Polska przez pryzmat Nikona - Wiosna, część V. Suwalszczyzna

Piąty, ostatni już odcinek serii "Polska przez pryzmat Nikona"  poświęcamy północno-wschodniemu zakątkowi naszego kraju. Tereny zwane Suwalszczyzną obejmują obszary znajdujące się zarówno w Polsce jak i na Litwie. W obrębie granic kraju są to ziemie położone na północ od rzeki Biebrzy i na wschód od rzeki Ełk. Wizytę w tym regionie rozpoczęliśmy od krótkiego postoju w Augustowie. To niewielkie miasteczko posiada niezwykły urok i wydaje się być atrakcyjną propozycją na wakacyjny wypoczynek, zwłaszcza że w okolicy jest sporo interesujących miejsc do odwiedzenia.

 Szerokokątny obiektyw pozwala na ujęcie w jednym kadrze wielu elementów.

W następnej kolejności udaliśmy się w kierunku Suwałk. Droga którą się poruszaliśmy, wiodła wzdłuż wschodniej strony Doliny Rospudy, nie dane nam było jednak jej ujrzeć. Musieliśmy toczyć walkę z szybko zniżającym się ku horyzontowi słońcem i zanikającym światłem.

Portrety można robić nie tylko ludziom i zwięrzętom. Także pomniki potrafią zaprezentować się bardzo wdzięcznie.

Podreślający zbieżności obiektyw superszerokokątny pomaga w tworzeniu dynamicznych, geometrycznych kompozycji.

Dojeżdżając do Suwałk skręciliśmy w prawo, w kierunku miejscowości Wigry. Po kilkunastu minutach dotarliśmy nad noszące tę samą nazwę jezioro, a po kilku kolejnych – do docelowej miejscowości. Najważniejszym zabytkiem jaki znaleźć można w Wigrach jest tamtejszy klasztor kamedułów. Zbudowany jest on na wyspie, połączonej z lądem za pomocą grobli. Zakon komedułów otrzymał te ziemie w riku 1667, a pierwsi członkowie zakonu osiedli tu rok później. Klasztor początkowo miał formę drewnianych zabudowań – spłonęły one jednak w wielkim pożarze mającym miejsce w 1671r. Dwadzieścia trzy lata po tej tragedii rozpoczęto pracę nad budową nowego klasztoru, tym razem już murowanego. Nad projektem najprawdopodobniej czuwał włoski architekt Piotr Putini.