Panorama kołowa - jak w prosty sposób złożyć planetkę w Adobe Photoshop CS4

Jak już wcześniej zostało wspomniane, małą planetkę można stworzyć z panoramy dookólnej lub niepełnej. Nie będzie to wierne odtworzenie rzeczywistości, ale wykreowany widok, który może być bardzo ciekawy.

Oto kilka prostych kroków, jak z panoramy poziomej zrobić kołową - posłużymy się programem Adobe Photoshop CS4.

1. Zrób panoramę poziomą, o zakresie widzenia 360°. Jeśli nie mamy zdjęcia o zakresie 360° x 180° to należy wybierać kadry tak, aby dół panoramy był „gładki”, np. trawa, piasek, asfalt, itp. To pozwoli złożyć środek planety bez większych problemów, nie zostaną poucinane obiekty, nieschodzące się w całość itp.

Planetka z panoramy dookólnej 360° wykonana obiektywem 14mm - podłoże stanowi śnieg, który łatwo retuszować.

Jeśli chcemy zrobić planetkę z panoramy złożonej z kliku zdjęć, nieobejmującej pola widzenia 360°, to należy pamiętać, aby obydwa „końce” panoramy były do siebie podobne, a horyzont kończył się na tym samym poziomie. Jeden brzeg zdjęcia nie może kończyć się np. budynkiem, a drugi trawnikiem.

Niepełna panorama (5 plików składowych) i wykonana z niej planetka- obydwa brzegi panoramy schodzą się,
są podobne, podłoże to woda, którą łatwo wyretuszować.

2. Sprawdź, jaka długość panoramy wyszła w pikselach i utwórz w nowym pliku kwadrat o boku odrobinę mniejszym niż jej długość. Photoshop zazwyczaj radzi sobie z tworzeniem planetek plików nie większych niż 5000 px szerokości.  Następnie przenieś panoramę na ten kwadrat. Panorama powinna wystawać odrobinkę za kwadrat po obydwu bokach (aby koło się zamknęło) i stykać się górnymi krawędziami. Aby panorama stykała się „ziemią”, należy odwrócić ją tak, aby górna krawędź kwadratu stykała się z dolną krawędzią panoramy.

Jeśli chcemy, aby niebo było obszarem złożenia, a grunt je okalał, panorama powinna pozostać w normalnym położeniu. Nie należy spłaszczać warstw. Jeśli zostawimy odstęp pomiędzy panoramą a górną krawędzią kwadratu, to po złożeniu kołowej panoramy utworzy nam się otwór. Jest to przydatne, jeśli na panoramie poziomej mamy za mało „gruntu” i chcemy zrobić większe zdjęcie. Im większy odstęp tym większy otwór utworzy się w kole.

Panorama 360° dookólna złożona „na styk” i panorama, w której dorysowano chodnik w środku.

Jeśli sfotografowany widok nie wymaga modyfikacji, zdjęcie panoramiczne wystarczy przekształcić w kwadrat i odwrócić go „do góry nogami”.

3. Aby utworzyć planetkę, należy wybrać warstwę z panoramą i z menu Filtry wybrać opcję:

Filtry > Zniekształcenia > Współprzędne biegunowe
Filter > Distort > Polar Coordinates
Warstwa z panoramą poziomą zwykłą „zwinie się” w kołową.

Panorama kołowa składana z warstwy na kwadratowym podkładzie i bezpośrednio ze zdjęcia

4. Po wykonaniu panoramy należy uzupełnić białe miejsca. Dotyczy to środka planety i rogów. Jeśli formujemy planetę od razu z pliku panoramy rogi i środek będą zapełnione, ale mogą wymagać poprawek.  Czasami należy poprawić linię styku. Do wyretuszowania środka posłuży zdjęcie gruntu, które było zrobione wcześniej.

Panorama kołowa z panoramy niepełnej i z panoramy dookólnej 360°.

Tworzenie planetek ze zdjęć obejmujących widok 360°x180° na pewno jest poprawniejsze, ale panoramy kołowe z widoków niepełnych też dają duże pole do popisu w zakresie kreowania własnej rzeczywistości, mogą być świetną zabawą dającą wiele przyjemności.

Anna Benicewicz-Miazga         
www.ckfoto.pl