TEST: Sony 35 mm f/1.4 G

Sony 35 mm f/1.4 G zamontowany na bagnecie Sony Alpha A900

 
Poniższa tabela zawiera porównanie kilku obiektywów o podobnej ogniskowej, oferowanych w tej chwili przez producentów optyki. Widać spore rozbieżności w parametrach. Jeżeli ktoś chciałby zestawić i bezpośrednio porównać konstrukcje o ogniskowej 35 mm, to w grę wchodzą tylko dwie: Canon EF 35mm f/1.4L USM oraz Sony 35 mm f/1.4 G. Tylko te dwa obiektywy mają tę samą ogniskową oraz identyczny otwór względny.
Pozostałe produkty znacznie różnią się od siebie. AF Nikkor 35mm f/2 D jest w tej grupie najmniejszym, najlżejszym i najprostszym obiektywem. Pentax oraz Tokina to konstrukcje przeznaczone do makrofotografii, pozwalające na uzyskanie dużych powiększeń. Są to jednak obiektywy znacznie ciemniejsze od Canona i Sony, co nie pozwala na bezpośrednie porównywanie ich. Sigma 30 mm f/1.4 EX DC HSM wyróżnia się w tej stawce nieznacznie mniejszą ogniskową oraz dedykacją do aparatów z niepełnoklatkowymi matrycami (APS-C). Wyraźnie przed szereg wybija się Canon, ponieważ jest obiektywem o najwyższym stopniu skomplikowania konstrukcji optycznej, a co za tym idzie, największą wagą oraz rozmiarami. Sony 35 mm f/1.4 G jest konstrukcją o podobnej masie, ale ma zdecydowanie mniejszą średnicę i o jeden element szklany mniej.

Budowa mechaniczna i optyczna.

Sony 35mm f/1.4 G to produkt, którego oznaczanie w postaci litery G ma sugerować, że jest to najwyższej klasy konstrukcja. Korpus oraz bagnet zbudowany jest w całości z metalu. Spod obiektywu, w miejscu gdzie dłoń użytkownika styka się z jego powierzchnią, został pokryty gładką okładziną gumową. Jakość wykonania jest na najwyższym poziomie. Nie stwierdziliśmy żadnych  niedokładności w pracy mechanizmów i dopasowaniu elementów składowych.

Obiektyw został fabrycznie wyposażony w osłonę przeciwsłoneczną, wykonaną z wysokiej jakości tworzywa sztucznego. Wnętrze jest matowe i nie odbija światła. Osłona jest montowana na bagnecie z przodu obiektywu.. Połączenie jest stabilne i zapewnia łatwy oraz szybki demontaż.
 

Sony 35mm f/1.4 G z zamontowaną osłoną przecisłoneczną.	Sony 35mm f/1.4 G bez osłony przeciwsłonecznej.

 
Pierścień manualnego ostrzenia osłonięty jest okładziną, która ma zapewniać pewny chwyt. Jej powierzchnia jest gładka, dzięki temu dobrze pasuje do estetyki obudowy, ale ma negatywny wpływ na wygodę korzystania z pierścienia. Pozostałe obiektywy Sony są w inny sposób wykonane, a pierścienie mają karbowane powierzchnie okładzin. Bezpośredni poprzednik testowanego obiektywu, Minolta AF 35/1.4 G, również miał profilowany pierścień manualnego ostrzenia. Może więc dziwić fakt, że Sony 35mm f/1.4 G nie został w taki sam sposób zaprojektowany.

Gumowa okładzina pierścienia manualnego ostrzenia  oraz obudowy Sony 35mm f/1.4 G

Jedną z podstawowych zmian, jakie zostały wykonane w stosunku do Minolta AF 35/1.4 G, to wyposażenie obiektywu w mechanizm sprzęgła, który odłącza napęd autofocusa od pierścienia manualnego ostrzenia. Dzięki temu w trybie automatycznego nastawiania ostrości, pierścień nie obraca się. Przedni człon jest również nieruchomy a obiektyw nie zmienia swoich rozmiarów podczas ostrzenia. Dzieje się tak, ponieważ zastosowano równocześnie soczewki szybujące oraz  tylne ogniskowanie.

Osłona przeciwsłoneczna zamontowana odwrotnie.

Producent wyposażył Sony 35mm f/1.4 G w przycisk blokady autofocusa. Użytkownik, za pomocą menu aparatu, może zmienić jego działanie na przycisk podglądu głębi ostrości. Dostęp do klawisza jest łatwy i nie wymaga odrywania wzroku od wizjera.

Przycisk blokady autofocusa.

 Obudowa obiektywu zawiera okienko z tworzywa sztucznego, pod którym schowany jest pierścień, z naniesioną skalą odległości wyrażoną w stopach oraz metrach. Znajdziemy tam także skalę głębi ostrości, co ukazuje poniższe zdjęcie.

Sony 35mm f/1.4 G zawiera 10 elementów optycznych, zestawionych w 8 grupach. Jeden z podzespołów jest elementem asferycznym, który ma minimalizować aberracje sferyczną. Przysłona jest wykonana z 9 elementów, a jej otwór jest okrągły.