Nikon eXtremalnie I: Kosmiczna technologia nie tylko na fotografii!

Wstęp

Któż z nas spoglądając w rozgwieżdżone niebo nie marzył o tym, by sięgnąć gwiazd. Na własne oczy przekonać się, jak nasza Błękitna Planeta wygląda z przestrzeni kosmicznej, albo niczym Neil Armstrong 20 lipca 1969 roku pozostawić swój odcisk w pyle Srebrnego Globu i obejrzeć zachód Ziemi. Niestety, tylko nieliczni mieli, mają lub będą mieć szansę, aby chociaż w małym stopniu spełnić swoje marzenia. Świadomi wyróżnienia, jakie ich spotkało oraz faktu działania dla dobra ludzkości, chętnie dzielą się tym, co przeżyli, zobaczyli i uwiecznili na fotografiach oraz filmach, orbitując 350 kilometrów nad Ziemią.

źródło: Nikon Rosja

?Kosmiczna technologia nie tylko na fotografii". Ten krótki równoważnik zdania, który znalazł się w tytule, śmiało mógłby posłużyć jako podsumowanie całego artykułu. Ale dla nas będzie tematem przewodnim przy opisie sprzętu, z którego korzysta na codzień załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Wysłanie człowieka, satelity i sondy w przestrzeń kosmiczną to za każdym razem triumf naukowców, którzy dniami i nocami pracują w laboratoriach, prowadząc badania nad nowymi technologiami. Tutaj nie ma mowy o tym, by jakiś element, na przykład, stacji kosmicznej powstał z materiału, co do którego nie ma pewności, iż sprawdzi się w ekstremalnych warunkach. Wszystko musi zostaźć przetestowane pod każdym względem zanim trafi na orbitę okołoziemską ? poligon doświadczalny, prawdziwe pole bitwy myśli naukowej z prawami fizyki.

źródło: Nikon Rosja

Gdzie zatem jest kosmiczna technologia w fotografii, o której mowa w tytule? Chociaż rzadko zdajemy sobie z tego sprawę, to spotykamy się z nią niemalże zawsze wtedy gdy bierzemy do ręki aparat.  Magnez, kompozyty, polimery, włókna węglowe i tytan to tylko niektóre materiały, jakie coraz częściej stosuje się do budowy sprzętu fotograficznego. Zanim przybliżymy temat  kosmicznej technologii w fotografii, dowiedzmy się, co, w jakich warunkach i jakim sprzętem fotografują kosmonauci pracujący na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.  

Wywiad

Rosyjski kosmonauta Fiodor Jurczychin dwa razy odbył lot w przestrzeń kosmiczną ? w 2002 roku na pokładzie  promu kosmicznego ?Atlantis? i w 2007 roku na ?Sojuzie TM-10?. Podczas obu ekspedycji zrobił wiele fotografii sprzętem Nikona. Fiodor przyznaje, iż fotografowanie z kosmosu jest dla niego jednym z najciekawszych i najbardziej pasjonujących elementów lotu kosmicznego. W wywiadzie kosmonauta dzieli się z nami wrażeniami i doświadczeniami zebranymi podczas przygody z kosmiczną fotografią.

Maria Żelichowska: Zanim poleciał pan w kosmos, musiał pan wiele lat czekać na Ziemi. Jakie uczucia towarzyszyły panu podczas pierwszego lotu? Czy było coś wywołującego zdziwienie, czy też przez lata przygotowań zdążył pan nauczyć się wszystkiego w teorii?

Fiodor Jurczychin: Oczywiście, podczas wielu lat przygotowań mogłem uczyć się na doświadczeniach instruktorów i kolegów. Powiedziałbym tak: jeżeli załoga w kosmosie codziennie odkrywa coś nowego, oznacza to, że jest po prostu źle przygotowana. Ma się wyobrażenie o tym, czym jest nieważkość, ale na przykład nigdy nie można, będąc na Ziemi, precyzyjnie określić, w jaki sposób trzeba się odepchnąć od ściany, aby dolecieć do ściany naprzeciwko i się o nią nie uderzyć. Takie umiejętności zdobywa się właśnie przez doświadczenie, natomiast wiedzę o tym, że w stanie nieważkości można zawiesić w przestrzeni dowolny przedmiot, ma się już wcześniej. Odczuwa się radość z tego, że w końcu udało się zrealizować marzenia po wielu latach pracy i zaangażowania i wypełnić zobowiązanie wobec tych, którzy cię wysłali na ekspedycję. Nie wolno nikogo zawieść. Zobowiązuje to do wielkiej odpowiedzialność i nakłada obowiązek wykonania pracy na najwyższym poziomie.

M.Ż.: A na ile ważne jest wzajemne zrozumienie i wsparcie na pokładzie?

F.J.: Proszę sobie wyobrazić taką sytuację: na pokładzie jest troje członków załogi, którzy podczas półrocznego rejsu nigdzie nie mogą się przed sobą schować. W związku z tym wzajemne zrozumienie jest w takiej sytuacji najważniejsze. Niezmiernie ważne jest, żeby wiedzieć, czego można się po kim spodziewać w sytuacji, gdy wydarzy się coś nieprzewidzianego. A tak się przecież zdarza. Nawet na Ziemi bywa, że ma się po prostu gorszy dzień. Jeśli dzieje się tak w kosmosie, to należy przede wszystkim zwalczyć to w sobie i nie przelewać negatywnych emocji na innych, a gdy widać, że coś jest nie tak z kolegą, to postarać się mu pomóc. W tym przypadku mnie się poszczęściło. Podczas obu lotów miałem świetną załogę. Każdy z nas ma rodzinę i dzieci, i to był główny temat, który nas łączył. A gdy tylko się znajdzie wspólne punkty odniesienia, można od razu przyjąć, że problemy ma się za sobą.

źródło: Nikon Rosja