Portretowe dywagacje

Popularność portretu polega na tym, iż jest to forma fotografii najbardziej związana ze sferą emocjonalną człowieka. Każdy ma chyba choć jedno zdjęcie z ukochaną osobą. Każda mama pragnie utrwalać obraz swojej pociechy i zwykle może oglądać takie zdjęcia bez końca.

Portret jest wdzięczną formą. Jeśli portretuje się osoby bliskie, zwykle mniejszą uwagę zwraca się na technikę wykonania, a bardziej na to, jak wygląda na nim fotografowana osoba. Za czasów, kiedy fotografia nie była tak powszechna, wynajmowało się fotografa właśnie po to, aby utrwalał wizerunek rodziny czy młodej pary. Jeśli kogoś było stać na sportretowanie się, jego prestiż znacznie wzrastał. Jest to tendencja z czasów na długo przed camerą obscurą. Malarze portretowali ludzi, których było na to stać. Do dziś możemy podziwiać liczne malarskie portrety rodzin królewskich czy bogatych mieszczan. Wynalazek fotografii spowodował, że znacznie więcej osób mogło sobie pozwolić na portret – taki konterfekt był dużo tańszy.
Chęć zrobienia sobie podobizny prawdopodobnie wynika z potrzeby człowieka, aby coś po sobie pozostawić przyszłym pokoleniom. Żeby prawnuki wiedziały, jak wyglądali ich przodkowie. Niektórzy twierdzą, że to próżność, inni, że jest to wywołane obawą, że po śmierci nikt o nas nie będzie pamiętał, ale to już temat na głębsze, filozoficzne rozważania.

Tak czy inaczej, zajmując się profesjonalnie portretem, trzeba zwrócić uwagę na pewne rzeczy. W portrecie zgrywa się ze sobą wiele elementów: model – jego twarz, sylwetka, mimika, gesty, układ ciała oraz otoczenie, w jakim jest on przedstawiony. Zależy to od intencji fotografa, co chce najbardziej wyeksponować. W fotografii mody na portrecie ważny jest strój, w fotografii przedstawiającej zdolności wizażysty najważniejszy będzie makijaż, a na portretach pochodzących z konkursu fryzjerskiego – fryzura. Jednak każdy przyzna, że odbiór zdjęcia będzie lepszy, jeśli fotografowana osoba to ładna kobieta lub przystojny mężczyzna...

Całe książki napisano o tym, jak wykorzystywać światło w portrecie, w jakim otoczeniu fotografować, jak ujmować modela ze względu na to, co chcemy pokazać. Studentów KAF aktualnie najbardziej interesuje to, jak za pośrednictwem portretu przedstawić człowieka oraz jego naturę – takie zadanie postawiono przed nami.

Zaprezentować osobę – co za problem. Łatwo zrobić portret, który ma ukazywać tylko aparycję modela. Trudniej pokazać jego osobowość, to, czym się zajmuje, jakie ma zainteresowania. Nad tym pracujemy na zajęciach z klasycznych problemów fotografii.
Oglądając wykonane przez profesjonalistów slajdy przedstawiające portrety różnych osób zadanie wydawało się całkiem łatwe. Dopiero przy jego realizacji zrozumieliśmy, ile różnych elementów trzeba zgrać, żeby pokazać to, kim jest portretowana osoba. Jest jeden warunek – nie wolno pokazywać portretowanych osób przy pracy.


Cóż – efekty są na razie nie w pełni zadowalające, ale jak wiadomo – praktyka czyni mistrza...