TEST: Panasonic Lumix DMC - TZ7

Zanim do naszej redakcji dotarł nowy Panasonic - TZ7 przypuszczaliśmy, że sprzęt na pewno sprawdzi się bardzo dobrze. Już po pierwszych chwilach obcowania z nim nasze domniemania okazały się prawdziwe. Specyfikacja aparatu brzmi bardzo interesująco: 12 krotny zoom optyczny, stabilizowany obiektyw Leica, 3 calowy ekran LCD wyświetlający 460 tysięcy punktów, procesor Venus Engine HD i możliwość rejestrowania sekwencji wideo w rozdzielczości 1280 x 720 z dźwiękiem stereo z użyciem zoomu optycznego. Przyjrzyjmy się zatem "te-zet-siódemce" z bliska.

Panasonic Lumix DMC - TZ7 podobnie jak wcześniejsze modele wykonany jest bardzo solidnie. Jego masywność sugeruje, że elektroniczne wnętrze jest skrzętnie ułożone, a korpus wykonany jest z najwyższej jakości materiałów. Powierzchnia obudowy pokryta jest pół matowym laminatem, który raczej nie należy do trwałych.  Srebrne wstawki dodają mu elegancji. Oczywiście jak na nowoczesną rodzinkę kompaktów dostępny jest w kilku kolorach.

Aparat posiada malutkie wybrzuszenie po prawej stronie - tak zwany grip. Gdyby go nie było zapewne trzymanie aparatu nie byłoby tak komfortowe jak jest. Górny panel zawiera pokrętło trybów fotografowania, spust migawki otoczony dźwignią, za pomocą której można manewrować ogniskową oraz suwak odpowiadający z włączanie i wyłączanie sprzętu.

Obok nich znajdują się również dziurki od mikrofonu i głośnika, które znajduję się tuż pod obudową.

Obiektyw umieszczony jest całkowicie po lewej stronie pozostawiając miejsce dla palców prawej ręki trzymającej aparat. Z drugiej strony posiada - cieszący wzrok - 3 calowy ekran LCD. Obok znajduje się tylko 8 przycisków i suwak służący do zmiany trybów aparatu z opcji podglądu - na fotografowanie i odwrotnie.