Oświetlenie rozproszone

W warunkach studyjnych tego typu oświetlenie uzyskujemy dzięki źródłom światła o dużej powierzchni świecącej. Uzyskujemy je przez stosowanie płaszczyzn rozpraszających i odbijających. Oświetlenie tego typu charakteryzuje mały kontrast oświetleniowy, który uzyskujemy poprzez stosowanie małej różnicy między poziomami oświetlenia kluczowego i wypełniającego. Światło kluczowe ustawione jest blisko kamery, często nad kamerą, a kąt pochylenia osi optycznej tego źródła światła zazwyczaj nie jest większy, niż 20º. Przy ustawienia światła kluczowego nad kamerą, źródło światła wypełniającego ustawiamy poniżej kamery.

Jako elementy modelujące wiązkę świetlną światła kluczowego najczęściej stosowane są oktagonalne płaszczyzny rozpraszające o średnicy 150 cm. W systemie oświetleniowym Fomei mamy pełny wybór płaszczyzn rozpraszających, rozpoczynając od prostokątnych 60x80 cm do 120x180 cm, poprzez oktagonalne o wymiarach od 90 cm do 200 cm, a kończąc na paskowych od 30x90 cm do 40x180 cm. Listę elementów modelujących wiązkę świetlną rozszerzają parasolki o różnych średnicach i pokryciach powierzchni.

Jedną z ważniejszych decyzji jest celowość stosowania światła wypełniającego. W zdecydowanej większości przypadków decydujemy się na stosowanie tego światła, lub na środek zastępczy, którym są płaszczyzny odbijające. Stosowanie płaszczyzn odbijających o złotym pokryciu w studiu jest nieporozumieniem, prowadzącym do ocieplenia miejsc słabiej oświetlonym światłem kluczowym. W warunkach plenerowych, kiedy cienie rozjaśnione są promieniami rozproszonymi w atmosferze ziemskiej i wykazują niebieskawe zabarwienie, daje to dobre efekty. W studiu wykorzystujemy światło o jednakowej temperaturze barwowej i stosowanie złotych płaszczyzn odbijając prowadzi do zniekształceń barwnych.

a	b

a	b

Przykłady zdjęciowe ilustrują zmianę tonacji obrazu w przypadku rezygnacji ze światła wypełniającego. O ile, w przypadku dość ciasno skadrowanego portretu możemy zrezygnować z tego światła, to w przypadku zdjęcia całej postaci jest to posunięcie ryzykowne. Zdjęcie „a” zostało  wykonane z zastosowaniem światła wypełniającego, natomiat „b” - bez światła wypełniającego.

 W celu zwiększenia równomierności oświetlenia planu zdjęciowego często stosowane są boczne światła rozjaśniające. Równomierność oświetlenia dodatkowo można zwiększyć przez stosowanie światła górnego. W celu uzyskania większej lekkości obrazu stosuje się także światła konturowe. Zdjęcia realizowane w tonalnym stylu oświetleniowym zazwyczaj wymagają większej ilości opraw oświetleniowych, niż zdjęcia w światłocieniowym stylu oświetleniowym, gdzie silne efekty dramatyczne uzyskujemy wykorzystując 2-3 jednostki oświetleniowe.