Polska przez pryzmat Nikona - Wiosna, część II. Roztocze

Sporym wyzwaniem dla sprzętu była pora, o której przyszło nam fotografować. Kontrast spowodowany przez zestawienie
prawie czarnej kaplicy z rozświetlonym lasem praktycznie przekraczał możliwości matryc obu aparatów, które - co trzeba podkreślić - i tak są spore, zwłaszcza w przypadku pełnoklatkowego Nikona.

Fotografowanie z większej odległości i przy zastosowaniu dłuższej ogniskowej, eliminuje ze zdjęcia niepożądane zbieżności perspektywiczne. Technika ta możliwa jest do zastosowania jedynie w sytuacji, gdy możemy odejść od obiektu tak by nic nie znajdowało się między aparatem a przedmiotem.

Teleobiektyw - kompresując perpektywę - w tym konkretnym przypadku doprowadza do uchwycenia odległych kamiennic jako wzorzystego tła. 

Obiektyw ultraszerokokątny powoduje powstanie sporych przerysowań.W tym przypadku podkreślają one jednak wiekość ratusza.

Ten etap wędrówki zwieńczył Zamość. Niestety, imponujący ratusz zdobiący Rynek Wielki pokryły w całości belki rusztowania. Na pocieszenie ruszyliśmy zwiedzać pozostałą część miasta.

Jak widać, motyw w izolacji często zyskuje abstrakcyjny wygląd.

Szyldy są wciąż aktualnym tematem do fotografowania. 

Rozmiar Nikona D3S przekłada się na pewność uchwytu i możliwość stosowania krótszych czasów migawki. 

 Kolorowe kamienice sprawiają wrażenie wyciętych z kartonu. Brak punktów odniesienie eliminuje z tego ujęcia poczucie skali.

Porządek w plecaku zwykle przekłada się na szybsze odnajdywanie potrzebnych obiektywów. Czasami okazuje się jednak, że ten poszukiwany tkwi bezpiecznie na obiektywie kolegi.

Szczególnie spodobały nam się niezwykle bajkowo wyglądające kolorowe kamienice. W pewnym momencie zauważyliśmy nadciągające z północy ciemne chmury. Postanowiliśmy poczekać na zbliżającą się burzę.

Tego rodzaju sceny są łakomym kąskiem dla entuzjastów uprawiających tzw. fotografię streetową. Kompozycja centralna w tym przypadku podkreśla ciężar pchanego wózka.

Wydawało nam się, że możemy spotkać ciekawe tematy do fotografowania –jak np. ludzi uciekających przed deszczem. Zamówiliśmy kawę, ale gdy odwróciliśmy nasze aparaty w kierunku rynku, okazało się – niestety - że ten... opustoszał. I to całkowicie! Wreszcie pogarszająca się z minuty na minutę pogoda  zmusiła  i nas do ucieczki.

Prosto z Zamościa pojechaliśmy w kierunku Bugu, którego rejony będą tematem następnego odcinka projektu. Zapraszamy, do zobaczenia w przyszłym tygodniu!
 

Czytaj także: Polska przez pryzmat NIkona - Wiosna, część I. Bieszczady i Przemyśl