Panasonic Lumix DMC-FZ45 - test

Na pierwszy rzut oka Panasonic Lumix DMC-FZ45 nie różni się znacznie od FZ100. Kształt aparatów jest identyczny, podobnie wyprofilowany jest w nich grip, taki sam pozostawiono również obiektyw. FZ45 jest jednak nieco mniejszy od swego krewniaka – praktycznie w każdym z wymiarów mierzy sobie o kilka milimetrów mniej. Kolejną różnicą jest brak możliwości obracania i odchylania ekranu LCD, przy czym w obu aparatach identyczny jest rozmiar tego elementu – trzy cale przekątnej. W FZ45 zastosowano jednak wyświetlacz o mniejszej rozdzielczości – 230.000 punktów (FZ100 posiadał ich 460.000). Innym elementem, o który uszczuplono tańszą wersję, jest gorąca stopka, co oznacza, że w tym modelu nie będziemy mieli możliwości skorzystania z zewnętrznej lampy błyskowej. Nie podłączymy również mikrofonu, ani pilota zdalnego sterowania, ze względu na brak gniazda tych akcesoriów.

Pewne zmiany zaszły również w grupie elementów sterujących. Nie odnajdziemy tutaj znanego z FZ100 szybkiego przełącznika autofokusa (AF/macro/MF) umieszczonego przy obiektywie. W FZ45 zdecydowano się na rozwiązanie w postaci pojedynczego przycisku na tylnej ściance. Zrezygnowano również z szybkiego aktywatora zdjęć seryjnych. Pozostałe elementy sterujące pozostały bez zmian.

Różnice w menu są niewielkie i dotyczą głównie mniejszego wyboru rozdzielczości w trybie rejestrowania sekwencji filmowych oraz braku trybu redukcji rozmycia obrazu, którego aktywacja w FZ100 pozwala automatyce aparatu dobrać wyższą prędkość migawki w zdjęciach obiektów ruchomych.

Inne cechy zewnętrzne FZ45, czyli przede wszystkim: konstrukcja wizjera elektronicznego, stereofoniczny mikrofon, przycisk wyzwalający migawkę oraz pierścień zoomu nie odbiegają od tych, które odnajdziemy w bardziej zaawansowanym modelu.

Użytkowanie aparatu w praktyce wygląda podobnie jak w przypadku DMC-FZ100. Odczuwalny z pewnością jest jednak brak ruchomego ekranu LCD, który przydaje się w wielu sytuacjach. Bardzo istotną zmianą jest ograniczenie prędkości zdjęć seryjnych. Pod tym względem możliwości droższego modelu (11 kl./s) są wyjątkowo wysokie, tymczasem FZ45 oferuje prędkość zdecydowanie niższą – 1,8 kl./s przy zachowaniu pełnej rozdzielczości zdjęć. W trybie rozdzielczości ograniczonej do trzech megapikseli można osiągnąć lepsze rezultaty – od pięciu do dziesięciu klatek na sekundę. Warto dodać, że dostępna prędkość zdjęć seryjnych, mimo iż ustępuje Panasonicowi FZ100, wciąż jest wyższa od typowych wartości spotykanych w aparatach klasy super zoom.

Oprócz wspomnianych wyżej różnic, funkcjonalność FZ45 nie odbiega od modelu FZ100. Taka sama jest skuteczność systemu autofokusa – dość szybkiego jak na aparat kompaktowy. Tak samo również wygląda korzystanie z wizjera elektronicznego, w którym widać niezbyt wiele. Nieco niższa – o około 40 g – jest waga aparatu, w praktyce jednak jest to różnica niemal niezauważalna. Inaczej ma się sprawa z wydajnością zasilania: na takim samym akumulatorze DMW-BLB9 wykonać można 580 zdjęć, co stanowi ponad 40-procentową przewagę Lumixa FZ45 nad FZ100.

Zapraszamy również do lektury testu Panasonic Lumix DMC-FZ100.