Pomysł na prezent - obiektywy

Poniżej zaprezentowane jest 5 kroków, które wyjaśnią oznaczenia znajdujące się na obiektywach oraz pomogą w wyborze tego idealnego.

1. Ogniskowa

Ogniskowa to (bez wdawania się w szczegóły techniczne) liczba podana w milimetrach, która mówi nam o kącie widzenia obiektywu. Zwykle obiektywy dzielimy właśnie na podstawie ogniskowej, na szerokokątne, standardowe oraz teleobiektywy. W ramach tego podziału wyróżniamy też obiektywy o stałej ogniskowej, np. 35 mm oraz obiektywy typu zoom, których ogniskowa podana jest w postaci zakresu, np. 70-200 mm.

To, jaki kąt widzenia otrzymamy, zależy nie tylko od ogniskowej, ale również od wielkości matrycy. Ponieważ przez wiele lat najpopularniejszym elementem światłoczułym była klatka filmu 35 mm, to właśnie w oparciu o nią najczęściej opisuje się obiektywy. I tak, dla matryc 35 mm, obiektywy o ogniskowych między 35 a 80 mm uznawane są za normalne (zbliżone do kąta widzenia ludzkiego oka), o ogniskowych mniejszych niż 35 mm za szerokokątne, a większych niż 80 mm za teleobiektywy. Jeśli Wasz aparat posiada matrycę mniejszą lub większą niż pełna klatka, należy podaną ogniskową pomnożyć przez pewną liczbę (często podaną w specyfikacji jako mnożnik ogniskowej), aby otrzymać jej ekwiwalent formatu 35 mm. Dla większości niepełnoklatkowych matryc Sony, Samsung, Pentax i Nikon ogniskową należy pomnożyć x1,5, dla Canona x1,6, a w przypadku Olympusów x2. Dla przykładu obiektyw 25 mm w przypadku aparatu pełnoklatkowego byłby uznany za szerokokątny, natomiast w przypadku Olympusa za normalny (ekwiwalent obiektywu 50 mm).

To, jaką ogniskową wybrać, zależy od tego, co zamierzacie fotografować. Obiektywy szerokokątne sprawdzają się w przypadku fotografii krajobrazu oraz architektury. Również wtedy, gdy fotografujemy grupę osób w niewielkich pomieszczeniach. Trzeba jednak pamiętać, że im szerszy kąt widzenia, tym bardziej zniekształcona będzie perspektywa (oczywiście w wielu przypadkach o taki efekt właśnie nam chodzi). Ekstremalnym przykładem są obiektywy typu rybie oko, o kątach widzenia nawet rzędu 180-220 stopni. Obiektywy szerokokątne nie sprawdzą się jednak w przypadku fotografowania obiektów do których nie możemy podejść lub kiedy wszelkie zniekształcenia perspektywy są niepożądane (fotografa portretowa).

Teleobiektywy natomiast będą miały zastosowanie przy fotografowaniu imprez sportowych lub przyrody, wszędzie tam, gdzie nie możemy podejść do fotografowanego obiektu. Jasne teleobiektywy również pozwalają na osiągnięcie efektu niskiej głębii ostrości zwanego bokeh (z japońskiego "rozmycie"), często stosowanego w fotografii portretowej, gdzie fotografowany obiekt znajduje się na nieostrym, rozmytym tle. Przy zakupie teleobiektywu trzeba jednak mieć na uwadze, że duże przybliżenie wymaga zastosowania statywu bądź krótkich czasów naświetlania, aby zdjęcie nie było poruszone. Dlatego też fotografując teleobiektywem w warunkach naturalnych często stosować będziemy wysokie ISO. Aby jakość zdjęć była zadowalająca, należy zatem upewnić się, że nasza matryca dobrze radzi sobie z odszumianiem.

Kiedy wiemy z jakich wartości ogniskowych chcemy korzystać, rodzi się pytanie - obiektyw stałoogniskowy czy zmiennoogniskowy? Obiektywy stałoogniskowe to jakość kosztem uniwersalności. Są one zwykle jaśniejsze oraz charakteryzują się większą rozdzielczością niż ich zmiennoogniskowe odpowiedniki. Jesteśmy jednak ograniczeni tylko do jednego kąta widzenia, zatem sprawdzają się głównie w sytuacjach, kiedy dokładnie wiemy co i z jakiej odległości będziemy fotografowali. Obiektywy zmiennoogniskowe oferują natomiast uniwersalość i wygodę. Stosując takie obiektywy możemy ograniczyć ilość noszonego sprzętu i dostosować kąt widzenia w zależności od sytuacji.