Wywiad: SwiatAktu.pl - Bartek Gąsiorek

Anna Cymer: Wiele z Twoich fotografii sprawia wrażenie robionych spontanicznie, są pełne radości, witalności - jak zdjęcia z wakacji, a nie napuszone ,,dzieła sztuki". Czy taki był Twój zamiar?

Bartek Gąsiorek: Zacznę może trochę od końca tego pytania, od "napuszonych dzieł sztuki". Jeżeli idzie o fotografię jako dziedzinę sztuki mam zdanie, które zazwyczaj uchodzi za mocno niepopularne... Chodzi mianowicie o to, że wiele osób wieszczy upadek fotografii ze względu na niesamowicie szeroką dostępność i popularność sprzętu cyfrowego. Codziennie powstają na świecie miliony, jeżeli nie miliardy zdjęć i coraz trudniejsze jest wyróżnienie się pośród tej ogromnej ilości. Po prostu fotografia straciła swój elitarny charakter. Coraz częściej mam wrażenie, że owo "napuszenie" przejawia się na dwa sposoby. Pierwszy objaw to fakt, że w wielu galeriach internetowych bardziej ceni się stosowanie technik analogowych od samego pomysłu na zdjęcie. Nie twierdzę rzecz jasna, że analogowe zdjęcia są "be", mimo że w sieci i tak stają się cyfrowymi. Jednak uważam, że nie motyka czyni rolnika. Drugi z przejawów "napuszenia" wynika chyba z uwarunkowań kulturowych. Podobnie jak w sztuce współczesnej, im mocniej uderzyć w normy społeczne czy nawet moralne, tym bardziej coś jest "sztuką". Niestety przejawia się to "napuszenie" w inności polegającej na brudnej estetyce i to zarówno w warstwie wizualnej jak i emocjonalnej tych fotografii. Ten rodzaj napuszenia najczęściej łączony jest z nagością i często z przemocą niestety. Żeby było śmieszniej wbrew pozorom nie jest to nic nowego, tyle że do niedawna brak było promotorów tego typu zdjęć, krążyły one sobie po prostu w "drugim obiegu" wyłącznie wśród osób zainteresowanych choćby z racji swoich preferencji.

fot. Bartek Gąsiorek

Na tle tego wszystkiego cieszę się, że to co robię wydaje się radosne, spontaniczne czy wakacyjno niewinne. W pokazywaniu nagości staram się unikać dosłowności, zawsze uwazałem, że więcej należy pozostawić wyobraźni widza, bo to ona jest najważniejsza w odbiorze zdjęcia. Moim zdaniem, udana fotografia powinna wyzwalać krążenie ładunków po neuronach, bo inaczej nikt jej nigdy nie zapamięta. Zazwyczaj nie pracuję nad swoimi pracami z modelkami czy modelami o jakimś ogromnym doświadczeniu - najczęściej są to osoby, które właśnie w trakcie tych zdjęć odkrywają w sobie nowe granice - pozowanie do tych zdjęć jest dla nich czymś nowym. Może w tym właśnie leży źródło owej "spontaniczności".

Z drugiej strony nie lubię obrazów ponurych, które swoją "ciężkością" mają zrobić wrażenie na widzu, stąd staram się zachować możliwie dużo delikatności w swoich pracach. Jednocześnie fascynuje mnie ludzkie ciało i uważam, że jest po prostu piękne, a jeżeli coś jest piękne należy to tak pokazać.
To wszystko składa się na to jakie są zdjęcia które robię i wydaje mi się że mogę pod tą dewizę podciągnąć nie tylko akty, ale wszystkie pozostałe moje prace.

A. C.: Fotografujesz też akty męskie. Jak sądzisz, dlaczego męskie ciało tak rzadko pojawia się w fotografii aktu?

B. G.: Jeżeli popatrzeć w moje dokonania, to męskich aktów jest również niewiele - gdyby globalnie zerknąć na moje zdjęcia ta dysproporcja jeszcze bardziej się uwidoczni. Niemniej jestem zdania, że powodem takiego stanu rzeczy, jest fakt, że nagiego mężczyznę po prostu trudniej dobrze sfotografować.

fot. Bartek Gąsiorek

Podstawowa cecha utrudniająca to zadanie to fakt "wierzchniego mocowania" naszej męskości i uwarunkowania społeczne tejże dotyczące. Jakkolwiek patrzeć, pod tym względem kobieta jest dużo bardziej dyskretnie zbudowana i można kobiece ciało pokazać nagie na więcej sposobów bez pozbawiania obrazu cech intymności.
Aspekt społeczny męskiego aktu jest też bardzo silny - niestety mocno uogólniając można powiedzieć, że w naszym kołtuńskim społeczeństwie silnie zakorzenione jest przeświadczenie o seksualnej konotacji aktu. Często, nawet wśród ludzi młodych, wydawałoby się wyzwolonych fakt pokazania się komuś nago jest uważany za działanie tożsame z seksem, choć wcale tak nie jest.

fot. Bartek Gąsiorek

Druga rzecz to utarte łączenie męskich modeli z homoseksualizmem - niestety bardzo często powtarza się opinia, że mężczyzna pozujący do zdjęć jest "niemęski" czy "zniewieściały". Takie przekonania powodują, że zdecydowanie trudniej znaleźć mężczyznę, który zgodziłby się pozować do zdjęć a tym bardziej do aktu. To w połączeniu z trudniejszym ujęciem męskiej nagości w delikatny sposób jest moim zdaniem podstawową przyczyną niewielkiej ilości męskich aktów.
W moim przypadku męskiemu aktowi były poświęcone tylko dwie sesje - jedna na potrzeby serii "harmonia", w której łączyłem ciało kobiety i meżczyzny, a drugą były zdjęcia ciążowe dla pewnej pary. Mam jednak nadzieję, że zrealizuję kilka pomysłów które mam na męskie akty - a wtedy z pewnością podzielę się efektami w Świecie Aktu.

A. C.: Na Twoich zdjęciach widać, że fotografia sprawia Ci wiele przyjemności, że bawisz się tym. Czy to prawda? Czy fotografujesz też inne tematy, czy koncentrujesz się na aktach?

B. G.: Zdecydowanie. Fotografia to moje wielkie hobby i ogromna pasja. Robienie zdjęć sprawia mi wielką frajdę i jest znakomitą odskocznią od problemów codzienności.
Głównym tematem moich zdjęć są ludzie, jak wspomniałem wcześniej głównie kobiety - akt z kolei to tylko część tego co robię. Jeżeli by się zastanowić, to nie wiem czy nie mam większego zacięcia do portretów.
Bardzo często pozują dla mnie osoby bez doświadczenia "modelingowego", mam wtedy podwójną motywację, bo spełniam wtedy czyjeś marzenie o byciu pięknym. Kiedy oddając zdjęcia widzę radość tej osoby, jest to dla mnie największa nagroda i niesamowita satysfakcja.

fot. Bartek Gąsiorek

Uwielbiam zdjęcia, w których widać emocje, a jeszcze bardziej takie, do któych widz może sobie "dorobić" swoją historię. Wydaje mi się, że takie fotografie po prostu się zapamiętuje.
Od czasu do czasu biorę też aparat i ruszam w miasto popodglądać jego życie - tu bohaterami też stają się ludzie. Raczej unikam krajobrazów czy fotografowania architektury, zwyczajnie nie ciągnie mnie do tej tematyki.
Akt mnie fascynuje i choć to zadanie niezwykle trudne, chciałbym w tej dziedzinie zrobić coś nowego - to takie moje wyzwanie rzucone samemu sobie.

A. C.: Na niektórych Twoich zdjęciach wcale nie widać dużo nagiego ciała, a i tak są one ponętne, seksowne. Czy trudniej się robi takie zdjęcie, w którym niewiele pokazując, tworzy się klimat prawdziwego, lekko erotycznego aktu? Bo chyba najłatwiej jest po prostu pokazać wszystko ,,kawa na ławę"?

B. G.: Wcześniej trochę poruszyłem ten aspekt mojego podejścia do nagości. Lubię delikatność, lubię klimat intymności w zdjęciach. To widz powinien decydować, w którą stronę powędrują jego myśli, kiedy patrzy na zdjęcie.
Staram się w swoich pracach oddać klimat lekkiego napięcia, które osoba oglądająca zdjęcie może sobie rozbudować już samodzielnie. Chciałbym myśleć, że moje fotografie w jakiś sposób inspirują, niekoniecznie w ujęciu wyłącznie sfery erotycznej.

fot. Bartek Gąsiorek

Myślę, że "bezpośrednie", odarte z jakiejkolwiek tajemnicy podejście do nagości jest tu drogą na skróty, powodującą kanalizowanie emocji wyłącznie w sferę erotyki. Uważam, że intymność i odrobina tajemnicy dodaje zdjęciom magii i nie zamyka drogi do skojarzeń z pełnią wolności w czystej jej postaci. Tak jak zwyczaj ubierania się jest w jakimś sensie aktem ograniczania samego siebie, tak bezpośredniość aktu jest moim zdaniem odzieraniem go z tej wolności, poprzez podporządkowanie "jedynie słusznemu" skojarzeniu.

fot. Bartek Gąsiorek

Staram się w miarę możliwości kierować zasadą, w myśl której pozostawiam odbiorcy wiele możliwości. Bo o tym, jak patrzymy na obraz utrwalony na zdjęciu decyduje chwila, nasz nastrój w tym momencie, nasze oczekiwania i cel w jakim po zdjęcie sięgamy. Uważam, że udany akt to taki, który raz wywoła dreszczyk podniecenia, a oglądany kiedy indziej da poczucie podobne do tego, które ma się kiedy zamknie się oczy na silnym wietrze.
Uważam, że zrobienie takiego "nieukierunkowanego" zdjęcia jest bardzo trudne. Jednocześnie bardzo bym chciał, by jak najwięcej robionych przeze mnie aktów mieściło się w tej kategorii.