Prace Evy Rubinstein w Muzeum Narodowym w Warszawie

Każde zdjęcie stanowi zastraszająco wierny autoportret autora, wyrażający – celowo lub mimowolnie – postawy życiowe,
sposób widzenia samego siebie, innych ludzi oraz świata wynikający z głęboko w nim tkwiących, często podświadomych lub nieświadomych „wyobrażeń”.
Eva Rubinstein, 1 sierpnia 1983

fot. Eva Rubinstein

Muzeum Narodowe w Warszawie, które zabiegało o wzbogacenie swoich zbiorów o fotografie Evy Rubinstein otrzymało od Artystki cenny depozyt – 52 odbitki fotograficzne. Zespół vintage prints został skomponowany osobiście przez Evę Rubinstein i zawiera zdjęcia z lat 1967–1990, czyli z całego okresu jej fotograficznej działalności. Odbitki na barytowym papierze bromowym prezentują motywy z Anglii, Francji, Hiszpanii, Irlandii, Meksyku, Polski, Portugalii, Rumunii, Włoch i Stanów Zjednoczonych. Najdawniejsza fotografia z pozyskanej kolekcji powstała w 1967 r. w Nowym Jorku (Miroir, vitrine), a najnowsza w 1990 r. w Paryżu (Carousel. Nuit). 

Eva Rubinstein zajmowała się klasycznym portretem oraz zapisem socjologicznym w miejscach tak rozmaitych jak dom opieki czy luksusowy apartament; dokumentowała wydarzenia polityczne w Belfaście i Dublinie; fotografowała w plenerze i we wnętrzach. Jej fotograficzne obrazy charakteryzujące się wysmakowaną kompozycją, często ascetyczną, ale zawsze pulsującą treścią, są dzisiaj rozpoznawalne przez publiczność na całym świecie. Spotkanie z rzeczywistością, obserwowaną przez Fotografkę tak samo wrażliwie w przypadku ludzi, jak i przedmiotów, sprawia, że każde ujęcie przykuwa wzrok, wciąga w przestrzeń zatrzymaną w kadrze. Mamy do czynienia z humanistycznym przesłaniem Artystki zapraszającej odbiorcę z jednej strony do zamyślenia i refleksji , z drugiej – do wyciszenia i kontemplacji piękna.

Eva Rubinstein urodziła się w 1933 r. w Buenos Aires, gdzie jej rodzice Aniela z Młynarskich i Artur Rubinstein znaleźli się w związku z trasą koncertową wybitnego pianisty. Rodzina, związana przedtem z Łodzią, mieszkała na stałe w Paryżu, ale codzienność wypełniało podróżowanie po całym świecie. W 1939 r., po wybuchu II wojny światowej, Rubinsteinowie opuścili Europę i osiedlili się w Stanach Zjednoczonych, stając się formalnie obywatelami tego kraju w 1946 r.

Eva Rubinstein studiowała na Wydziale Teatralnym University of California w Los Angeles oraz kontynuowała naukę tańca, której poświęciła się od piątego roku życia. Występowała na Brodwayu, między innymi w latach 1955–1956 kreowała rolę siostry w adaptacji Dzienników Anny Frank.
Fotografować zaczęła w 1967 r. ucząc się najpierw u Seana Kernana, a potem u takich wybitnych fotografek jak Lisette Model i Diane Arbus oraz fotografików, jak Ken Heyman i Jim Hughes. Do dzisiaj ma na swoim koncie ponad 100 wystaw indywidualnych i udział w podobnej liczbie prezentacji zbiorowych, a także liczne warsztaty fotograficzne oraz seminaria, które prowadziła w Stanach Zjednoczonych i w Europie.

fot. Eva Rubinstein

Prace Artystki znajdują się w kolekcjach renomowanych instytucji na całym świecie, na przykład: Bibliothèque National w Paryżu, The Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, The International Center of Photography w Nowym Jorku, Museum Ludwig w Kolonii, Fotografiska Museet w Sztokholmie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Kiyosato Museum of Photographic Art (Japonia) czy Università degli Studi w Parmie.

Eva Rubinstein należy do American Society of Media Photographers (ASMP) oraz do Polish Institute of Arts and Sciences of America (P.I.A.S.A.).

Portfolio prac Evy Rubinstein wydane w 1981 r. w Nowym Jorku pod tytułem 10 x 10 opatrzył komentarzem André Kertész. Ostatnie wystawy fotografii odbyły się w Muzeum Historii Miasta Łodzi jesienią 2007 r. oraz w prestiżowej Jan Krugier Gallery w Nowym Jorku, wiosną 2008 r. Najnowszą publikacją książkową jest album Eva Rubinstein. Fotografie 1967-1990, wydany w Polsce w 2003 r. przez Wydawnictwo KROPKA.

Twórczość Artystki przedstawi krytyk i historyk sztuki Anda Rottenberg.