M.ZUIKO DIGITAL 17 mm F2.8 Pancake - test

M.ZUIKO DIGITAL 17mm F2,8 to obiektyw, który rozczarowuje w zakresie ostrości obrazu – od konstrukcji stałoogniskowej można wymagać znacznie więcej. Centrum kadru od przysłony F5,6 jest zadowalająco ostre, ale jeżeli maksymalnie otworzymy przysłonę, to widać rozmycie na całej powierzchni zdjęcia. Narożniki zdecydowanie odbiegają od tego, co widać w środkowej ich części, a zjawisko to wydaje się być niezależne od użytej przysłony. Nie ważne czy przysłona jest całkowicie otwarta czy też przymknięta do F16 – utrata detali jest zauważalna.
Poniżej znajduje się tabela zawierająca wycinki w skali 1:1 pobrane ze zdjęć wykonanych obiektywem M.ZUIKO DIGITAL 17mm F2,8 oraz aparatem Olympus E-P2 zapisującym pliki w postaci RAW, które następnie zostały wywołane z pomocą programu Adobe Lightroom 2.6 przy zachowaniu neutralnych ustawień (bez wyostrzenia).

F2,8
F4,0
F5,6
F8,0
F11
F16
F22

Zestawienie umiejscowione poniżej, jest oparte na zdjęciach wykonanych tym samym zestawem sprzętu, ale aparat zapisywał zdjęcia w formacie JPEG. Jak widać próbki te wyglądają znacznie lepiej niż te, które znajdują się w tabeli poprzedniej. Centrum kadru jest ostre już od F2,8, ale gorzej wypada narożnik zdjęcia, który jest naznaczony widocznym rozmyciem i utratą szczegółów. Przymykanie przysłony nieznacznie wpływa na jakość, ale przy F11 możemy już zaobserwować pierwsze oznaki dyfrakcji. 

F2,8
F4,0
F5,6
F8,0
F11
F16
F22

Po bezpośrednim porównaniu dwóch powyższych zestawień można zauważyć, że aparat mocno ingeruje w wyjściowy plik JPEG. Zdjęcia są mocno wyostrzone i zdecydowanie odbiegają od tego, co udaje się uzyskać z wywołania RAW'ów.