W Łodzi trwa Fotofestiwal 2010

Są dwa najważniejsze punkty Fotofestiwalu: konkurs Grand Prix oraz Program Główny – wystawa, przygotowana przez zewnętrznego, zaproszonego do współpracy zagranicznego kuratora.

Grand Prix Fotofestiwalu w Łodzi: Morgenliebe, fot. Katrin Trautner

O Grand Prix ubiegają się projekty, nadesłane przez autorów i kuratorów z całego świata. W tym roku było ich 550, do wystawy zakwalifikowano 10 z nich. Od dnia rozpoczęcia festiwalu, czyli od czwartku, 5 maja, znamy laureatkę głównej nagrody (która w tym roku wynosi 10 tys. zł, a jej pełna nazwa brzmi SanDisc Grand Prix Award). Zwyciężczynią została Niemka, Katrin Trautner z projektem "Miłość o poranku" (czytaj). Co ciekawe, te fotografie doskonale sprawdziłyby się w także w ramach Programu Głównego, którego tematem była miłość. Jak mówiła podczas spotkania autorskiego artystka, cykl zdjęć, opowiadający o erotycznych relacjach, łączących osoby starsze (także homoseksualne), był dla niej bardzo ważny. Sama Trautner ma zaledwie 29 lat, jednak doskonale zdaje sobie sprawę, że żyjemy w kulcie młodości i osoby w podeszłym wieku są z naszego świata po prostu wypierane. Pokazanie, że nawet pomarszczeni starcy nie tylko żyją wokół nas, ale też uprawiają seks i umieją się z niego cieszyć, miało dać widzom do myślenia, a raczej uświadomić im, jaka jest rzeczywistość (ignorowana w mediach). Cykl "Morgenliebe" – to praca dyplomowa Trautner. Jak mówi artystka – dyplom uznała za najważniejszą realizację w swoim dotychczasowym dorobku, dlatego też wybrała do niej temat, który jest szczególnie ważny.

fot. Max de Esteban

Wyróżnienie w konkursie Grand Prix otrzymali Hiszpan Max de Esteban za cykl portretów, inspirowanych tezami znanego hiszpańskiego filozofa, Emila Ciorana (którego myślenie koncentrowało się wokół pojęcia Zwątpienia – nie są to więc prace optymistyczne) oraz Dunka, Ditte Haarløv Johnsen, która w osobisty, emocjonalny sposób sfotografowała Maputo, stolicę Mozambiku, z którego wywodzą się jej korzenie.

fot. Ditte Haarløv Johnsen

W ramach konkursu Grand Prix można zobaczyć także m.in. dokumentalny cykl Łukasza Skąpskiego, który sfotografował wnętrza domów na Podhalu; jest zbiór fotografii znanego już w Polsce (miał m.in. swoją wystawę w warszawskiej Yours Gallery) Szweda, Martina Bogrena; Amerykanka Libby Row pokazała cykl zdjęć, które pokazują jakby urywki rzeczywistości, pozornie nic nie znaczące fragmenty, detale otaczającego autorkę świata, a składają się w jakby medytacyjną, refleksyjną osobistą opowieść. Diana Rönnberg, która mieszka w Bielsku-Białej i w Kungsbacka w Szwecji, zaprezentowała prace, które są refleksją nad naturą ludzkich wspomnień, a to, co je wyróżnia – to fakt, że zdjęcia wykonano w formie... poduszek.

fot. Łukasz Skąpski

fot. Libby Row

fot. Martin Bogren

Czeska para Juliana Krizova & Jakub Vlcek do Łodzi przywieźli cykl "Transcendencja", który opowiada o relacji człowieka z naturą, przyrodą. Zdjęcia te nie wpisują się jednak z modny nurt "ekologii", są raczej opowieścią o intymnym doświadczaniu, o wyciszającej relacji z otaczającym światem natury. W ramach konkursu Grand Prix można też zobaczyć prace Polki, Dominiki Sadowskiej. To cykl portretów lalek, na których z czarnej czeluści wyłaniają się ledwo widoczne twarze – przerażające i monumentalne, mimo że należące do znanych każdemu z dzieciństwa zabawek. "Ten jedyny" – projekt Niemca, Freda Hueninga także mógłby znaleźć się w Programie Głównym – bo i on dotyczy relacji między najbliższymi ludźmi. Opowiada bowiem o 9 miesiącach z życia partnerki fotografa, która zachodzi w ciążę i żyje w ogromnym strachu przed utratą lub śmiercią nienarodzonego dziecka.

fot. Dominika Sadowska

W tym samym kompleksie pofabrycznych budynków, co prace z konkursu Grand Prix – czyli w Łódź Art Center – można też zobaczyć Wystawę Główną Fotofestiwalu. Przygotowali ją wspólnie: Peggy Sue Amison (Sirius Arts Centre Cobh, Irlandia), Christoph Tannert (Kunstlerhaus Bethanien Berlin, Niemcy) i Krzysztof Candrowicz, dyrektor artystyczny  Fotofestiwalu. Wszystkie prezentowane tu wystawy łącz wspólne hasło: "All My Lovin’. Wszystko o miłości".
Jak się łatwo domyślić – artystyczne wizje miłości, prezentowane na Fotofestiwalu są bardzo zróżnicowane. Kilka projektów dotyczy relacji rodziców z dziećmi: Carolle Benitah sfotografowała siebie i swojego syna, Edith Maybin – siebie i córkę. Alex ten Napel (czytaj więcej) zaprezentował zbiór "mokrych" portretów ojców z dziećmi. Rebecca Martinez podeszła do tematu nieco przewrotnie - pokazała szokujący materiał o produkcji niesamowicie naturalistycznych lalek, które naśladują noworodki i które cieszą się na świecie ogromną popularnością.

fot. Carolle Benitah

fot. Alex ten Napel

Fotograf może być rodzicem, ale może być i dzieckiem - Phillip Toledano (czytaj wiecej) stworzył cykl osobistych zdjęć, rejestrujących jego własną relację z umierającym ojcem, Doug Dubois przez lata rejestrował na zdjęciach toksyczne relacje w swojej rodzinie – teraz można to zobaczyć na niełatwych w odbiorze zdjęciach. Anna Shteynshleyger, choć jej rodzice się rozwiedli, z obojgiem utrzymuje stały kontakt telefoniczny – nagrywając rozmowy w nimi i wykasowując z nich swój głos stworzyła fikcyjną rozmowę pomiędzy nie kontaktującymi się od lat matką i ojcem. Marcin Sudziński sfotografował swojego ojca, którego odnalazł po 20 latach. Lucia Stráňaiová zaś stworzyła fotograficzną opowieść o swoich dziadkach, a Amelia Stein za pomocą projektu artystycznego radzi sobie ze śmiercią swoich rodziców.

fot. Phillip Toledano

fot. Doug Dubois

fot. Marcin Sudziński

Rodzinne relacje pojawiły się też w innych projektach. Elinor Carucci pokazała na zdjęciach kryzys w swoim małżeństwie i próby leczenia go; Lydia Panas kazała pozować do zdjęć zróżnicowanym wiekowo grupom rodzinnym; Igor Savchenko przefotografował ze starych zdjęć rodzinnych gesty i układy rąk, tworząc swoistą fotograficzno-rodzinną ikonografię. Jenny Matthews sportretowała ludzi wraz ze zdjęciami najbliższych, które noszą przy sobie; Verena Jaekel w cyklu "Nowe portrety rodzinne" pokazała, jak w XXI wieku zmienia się konstrukcja tego, co nazywamy rodziną. Na zdjęciach Yolandy del Amo widać, że nawet w rodzinie każdy jest sam, a Muireann Brady pokazuje, co dzieje się, gdy dzieci opuszczą dom rodzinny.

fot. Elinor Carucci

fot. Yolanda del Amo

Związki rodzinne nie pojawiają się właściwie tylko u Chrisa Hurley`a, który w dwóch pracach wideo porównuje uniesienia religijne i seksualne i u Sandry Minchin, która udowadnia, jak może zdewaluować się słowo "kocham".

O pozostałych wystawach, odbywających się w ramach Fotofestiwalu – w kolejnym odcinku naszej relacji z Łodzi.

Wszystkie wystawy można oglądać do 30 maja w Łódź Art Center.
www.fotofestiwal.com