Spotkanie z Maurycym Gomulickim - inSPIRACJE 2011

Maurycy Gomulicki to fotograf, autor instalacji przestrzennych, grafik komputerowy, projektant i twórca krótkich form filmowych. Studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w rodzinnej Warszawie, gdzie otrzymał dyplom w zakresie grafiki oraz malarstwa. Edukację kontynuował w Barcelonie, Mediolanie i Meksyku. Przez wiele lat zajmował się projektowaniem okładek do książek naukowych w wydawnictwie PWN oraz ilustracji dla dzieci w miesięczniku Pentliczek. Był też autorem ilustracji do meksykańskiego wydania Iwony, księżniczki Burgunda Witolda Gombrowicza. Zrealizował 5 krótkometrażowych filmów animowanych i ma na swoim koncie 3 projekty fotograficzne pt. Funebre poświęcone fantazjom pogrzebowym.   Mówiąc o twórczości Gomulickiego nie sposób nie wspomnieć o erotyce, która chcąc nie chcąc, często oscyluje na granicy pornografii. Ten mieszkający na przemian w Warszawie i Meksyku artysta jest oddanym idei rozkosznego życia hedonistą. Jak sam podaje: "w waginę potrafi się wpatrywać jak w tęczę". Uważa, że my Polacy nie umiemy się cieszyć i mówić o przyjemnościach, wybieramy umartwianie się i poczucie winy - dlatego żywe soczyste kolory uważamy za tanie i niegodne uwagi. Stąd między innymi przewrotny zamysł  multidyscyplinarnego projektu Pink Not Dead, do którego zaprosił również artystów z Meksyku, by zobrazować jak odmienne konotacje przywodzi "róż" w dwóch tak różnych kulturach.

Fot. Maurycy Gomulicki

Fot. Maurycy Gomulicki

Fot. Maurycy Gomulicki

Sławy przysporzył mu również współudział przy projekcie meksykańskiej sieci sex shopów "Erotika", które z obskurnych sklepów za ciemną firanką zamienił w pachnące świątynie rozkoszy, różowe sanktuaria uciech. Od października 2009 r. jego różowy "Światłotrysk"  ubarwia neonami Kępę Potocką w Warszawie. Jak sam mówi: "Zasadniczym zadaniem sztuki jest prowokowanie do refleksji". Taką rolę pełni seria Typologie sentymentalne - sztuka uwodzenia w wykonaniu sklepowych manekinów. Zmysłowość i erotyka, jaką zdają się emanować te plastikowe lalki, zmuszają do refleksji nad marionetkowością otaczającej nas rzeczywistości  oraz ułudą miłości - szczęścia, które  próbujemy sobie serwować po jak najmniejszych kosztach.

Jego prace Vaginettes czy Hentai: wstyd i teatr wstydu próbują odpowiedzieć na kolejne założenie twórcy, że: "Dobra sztuka ma być przede wszystkim intrygująca". No właśnie, czy taka rzeczywiście jest sztuka Gomulickiego? Tegoroczne inSPIRACJE pozwolą nam to zweryfikować.

Autor: Monika Gawęcka