Światło konturowe

Światło konturowe ma za zadanie tworzenie kompozycji przestrzennej, ponieważ jest niezbędne przy kształtowaniu perspektywy świetlnej. Jego celem jest wydobycie konturu obiektu, który często fotografowany jest na tle o zbliżonej tonalności, w wyniku czego pewne jego partie wtapiają się w tło i jest on słabo czytelny.

Podkreślenie konturu świetlistą linią wzbogaca tonalność kadru. W niskim kluczu oświetleniowym może być traktowane jako światło kluczowe. Źródłem światła konturowego są najczęściej kierunkowe oprawy, projektory z soczewką Fresnela lub odbłyśniki z plastrami miodu. W systemie Fomei projektory występują tylko jako światło ciągłe, w lampach błyskowych możemy zastosować nasadkę projekcyjną lub odbłyśnik o średnicy 21 cm z plastrem miodu. Źródło światła kierunkowego jest ustawiane najczęściej naprzeciw kamery lub odsunięte w prawo lub w lewo o kąt 45? od osi optycznej kamery. W płaszczyźnie pionowej światło konturowe pada pod kątem 45? względem poziomu. Jako źródła światła konturowego mogą być również wykorzystywane lampy z paskowymi płaszczyznami rozpraszającymi o proporcjach boków 1:3, 1:4, lub nawet 1:6. W systemie oświetleniowym Fomei są to Stripboxy o wymiarach dyfuzora zewnętrznego 30x90 cm, 40x120 cm i 35x180 cm. Dla uzyskania bardziej kierunkowego światła wykorzystuje się je tylko z dyfuzorem wewnętrznym, co dodatkowo podnosi sprawność świetlną oprawy. Płaszczyzny rozpraszające mogą być mieć oś optyczną pochyloną pod takim samym kątem, jak oprawy kierunkowe, mogą także dzięki swoim wymiarom pracować w położeniu pionowym. Paskowe płaszczyzny rozpraszające, wykorzystywane jako światło konturowe, nie pracują w położeniu poziomym.

Sektory ustawienia świateł konturowych w przestrzeni studia (widok z góry) zaznaczono kolorem żółtym.
Kolor ciemnoniebieski oznacza strefę tła, kolor jasnoniebieski boczne pozycje świateł rozjaśniających.
Kolorem czerwonym oznaczono strefy niekorzystnego ustawienia świateł przy zdjęciach osób.