Światło wypełniające

W zdecydowanej większości przypadków zdjęciowych światło wypełniające jest stosowane. Jest nim zazwyczaj oprawa światła rozproszonego. Jego celem jest wypełnienie planu zdjęciowego równomiernym światłem. Ustawiamy je blisko kamery zdjęciowej, zawsze po przeciwnej stronie w stosunku do światła kluczowego. Tak dobieramy kierunek promieni świetlnych, emitowanych przez oprawę światła rozproszonego, aby kąt zawarty między osią optyczną światła kluczowego a wypełniającego nie był mniejszy niż 60? i nie przewyższał wartości 120?.

 

=

W światłocieniowym stylu oświetleniowym, dla osiągnięcia silnych efektów dramatycznych, nie stosujemy światła wypełniającego. Otrzymujemy obrazy o dużym kontraście, utrzymane w ciemnej gamie walorowej.

Natężenie strumienia świetlnego światła wypełniającego dobieramy zależnie od wymaganego kontrastu oświetleniowego.  Normalnym kontrastem oświetleniowym jest 3:1. Przy bocznych ustawieniach światła kluczowego, a światła kluczowego blisko kamery zdjęciowej taki kontrast oświetleniowy otrzymujemy, kiedy poziom światła kluczowego jest dwa razy wyższy niż wypełniającego, ponieważ

K_ośw =E_k +E_w /E_w

Jeśli np. natężenie strumienia świetlnego światła kluczowego wynosi 500 lx, a natężenie strumienia świetlnego światła wypełniającego 250 lx, to suma Ek i Ew wynosi 750 lx, po podzieleniu przez 250 lx otrzymujemy wynik 3:1. W praktyce zdjęciowej nie musimy wykonywać tego obliczenia, ponieważ przy pomiarze światłomierzem z nasadką sferyczną skierowanym w kierunku kamery zdjęciowej, otrzymany wynik jest sumą promieni świetlnych światła kluczowego i wypełniającego. Pomiar natężenia strumienia świetlnego światła wypełniającego mierzymy światłomierzem z nasadka płaską, ustawionym prostopadle do osi optycznej światła wypełniającego. Jeśli różnica między miedzy pomiarem wynosi 1,5 liczby przysłonowej, wówczas kontrast oświetleniowy równy jest 3:1.