Prawdziwe kolory wakacji: Panasonic Lumix DMC-G3 a zdjęcia pamiątkowe

Czytaj także: Prawdziwe kolory wakacji: Na plaży z Panasonic Lumix DMC-G3

Na pozór wykonywanie zdjęć pamiątkowych to nic trudnego: idziemy w jakieś urokliwe miejsce i pozwalamy się sfotografować na tle czegoś interesującego (ewentualnie sami robimy zdjęcie komuś innemu). Tylko dlaczego w efekcie tego typu działań, wychodzi znacznie więcej zdjęć kompletnie nieudanych, niż nadających się do oglądania? Tajemnica tkwi w opanowaniu umiejętności wykorzystania trudnych niejednokrotnie warunków, do osiągnięcia dobrych rezultatów. Zdjęcia pamiątkowe z wakacji powinny być interesujące, dobrze skomponowane, a nade wszystko mieć nasycone, wierne, a przy tym żywe kolory. Potrzebny jest do tego tylko odpowiedni aparat i wiedza, jak skorzystać z jego możliwości. To ostatnie zademonstrujemy Wam na przykładzie nowego bezlusterkowca z rodziny Mikro Cztery Trzecie – aparatu Panasonic Lumix DMC-G3.

Stanąć, pstryknąć – nic trudnego?

Wydaje się, że nie ma nic prostszego w ustawieniu fotografowanej osoby na tle pięknej historycznej budowli i wykonaniu pięknego, barwnego zdjęcia. Rzeczywiście, nie jest to specjalnie trudne, pod warunkiem, iż wiemy w jaki sposób najlepiej jest daną osobę ustawić. Niestety tutaj fotoamatorzy bardzo często popełniają cała masę błędów. Najpoważniejszy z nich polega na zbytnim odsunięciu się od osób, które chcemy uwiecznić na danym tle, co owocuje de facto zgubieniem ich ze zdjęcia.

Powszechny błąd, polegający na ustawieniu fotografowanych osób zbyt blisko budowli robiącej za tło, ma poważne konsekwencje: sylwetki ludzi wydają się być bardzo małe, przez co zlewają się one z tłem, a barwy i detale przestają być rozpoznawalne (zdjęcie po lewej). W ukazanym przypadku, oddalenie się wraz z modelką od tła (jednej z zabytkowych bram Kościoła Mariackiego w Krakowie) pozwoliło nie tylko pięknie uchwycić sylwetkę dziewczyny, ale też wykorzystać jako element kompozycyjny linię brukowanego chodnika (zdjęcie po prawej). (Fot. Dawid Petka)

Ustawienie fotografowanych osób na tle czegoś i oddalenie się na tyle, aby ująć w kadrze interesujący nas obiekt w całości (lub jego fragment), jest naturalnym odruchem. Ważne jest, aby wraz z nami przesuwali się również ci, których fotografujemy.

Światło, światło… i balans bieli

To, jakie kolory uzyskamy na zdjęciach, zależy od oświetlenia i ustawionego w aparacie balansu bieli. Szczególnie ważny jest dla nas ten drugi element, bowiem automatyka aparatu zawsze (o ile nie ustawimy sprzętu inaczej) będzie dążyć do uzyskania neutralnej kolorystyki, a to niekoniecznie musi nam odpowiadać. Jeżeli więc chcemy uzyskać ciekawe efekty kolorystyczne, to wypróbujmy kilka ustawień balansu bieli, niekoniecznie ograniczając się do pełnej automatyki. Pewne funkcje artystyczne, dostępne w wielu aparatach, również mogą wpływać na kolorystykę zdjęć, ocieplając ją lub schładzając. Daje to wiele możliwości, ale też wymusza na nas lepszą kontrolę tego aspektu fotografii.

Fotografując w miejscach o nietypowym lub mieszanym oświetleniu (zwłaszcza jeżeli znajdują się w nim m.in. świetlówki kompaktowe) warto rozważyć wykonywanie zdjęć w formacie RAW – o ile tylko aparat na to pozwala – i dopasować sobie kolorystykę ujęcia za pomocą komputera. W przypadku gdy oświetlenie główne stanowią tradycyjne żarówki lub lampy halogenowe (zdjęcie powyżej), użycie mechanizmu automatycznego balansowania bieli daje z reguły przyjemny, ciepły odcień. (Fot. Dawid Petka)

Nie ma więc jednego idealnego ustawienia balansu bieli, odpowiedniego w każdej sytuacji. Wszystko zależy od oświetlenia i możliwości naszego sprzętu. Jeżeli fotografujemy w formacie RAW, to mamy tu pełną dowolność, ponieważ zdjęcie bez problemu i tak skorygujemy w komputerze. Jeżeli fotografujemy przy świetle dziennym rankiem bądź w późnych godzinach popołudniowych (patrz: rozdział poniżej), to używając ustawienia "światło dzienne" lub w przypadku wschodu lub zachodu słońca "cień", uzyskamy miłą dla oka, ciepłą (lecz nie przesadnie ciepłą) dominantę. Jeżeli natomiast zdecydujemy się fotografować w miejscach oświetlonych popularnymi obecnie świetlówkami kompaktowymi i jarzeniówkami, to przyjrzyjmy się uważnie udostępnianym przez aparat ustawieniom balansu bieli. Wiele zaawansowanych modeli cyfrówek, takich jak Panasonic Lumix DMC-G3, udostępnia wiele predefiniowanych ustawień, pomagających nie tylko uzyskać neutralną kolorystykę przy różnych rodzajach oświetlenia, ale też skorygować ją, dodając w razie potrzeby cieplejszy lub chłodniejszy zafarb.

Kiedy wyjść z aparatem?

Jak być może pamiętacie z pierwszej części naszego cyklu, nie każda pora dnia nadaje się do wykonywania zdjęć portretowych. W znacznie większym stopniu, niż zdjęć portretowych, dotyczy to wakacyjnej fotografii pamiątkowej, ponieważ w tym ostatnim przypadku praktycznie nigdy nie dysponujemy blendą. Dlatego wychodząc z domu w południe bądź wczesnym popołudniem, najlepiej nawet nie myślmy o wykonywaniu zdjęć pamiątkowych w plenerze, o ile tylko niebo jest pogodne, a światło słoneczne rzuca silny blask i generuje głębokie cienie. Jest pewne, że zdjęcia nasze będą wówczas pełne przepaleń i cieni na granicy kompletnej czerni. W takich sytuacjach trudno o udane zdjęcia nasycone pięknymi kolorami. Najlepszymi porami dnia w ciągu lata są dwie do trzech godzin po wschodzie słońca i przed zachodem. Wówczas blask słoneczny nie dość, że jest bardziej wyrównany, to jeszcze odznacza się ciepłym odcieniem pożądanym w fotografii portretowej. Fotografować w ciągu dnia możemy spróbować wówczas, gdy niebo przykrywa lekka warstwa chmur – staje się ono samo w sobie mało interesującym elementem na zdjęciu, ale za to skutecznie zmiękcza nam światło.

Choć taki obrazek każdy z nas mógłby zobaczyć na własne oczy nawet wczesnym popołudniem, to aby uchwycić tę scenę na zdjęciu należało udać się w okolice Wawelu późnym popołudniem. Wprawne oko jest w stanie rozpoznać porę dnia po długości cienia  – widoczne powyżej zdjęcie wykonano już po godzinie osiemnastej. (Fot. Dawid Petka)

Wybór konkretnej pory dnia zależy od tego, czy lubimy wcześnie wstawać oraz… ilu chcemy mieć na zdjęciach ludzi w tle. Jeżeli naszym celem jest uchwycenie popularnych miejsc stosunkowo pustych, to warto wyjść z domu wczesnym rankiem. Jeżeli natomiast nie przeszkadzają nam tłumy (lub wręcz przeciwnie: zależy nam na pokazaniu gwaru i turystycznego zgiełku), możemy śmiało wybrać się na robienie zdjęć popołudniu.

Warto rozważyć możliwość wyrównania oświetlenia wykonanych przez nas zdjęć, już po powrocie do domu – w komputerze. Nie usuniemy wprawdzie w ten sposób silnych prześwietleń, ale za to możemy dość łatwo odzyskać to, co ukryte jest w cieniu. Wystarczy użyć dowolnego programu służącego do edycji zdjęć, dysponującego funkcją w rodzaju Fill Light czy Rozjaśnianie Cieni.

Walka z pstrokatym tłem

Gdy zwiedzamy i wykonujemy zdjęcia w popularnych miejscach, takich jak rynki, starówki, czy skwery, pewne kolory mogą stać się dla nas sporym problemem. Dzieje się tak, gdy tło fotografowanej osoby jest tak barwne i różnorodne, że odciąga od niej uwagę albo nawet powoduje kompletne rozmycie się kompozycji. W takiej sytuacji nie ma jednego określonego sposobu działania, ponieważ w każdym przypadku można spróbować podejść do problemu w inny sposób. Jednym z ciekawszych jest zastosowanie nietypowej perspektywy (przekrzywienie aparatu, kucnięcie, wejście na coś i fotografowanie z góry etc.), dzięki czemu tło na zdjęciu zmieni się na tyle, aby możliwe było wykonanie udanego zdjęcia.

Wykonywanie zdjęć w tak zatłoczonych i barwnych miejscach, jak krakowski Rynek Główny, może się okazać kłopotliwe, ze względu na bardzo pstrokate tło (zdjęcie po lewej). W tym wypadku skutecznym rozwiązaniem okazało się być wykorzystanie techniki żabiej perspektywy, w połączeniu ze znacznym zbliżeniem się do fotografowanej osoby i przekrzywieniem aparatu (zdjęcie po prawej). Drugim korzystnym efektem użycia tej techniki była możliwość łatwiejszego i bardziej dynamicznego umiejscowienia w kadrze wysokiej sylwetki Kościoła Mariackiego. (Fot. Dawid Petka)

Inną metodą jest wykorzystanie niskiej głębi ostrości, przez co fotografowana osoba zostanie w pewien sposób wyodrębniona z tła. Efekt ten należy do podstawowych w arsenale każdego fotografa, lecz jest trudny do uzyskania aparatami kompaktowymi o niewielkich (fizycznie) przetwornikach obrazu. Dla lustrzanek i aparatów bezlusterkowych z wymienną optyką, o matrycach formatu Mikro Cztery Trzecie lub większych, jest on banalny: wystarczy silnie otworzyć przysłonę obiektywu, najlepiej w połączeniu z użyciem dłuższej ogniskowej (przy tym ostatnim zabiegu konieczne może okazać się cofnięcie o kilka kroków).

Pamiętajmy, że udane barwne zdjęcie to również takie, którego kolory są zrównoważone i nie kojarzą się z tandetną "fotografią odpustową". Jeżeli więc nasze tło w danym momencie jest bardzo kolorowe, to musimy szczególnie popracować nad zapewnieniem udanej kompozycji.