistrzowie fotografii mody przenosimy się w czasie do Wielkiej Brytanii lat 50. i 60., na te bowiem czasy przypadł szczyt aktywności i popularności londyńczyka Johna Frencha. Nasze współczesne postrzeganie mody owych czasów i klimatu "swingującego Londynu" to, w znacznym stopniu, patrzenie przez pryzmat portretów jego autorstwa. Jego charakterystyczny styl i szereg innowacyjnych rozwiązań zainspirował licznych sławnych kontynuatorów, takich jak Terence Donovan czy David Bailey, którzy zresztą rozpoczynali swoją karierę jako asystenci i współpracownicy Frencha. Co prawda to nazwiska jego następców uchodzą za synonimiczne z epoką swinging London, ale ich stylistyczny dług wobec prekursora i mistrza jest niewątpliwy.

Fot. John French

Fot. John French

Fot. John French

Zostań mistrzem techniki HDRI - wyjątkowy pakiet 5 filmów szkoleniowych

Leonard John French przyszedł na świat 1 marca 1907 roku w północnym Londynie (Edmonton). Studiował malarstwo w Paryżu pod okiem Georgesa Braque'a, lecz w latach 30. powrócił do ojczystej Anglii, aby zająć się na dobre fotografowaniem. Początki jego kariery związane są z fotografią komercyjną; działał jedynie w obszarze reklamy aż do wybuchu II wojny światowej, kiedy to porzucił aparat na rzecz munduru, służąc w szeregach Grenadier Guards (uczestniczył w operacji lądowania wojsk alianckich na Sycylii).

W 1948 roku powrócił – już na stałe – do fotografii i zdecydował się na otworzenie własnego studia. Wkrótce zyskał sobie poważanie i rozgłos, publikując w największych żurnalach mody: Vanity Fair, Vogue, Tatler – ale i w brukowym dzienniku Daily Express.

Fot. John French

Fot. John French

Fot. John French

Uznaje się, że rozpowszechnienie fotografii modowej w popkulturze i powszechnej prasie jest zasługą właśnie Frencha. Znalazł on sposób na publikację fotografii w popularnych magazynach tak, aby nie straciły one wiele ze swej wysokiej jakości: przede wszystkim odszedł od stosowania oświetlenia sztucznego, rezygnując z lamp na rzecz maksymalnej ekspozycji na światło dzienne. Uzyskany w ten sposób efekt jasnych zdjęć o niskim kontraście pozwalał z powodzeniem wykorzystać je w masowej reprodukcji bez ryzyka, że obraz straci na walorach estetycznych.

Fot. John French

fot. John French

Łagodnie oświetlone, dostojne, eleganckie portrety Frencha stały się na długo miarą standardów w fotografii mody. Fascynujące jest śledzenie zmian w estetyce, wizerunku kobiety i oczekiwaniach co do ogólnego ideału urody na przestrzeni dwóch dekad, od dam o arystokratycznym wdzięku, odzianych zgodnie z wytycznymi New look Christiana Diora, po wielkookie podlotki w sukienkach mini.

Na jego fotografiach przewija się plejada najsłynniejszych ówczesnych modelek, gwiazd sceny, muzyki pop, idolek młodzieży – Jean Shrimpton, Marianne Faithfull, Cilla Black, Lulu, Patti Boyd czy Twiggy.

Fot. John French

Fot. John French

Fot. John French

Kariera Johna Frencha zakończyła się, gdy lata swingującego Londynu trwały w najlepsze. Fotograf zmarł w roku 1966 na skutek chłoniaka. Wkrótce po jego śmierci żona, dziennikarka magazynów modowych Vere Denning, przekazała dorobek męża Muzeum Wiktorii i Alberta. Jego zdjęcia stanowią część ekspozycji The Golden Age of Couture. W roku 1984 Muzeum zorganizowało wystawę oraz wydało retrospektywny album poświęcony twórczości Frencha.

Ze wspomnień współpracowników wyłania się obraz Johna Frencha jako podręcznikowego angielskiego dżentelmena, szalenie eleganckiego, ale i niepozbawionego dystansu do własnej osoby. Oto, jak David Bailey wspomina swego mentora i przyjaciela: "John French wyglądał jak Fred Astaire (…) zatrudnił mnie, choć wtedy nie miałem nawet pojęcia, czym jest światło stroboskopowe. Zaprzyjaźniliśmy się i jeszcze tego samego dnia, po szóstej, Mr. French zmienił się w Johna". To French pierwszy odkrył talent Baileya, i nawet, jeśli ten ostatni pozwala sobie na dyskretną krytykę, nie kryje szacunku dla swego nauczyciela. "To był niezwykle przyzwoity człowiek. Nie był może, moim zdaniem, doskonałym fotografem, ale miał właściwe podejście. Jego sposób fotografowania nieco mnie spowolnił, bo musiałem wyzwolić się z jego maniery, ale wiele zyskałem dzięki niemu" (cyt. za materiałem opublikowanym na http://community.livejournal.com/bygonefashion)

Fot. John French

Fot. John French

Fot. John French