Sony NEX - Jak powstało to zdjęcie: pies

Psy fotografuje chyba każdy miłośnik i hodowca tych czworonogów. Są one o tyle łatwiejsze do uwiecznienia na zdjęciach od innych zwierząt domowych (a zwłaszcza opisywanych nie tak dawno kotów), że odpowiednio wytresowane wykonują wszystkie polecenia i potrafią pozować dość długo bez wykazywania objawów znudzenia. Z tego powodu zdjęcia psów mogą i powinny być planowane dość dokładnie, tak aby jak najmniej związanych z nimi kwestii pozostawionych zostało przypadkowi. To jednak, jak pokazuje rzeczywistość, jest problemem – amatorskim zdjęciom przedstawiającym te czworonogi niemal zawsze czegoś brakuje i to nawet wówczas, gdy wykonywane są przy użyciu bardzo zaawansowanego sprzętu fotograficznego. A przecież tak niewiele potrzeba, aby nawet prosty psi portret był ciekawy i cieszył oko.

Sony NEX-5N obiektyw E18 – 200 mm F3.5-6.3 OSS	1/200 s, f/6.3, 400 ISO ogniskowa 150 mm
Siła, godność, szlachetność – takie cechy kojarzone są z dogami niemieckimi i staraliśmy się oddać je na zdjęciu Zory. Figlarne usposobienie "modelki" oraz skłonność do zabaw nie ułatwiały tego, jednakże pies słuchał poleceń, dzięki czemu możliwe było wykonanie kilku dobrych zdjęć. (Fot. Jarosław Zachwieja)

Podobnie jak w przypadku kotów, charakter portretu psa powinien odpowiadać fotografowanemu zwierzęciu. Przy czym to, czy zdjęcie będzie zgodne z rzeczywistym charakterem naszego pupila czy też z obowiązującym powszechnie wizerunkiem danej rasy lub odmiany psów zależy już od nas. Prezentowane powyżej zdjęcie to portret młodej suki doga niemieckiego (umaszczenie arlekin) o imieniu Zora, która jest bardzo wesołym i czasem nawet nieco zwariowanym zwierzęciem. Jednocześnie dogi niemieckie są rasą, z którą kojarzona jest godność, elegancja oraz pewnego rodzaju arystokratyczny wydźwięk, dlatego planując zdjęcie postawiliśmy na cechy przypisywane tej rasie psów. Z tego powodu nasza "modelka" podczas sesji ustawiana była w pozycjach statycznych – zarówno stojących, siedzących, jak i leżących – w jakich psy te portretowane były przez stulecia przez malarzy, a następnie fotografów. Ostatecznie z całej sesji wybór padł na zdjęcie statyczne przedstawiające Zorę w pozycji siedzącej z głową zwróconą w stronę obiektywu.

Najważniejszą kwestią podczas fotografowania zwierząt – zwłaszcza tych, których zachowanie możemy swobodnie kontrolować – jest zadbanie o odpowiednie oświetlenie i tło. Łatwo o tym zapomnieć w sytuacji, gdy próbujemy za wszelką cenę uchwycić naszego pupila od jak najlepszej strony. Tymczasem to nie tylko praca z "modelem", lecz również właściwe wykorzystanie panujących warunków pozwala wykonać udane zdjęcie. Zorę fotografowaliśmy na terenie niezbyt szerokiego, natomiast dość długiego ogrodu, w nieco pochmurny dzień. Ten drugi element pozwolił nam wyjść w plener około godziny trzeciej po południu. W warunkach bezchmurnego nieba słońce wisi wówczas jeszcze na niebie zbyt wysoko i rzuca zbyt intensywny blask, lecz przy lekkim zachmurzeniu światło jest silnie zmiękczone. Było to ważne, bowiem o tej porze roku tarcza słoneczna chowa się za horyzontem już godzinę później i czasu na fotografowanie jest bardzo mało. Staraliśmy się oczywiście fotografować tak, aby wykorzystać kierunek padania światła, które w tym wypadku oświetla psa z prawej strony (patrząc z perspektywy ujęcia), dzięki czemu powstał bardzo interesujący i atrakcyjny wizualnie tzw. efekt kontry.

W przypadku tego zdjęcia warunki oświetleniowe były bardzo proste. Słońce skryte za umiarkowanie grubą chmurą dawało miękkie światło, choć mimo to o zdecydowanie kierunkowym charakterze, co widać na oświetleniu ciała zwierzęcia ustawionego bokiem względem padających promieni. Znacznie ważniejsze było zachowanie odpowiedniej odległości aparatu od zwierzęcia (ok. 10 metrów) i zwierzęcia od tła (ponad 18 metrów).

Wspomniany wcześniej kształt ogrodu okazał się być bardzo korzystny z uwagi na kompozycję zdjęcia. Ważne było bowiem, aby pies zaprezentowany został na atrakcyjnym, możliwie neutralnym tle, a to z kolei byłoby niemożliwe, gdyby zaraz za nim widoczne były krzaki, pnie drzew lub parkan. Tu jednak mieliśmy do dyspozycji naprawdę sporo przestrzeni, co umożliwiło zastosowanie efektu płytkiej głębi ostrości osiąganej dzięki użyciu długiej, bo około 150-milimetrowej ogniskowej – i to pomimo dużych rozmiarów zwierzęcia. Wymagało to jedynie odsunięcia się z aparatem od psa na kilkanaście metrów i zapewnienia sobie za nim kolejnych kilkudziesięciu metrów przestrzeni, tak aby przy niezbyt silnie przymkniętej przysłonie (z uwagi na warunki oświetleniowe nie można było przymknąć jej bardziej) uzyskać efekt elegancko rozmytego tła. Warto przy tym zauważyć, że gdyby nie duże rozmiary matryc aparatów z rodziny NEX, odpowiadających pod względem formatu przetwornikom stosowanym w lustrzankach APS-C, to efekt ten byłby znacznie trudniejszy do osiągnięcia, o ile w tych warunkach w ogóle możliwy.

Z uwagi na długość ogniskowej konieczną do uzyskania interesującego nas efektu, użycie dołączonego do zestawu obiektywu SEL-1855 o zakresie ogniskowych 18-55 mm (czyli tzw. kita) nie wchodziło w grę. Konieczne było użycie czegoś dłuższego, takiego jak SEL-55210 lub w tym konkretnym przypadku sprawdzonego już hiperzooma SEL-18200. I choć jego maksymalna ogniskowa 200 mm dałaby już naprawdę dobre rozmycie tła, to w zupełności wystarczające okazało się użycie ogniskowej o 50 mm krótszej. Na więcej zresztą nie pozwalał brak miejsca za plecami fotografującego – nie było już gdzie dalej się cofnąć. Przy tak długiej ogniskowej i dużej ruchliwości "modelki" konieczne było zapewnienie sobie odpowiednio krótkich czasów naświetlania. Zdjęcie wykonane zostało przy czułości 400 ISO i w trybie preselekcji czasu z migawką ustawioną na 1/200 sekundy. Kadrowanie bardzo ułatwił mechanizm stabilizacji obrazu OSS zaimplementowany we wspomnianym obiektywie.

Po raz kolejny idealnym zestawem do fotografowania zwierząt okazał się być aparat Sony NEX-5N z obiektywem E 18-200mm F3.5-6.3 OSS. Pomimo niezbyt imponującej jasności (typowej dla konstrukcji typu hiperzoom) pozwolił on wykonać bardzo udane zdjęcia o zadowalająco niskiej głębi ostrości. (Fot. Jarosław Zachwieja)

Zdjęcie wykonane zostało z wykorzystaniem stylu kreatywnego przeznaczonego do fotografii portretowej (Portrait), dzięki czemu łatwiejsze stało się uniknięcie przepaleń w jasnych obszarach sierści psa. Podczas wywoływania pliku RAW zwiększony został kontrast obrazu, dzięki czemu fotografia zyskała intensywniejszą i bardziej atrakcyjną dla oka tonalność. Całą resztę, tj. kolory i oświetlenie sceny zawdzięczamy natomiast styczniowemu słońcu, powoli zbliżającemu się w stronę horyzontu.

Cykl "Jak powstało to zdjęcie", którego ostatni odcinek właśnie mieliście okazję przeczytać, zrealizowany został przez serwis SwiatObrazu.pl aparatami firmy Sony. Założeniem przyświecającym jego twórcom było przedstawić metody wykonywania udanych, ciekawych i dobrych jakościowo zdjęć z wykorzystaniem aparatów bezlusterkowych oraz akcesoriów należących do rodziny Sony NEX. Na przestrzeni dwóch tygodni trwania całego cyklu codziennie oopisywane było jedno zdjęcie, warunki w jakich zostało ono wykonane oraz techniki i akcesoria niezbędne do jego stworzenia.