Sony Alpha A900 wg redakcji SwiatObrazu.pl

Budowa

Korpus Sony A900 jest zdominowany obudową dużego pryzmatu, dzięki czemu wyglądem  nawiązuje do manualnych aparatów analogowych. Jakość wykonania stoi na najwyższym poziomie. Obudowy poprzednich modeli aparatów Alpha były oparte o tworzywa sztuczne (wyjątkiem jest A700). Tutaj jest zupełnie inaczej. Wszystkie elementy, oprócz pokrywy gniazda kart i baterii, są metalowe. Użyto lekkich stopów magnezu, które mają gwarantować dużą wytrzymałość mechaniczną. Szkielet aparatu jest aluminiowy dla zminimalizowania wagi całości. Plastik, który dopełnia metalowy płaszcz, jest tworzywem o wysokiej wytrzymałości mechanicznej i dobrze współgra z pozostałymi elementami. Obudowa posiada również dodatkowe uszczelnienia przycisków. Nie można jednak mówić o wodoszczelności całej konstrukcji.

Uchwyt Sony A900 jest wygodny. Nawet osoby o dużych dłoniach będą zadowolone. Obudowa korpusu, w miejscu sąsiadującym z gripem, została wyprofilowana w taki sposób, aby można było objąć uchwyt całą dłonią. Po zapięciu ciężkiego obiektywu, użytkownik nie ma wrażenia, że aparat może się wyślizgnąć z reki. Kłopoty mogą się pojawić dopiero po wpięciu dużej lampy błyskowej, takiej jak HVL-58AM. W takiej sytuacji przydaje się uchwyt do zdjęć pionowych VG-C90AM. Daje on dodatkowe oparcie dla dłoni i zapewnia wygodę w przypadku wykonywania zdjęć portretowych. Gdy korzystamy z ciężkiego teleobiektywu, zestaw aparat+uchwyt pionowy powoduje, że całość jest dobrze zbalansowana.

Magnezowa obudowa Sony Alpha A900

Równolegle z jakością wykonania należy rozpatrywać kwestie związane z ergonomią i wygodą pracy z aparatem. W stosunku do Sony Alpha A700 dokonano kilku zmian. Pojawił się górny wyświetlacz, którego podświetlenie uruchamiane jest znajdującym się obok klawiszem. Sama funkcjonalność górnego ekranu jest dyskusyjna. Nie znajdziemy na nim takiej ilości informacji jak w produktach konkurencyjnych. Wyświetlacz prezentuje tylko podstawowe parametry ekspozycji (czas/przysłona), ilość zdjęć do wykonania (przy zadanej w menu jakości zapisu) oraz informuje o wprowadzonej korekcie ekspozycji. Widać więc, że pełni on tylko rolę pomocniczą i nie może być podstawowym ekranem, z jakiego korzystamy.

Sony Alpha A900 jest wyposażona w dwa pokrętła (koła) nastawcze. Jedno znajduje się obok spustu migawki, a drugie na tylnej ściance aparatu. Tak jak w innych konstrukcjach, tak i tutaj, pozwalają one na zmianę parametrów ekspozycji (czas, przysłona) w zależności od trybu pracy w jakim znajduje się aparat. Pozostają aktywne podczas przeglądania zdjęć oraz pracy w menu. Warto zauważyć, że w stosunku do modelu A700, dokonano jedną zasadniczą zmianę. W starszym modelu, tylne pokrętło sterujące nie było zabezpieczone przed przypadkową zmianą parametrów. W A900 rozwiązano ten problem poprzez odpowiednie wyprofilowanie obudowy. Koło zostało zabudowane głębiej, ale mimo to posługiwanie się nim jest nadal wygodne. Tak samo jak w korpusie, tylne pokrętło jest rozwiązane w gripie VG-C90AM.

Inaczej niż w A700 zostały rozmieszczone przyciski, za pomocą których mamy bezpośredni dostęp do wielu funkcji. Za ich pośrednictwem możemy szybko zmienić ustawienia balansu bieli, wprowadzić korektę ekspozycji, wybrać odpowiednia wartość ISO, włączyć tryb zdjąć seryjnych, skorzystać z bracketingu oraz samowyzwalacza. Korzystanie z tego udogodnienia pozwala na szybką zmianę ustawień bez konieczności wchodzenia w menu aparatu. Rozmieszczenie tej grupy przycisków może być jednak dla niektórych osób niewygodne. Może się okazać, że zmiana ustawień bez odrywania oka od wizjera będzie trudna i niestety wymusi skorzystanie z drugiej dłoni.