Wiem, że warto podążąć ścieżką swoich fascynacji, pasji - wywiad z Małgorzatą Pióro

Bogusława Słota: Współpracuje Pani z wieloma wydawnictwami i redakcjami czasopism, Pani fotografie były pokazywane na wielu wystawach, zajmuje się Pani edukacją fotograficzną, czy trudno żyć w Polsce z fotografii? Jakie były początki Pani kariery?
Małgorzata Pióro: W Polsce trudno jest żyć z fotografii publikowanej w gazetach, książkach czy publikacjach innego typu. Choć wydaje mi się, że coraz częściej docenia się ciekawe pomysły na fotografie, docenia się oryginalność stylu fotograficznego konkretnej osoby. Zmienia się i kształtuje pewien sposób smakowania fotografii, czytanie ich obrazu w sposób bardziej  szczegółowy.
Kiedy miałam piętnaście lat znalazłam na wycieczce szkolnej swój pierwszy aparat fotograficzny Smiena. Pamiętam, jak wtedy byłam po raz pierwszy oczarowana tym, jak inny jest świat widziany przez wizjer i... zafascynowało mnie to! Później były warsztaty foto, na których poznałam osoby zajawione fotografią i tak się zaczęła moja przygoda. Powstała Grupa 7, wspólnie fotografowaliśmy, organizowaliśmy plenery, wystawy to był niezwykły czas zabawy i fascynacji światem widzianym przez aparat. Zawsze gdzieś we mnie było marzenie o tym, by dzielić się światem widzianym w obrazach z innymi. I tak zaczęło się spotkanie z fotografią na zajęciach w Europejskiej Akademii Fotografii w Warszawie. Spotkałam tam wiele wyjątkowych osób i wykładowców. To był czas niezwykłego rozwoju mojego postrzegania świata.

Fot. Małgorzata Pióro

Fot. Małgorzata Pióro

Fot. Małgorzata Pióro

Później warsztaty z Michaelem Ackermanem - zupełnie niezwykłe spotkanie z jego filozofią i podejściem do zdjęć. Pamiętam, jak wtedy moje fotografie zrobiły na nim duże wrażenie... Powiedział coś, w co trudno było mi wtedy uwierzyć, gdyż to był jeden z najtrudniejszych okresów mojego życia. Powiedział: "Uważam, że fotografii nie można uczyć, bo jest to bardzo trudne, ale zobaczysz, ty będziesz to robić, bo umiesz zobaczyć i przeżyć chwilę, widać to w twoich zdjęciach...". Po jakimś czasie zaczęłam umawiać się z koleżankami w Galerii F5 w Krakowie i rozmawiać o fotografii, opowiadałam im o swoim widzeniu świata, oglądałyśmy zdjęcia, albumy, wspólnie fotografowałyśmy. Później warsztaty dla młodzieży w domach kultury, obozy fotograficzne. Fotografowałam wtedy dużo wczesnym rankiem i nocną porą, zawsze fascynowały mnie te pory, ich światło, kolory i nastrój miejsca.  Wiem, że warto podążąć ścieżką swoich fascynacji, pasji!

B. S.: Jakich wskazówek mogłaby Pani udzielić młodym fotografom, którzy pragną zorganizować swoją pierwszą wystawę?
M. P.: Jeśli mają ciekawy pomysł, fotografują przez dłuższy czas konkretny temat, stworzyli obraz fotograficzny w nowej technice - to warto pokazywać takie prace właścicielom galerii, warto jeździć na festiwale, na przeglądy portfolio, warto posyłać fotografie na konkursy! Jeśli ktoś zobaczy w ich pracach coś niezwykłego, na pewno się nimi zainteresuje, a może nawet zorganizuje wystawę! Warto wierzyć i działać w tym kierunku.

B. S.: Co Panią najbardziej fascynuje w fotografii?
M. P.: Najbardziej w fotografii fascynuje mnie światło, które rysuje wszystko. Jego delikatność, subtelność, zmienność i koloryt.To niezwykłe, tak codziennie malować nim swój świat! Fascynuje mnie też chwila, która przemija, którą można na fotografii zatrzymać i stworzyć wspomnienia. Fascynuje mnie także sposób widzenia świata przez innych. Fotografia to szczególny rodzaj pomostu do drugiego człowieka, to dzielenie się swoim światem w obrazach...

Fot. Małgorzata Pióro

Fot. Małgorzata Pióro

Fot. Małgorzata Pióro

B. S.: Czy wśród fotografów może Pani wyróżnić osobę, której zdjęcia uważa Pani za mistrzowskie?
M. P.: Uwielbiam zdjęcia włoskiego fotografa Mario Giacomelliego – pamiętam, jak kiedyś szukałam albumu fotograficznego dla bliskiej osoby i znalazłam album z jego zdjęciami; oglądanie go było niezwykłym przeżyciem... Lubię też zdjęcia Sary Moon i Sebastiao Salgado.