Nikon eXtremalnie II: Z lustrzanką w przestworzach...

T.W.: Jakie były twoje początki w komercyjnej fotografii?
P.M.: Jako leśnik zacząłem od zleceń wykonywanych dla Lasów Państwowych, wykształcenie ułatwiało mi fachowe komunikowanie się ze zleceniodawcami. To bardzo ważne. Kiedyś moje zdjęcia zobaczył znany poznański biznesmen, Adam Trybusz. Spodobały mu się. Po dwóch latach poprosił mnie o sfotografowanie budynku, którego powstawanie koordynował. To był mój pierwszy kontakt z poważnym rynkiem komercyjnym. Potem zainteresowałem swoimi pracami duże biura projektowe. Dziś są to moi klienci.

T.W.: Porozmawiajmy trochę o aspektach technicznych, związanych z wykonywaniem zdjęć z lotu ptaka. Jakie predyspozycje, pozwolenia i sprzęt trzeba mieć, aby unieść się w przestworza?
P.M.: Na pewno nie można mieć silnego lęku wysokości. W moim przypadku podstawowym narzędziem pracy, może z wyjątkiem aparatu, jest paralotnia, czyli nieusztywnione skrzydło z napędem silnikowym. To z niej wykonałem większość zdjęć. Kiedy zakładałem firmę, sądziłem, że niewiele osób fotografuje z lotu ptaka. Oczywiście byłem w błędzie, bo tak jak wszędzie, i  tu jest ogromna konkurencja.  Aby móc legalnie unieść się w przestworza, trzeba zdobyć licencję pilota paralotni i wykupić ubezpieczenie OC, które w najtańszej wersji kosztuje 90 zł rocznie. Paralotnia z napędem to koszt od kilku do kilkunastu tysięcy złotych.

Fot.: Paweł Młodkowski

T.W.: Powiedz, dlaczego akurat paralotnia?
P.M.: Jest stosunkowo tania i łatwa w pilotażu, można ją przewieźć w samochodzie osobowym, wystartować z niewielkiej łąki lub pola, podczas lotu nie ogranicza widoczności. Pozwala na przemieszczanie się na różnych wysokościach. Czego chcieć więcej?

T.W.: A co z techniką samego fotografowania?
P.M.: Zacznijmy od tego, że jednoczesne fotografowanie i latanie wymaga pewnej wprawy. Podstawą jest właściwa ocena warunków pogodowych. Robiąc zdjęcia, fotograf musi cały czas pamiętać o tym, że znajduje się w powietrzu, które bywa nieprzewidywalne. W przeciwnym razie może grozić mu niebezpieczeństwo... Kiedyś o tym zapomniałem i omal nie przeniosłem się na tamten świat. Uratował mnie spadochron zapasowy. Wylądowałem na miękkim, świeżo zaoranym polu. Teraz jestem ostrożniejszy. W powietrzu nie ma miejsca na brawurę.

Fot.: Paweł Młodkowski

Fot.: Paweł Młodkowski

T.W.: Jakiego sprzętu używasz do robienia zdjęć z lotu ptaka?
P.M.: Zmiana obiektywów na wysokościach jest niewygodna i wiąże się z pewnym ryzykiem, dlatego do fotografowania z paralotni używam zoomów.  Robiąc zdjęcia z powietrza, zaczynałem od nikona F90X (lustrzanka analogowa), pierwszym aparatem cyfrowym był nikon D200 i amatorski obiektywu 18-200 mm z VR. Ten obiektyw dawał duże możliwości, jednak jakością wykonania nieco odbiegał od konstrukcji profesjonalnych.

Później miałem D300 i obiektyw 17-55 mm f/2,8. Teraz, w nagrodę za zwycięstwo w konkursie National Geographic, dostałem nikona D3 z zoomem 24-70 mm f/2,8 i na tym zestawie pracuję. Zwykle fotografuję na przysłonie - 5,6 lub 8. Stosuję  krótkie czasy naświetlania, aby zdjęcia nie były poruszone.

Fot.: Paweł Młodkowski

T.W.: Z jakiej wysokości robisz zdjęcia?
P.M.: Z tym jest bardzo różnie. W moim portfolio są takie, które robiłem z 20 m, inne zaś z 3000 m...

T.W.: Czy unosząc się w powietrze, wiesz już, co będziesz fotografować?
P.M.: Jeśli nie mam zlecenia na sfotografowanie konkretnego obiektu, to nie. Z tego względu, że motywy, które z ziemi wydają się atrakcyjne, z powietrza mogą wyglądać o wiele gorzej. Reguła ta działa zresztą w obie strony. Dopiero jak osiągnę pewną wysokość, zamieniam się w obserwatora. Czasami uda mi się znaleźć ciekawy motyw, czasami nie...

Fot.: Paweł Młodkowski

Fot.: Paweł Młodkowski