27 lutego 2019, 09:38
Autor: Redakcja SwiatObrazu.pl
czytano: 9759 razy

Fotografowanie ludzi - to nie takie proste

Fotografowanie ludzi - to nie takie proste

MAM FANTASTYCZNEGO WUJA o imieniu Jim, gdy byłem mały, wmówił mi i mojemu bratu, że w jego domu, pod schodami, mieszka żywy aligator. Zarówno on, jak i jego synowie (moi kuzyni Steve i Jon) zawsze mieli do zaproponowania coś interesującego. To oni nauczyli nas konstruować niezwykłe budowle z klocków Lego, odpalać petardy, skakać do basenu z pełnym przewrotem w przód i zjadać lukier z ciastek. Jeśli chodzi o chłopięce zabawy, byli dla nas mistrzami, których koniecznie chcieliśmy naśladować.

Zapraszamy do lektury fragmentu książki "Fotografowanie ludzi. O tworzeniu prawdziwych portretów" autorstwa Chrisa Orwiga, którą SwiatObrazu.pl objął patronatem medialnym.

Każde ich słowo było dla nas święte. Bo też ich opowieści były na miarę Biblii. Byli wytrawnymi gawędziarzami i bez trudu wywoływali u nas niekontrolowany śmiech lub trudny do ukrycia strach. Jednak po powrocie do domu, gdy próbowaliśmy opowiedzieć którąś z zasłyszanych historii swoim kolegom, nic z tego nie wychodziło. Mimo że odtwarzaliśmy nawet najdrobniejsze szczegóły gawędy wuja, w naszych ustach brzmiała banalnie.

To właśnie te dziecięce doświadczenia uświadomiły mi, że opowiadanie historii jest formą sztuki, która wymaga specjalnych umiejętności. Przede wszystkim trzeba zrozumieć, że dobre opowieści składają się z pewnych stałych elementów. Każda historia musi mieć spójną, przekonującą i wzbudzającą zainteresowanie fabułę. Fabuła to nie wszystko, a opisanie jej jest stosunkowo łatwe. W opowiadaniu występują jeszcze bohaterowie i dzieją się różne wydarzenia. Jednak każdy utalentowany gawędziarz doskonale wie, że samo poskładanie tego wszystkiego razem nie wystarczy, aby opowieść zabrzmiała autentycznie.

Gdyby porównać gawędziarzy z kucharzami, a opowiadanie historii z wypiekaniem chleba, to fabuła byłaby tylko głównym składnikiem ciasta. Tym, co sprawia, że fabuła nabiera życia, jest magia kucharza (czyli wuja Jima). Oczywiście pożywką dla tej magii jest narracyjna atrakcyjność fabuły.

Podstawą opowiadania jest fabuła, ale o jego estetyce i sile przekazu decyduje narracja. To ona zawiera te drobne szczegóły, od których zależy, czy opowiadanie będzie interesujące, tak jak od drożdży zależy, czy chleb będzie wyrośnięty. Bez dobrej narracji wyjdzie co najwyżej zakalec i nawet najciekawsza historia nie będzie pociągająca.

Fotografowanie ludzi

To, co na pierwszy rzut oka wygląda jak popołudniowa wycieczka dwóch przyjaciół, w rzeczywistości jest epicką opowieścią o dalekiej podróży po morzach i oceanach. W tej małej, własnoręcznie zbudowanej łodzi żeglarze przepłynęli setki mil morskich, zmagając się z nieokiełznanymi siłami oceanu

Canon 5DMii, obiektyw 50 mm, f/8

[kn_free]

W narracji nawet najdrobniejsze szczegóły mają kolosalne znaczenie. Wiedzą o tym artyści uprawiający wszystkie dziedziny sztuki, od malarstwa przez fotografię aż po film. To właśnie dzięki atrakcyjności narracji kolejne remaki filmów wciąż odnoszą sukcesy. Dziesiątki filmów takich jak King Kong, Frankenstain, Włoska robota czy Willy Wonka i fabryka czekolady stale przyciągają widzów. Ich fabuły pozostają wciąż te same, zmieniają się jedynie narracje.

[kn_advert]

W fotografii narracja jest tym składnikiem, który sprawia, że zdjęcie dociera do samego serca. Zdjęcie bez narracji, choćby miało najlepszą fabułę, jest po prostu nijakie. Natomiast zdjęcia z głęboką narracją są jak wspaniała wizualna uczta. Niuanse, detale i piękno pobudzają naszą wyobraźnię i nęcą nasze zmysły tak samo, jak robi to woń świeżo upieczonego chleba.

 

Fotografowanie ludzi

Interesującą narrację tego zdjęcia tworzą stara, ręcznie malowana ściana oświetlona plamami miękkiego światła i skierowane gdzieś w bok spojrzenie modela

Canon 5DMii, obiektyw 50 mm, f/4

Dodawanie szczegółów w celu zbudowania narracji

ĆWICZENIE: Portret narracyjny

Spojrzenie na portret z narracyjnego punktu widzenia może być niezwykle obiecujące. Spróbuj, a zobaczysz, że już w wyniku niewielkiej zmiany perspektywy Twoje prace mogą stać się bardziej przekonujące. A najlepsze jest to, że tworzenie portretów narracyjnych nie wymaga posiadania specjalnych umiejętności, podróżowania do egzotycznych miejsc, przygotowywania skomplikowanych scenografii czy wykazywania się nadzwyczajną pomysłowością. Jest to tak proste, że każdy może spróbować swych sił.

Cele edukacyjne

Wskazówki

Jeśli sesja zdjęciowa nie przebiega zgodnie z planem, spróbuj czegoś nowego, nie realizuj planu na siłę. Pamiętaj zawsze, że najlepsze opowieści powstają spontanicznie, a nie w sposób wymuszony.

Jeśli żaden ciekawy pomysł narracyjny nie przychodzi Ci do głowy, poszukaj inspiracji w teatrze, kinie, książce lub w muzyce, którą lubisz.

Jednym z najlepszych sposobów na pozyskiwanie pomysłów narracyjnych jest patrzenie w przeszłość. Historia jest pełna archetypicznych i abstrakcyjnych opowieści.

[kn_advert]

Etap 1.Wybór modela

Wybierz modela o osobowości interesującej, wyrazistej lub ekscentrycznej. Rozważ możliwość skontaktowania się z lokalnym kółkiem aktorskim lub teatrem i zapytaj, czy któryś z aktorów byłby zainteresowany udziałem w sesji portretowej. Pamiętaj jednak, że profesjonaliście będziesz musiał zaoferować jakąś rekompensatę za poświęcony Ci czas. Oczywiście możesz także poszukać takiej osoby wśród swoich znajomych. Tak czy inaczej, gdy już wybierzesz modela, ustal z nim czas i miejsce sesji zdjęciowej.

Etap 2. Sceneria

Miejsce wybierz takie, aby przyciągało wzrok. Wyszukaj szczegóły, które utworzą scenę dla historii, jaką zamierzasz opowiedzieć. Wczuj się w rolę scenografa, rekwizytora i charakteryzatora czy są jakieś rekwizyty, przedmioty, elementy garderoby, które wzbogacą fabułę?

Etap 3.Sesja

W dniu zdjęciowym myśl o sobie jak o reżyserze, a o miejscu, w którym ma się odbyć sesja, jak o scenie. Przywitaj modela i okaż swą radość z możliwości współpracowania z nim. Następnie przedstaw mu szczegóły historii, którą chciałbyś za pomocą zdjęć opowiedzieć. Zapytaj, czy w związku z tym ma jakieś własne pomysły. Zacznij robić zdjęcia. Zachowaj spokój i swobodę. Twoim celem jest uzyskanie jednego obrazu, który w pełni odda pomysł narracyjny. Aby to uzyskać, udzielaj modelowi wskazówek reżyserskich, ale nie przesadzaj ze ścisłym realizowaniem jakiegoś "scenariusza". Po mniej więcej 30, a najwyżej 40 minutach ogłoś koniec sesji.

Etap 4. Wykonanie jednej odbitki

Osoby, które coś opowiadają, często popełniają błąd zbytniego gadulstwa i po prostu mówią za dużo. W fotografii takie gadulstwo polega na pokazywaniu zbyt dużej liczby zdjęć. W tym ćwiczeniu masz rezultat w postaci tylko jednego zdjęcia. Spośród wszystkich, jakie zrobiłeś, wybierz to, z którym jesteś najmocniej związany emocjonalnie i które najlepiej opowiada zaplanowaną historyjkę. Wykonaj odbitkę i powieś ją na ścianie. Wsłuchuj się w opinie wypowiadane na temat tego zdjęcia. 

Szczegóły ćwiczenia

Cel - jeden portret narracyjny. Narzędzia - aparat i obiektyw standardowy lub długoogniskowy. Światło - naturalne lub zastane. Miejsce - przestrzeń mogąca pełnić rolę sceny. Temat - portret narracyjny. Czas trwania - od 30 do 40 minut.

Fotografowanie ludzi

Czasami narracja sprowadza się do powiedzenia tego, co widzisz. Tutaj moją uwagę przyciągnął mały Stuart w kapeluszu, przydługich spodniach i z pluszowym zwierzątkiem w chwilę potem, jak wdrapał się na dość wysoką drewnianą ławkę

Canon 5DMii, obiektyw 50 mm, f/1,2

Dalsze inspiracje - Sam Jones

Sam Jones jest mistrzem w snuciu opowieści za pomocą zdjęć i filmów. Jego fotografie są pełne życia i nie potrzebują żadnego dopełnienia. Każdy kadr zawiera dość elementów, aby wprawić widza w zachwyt i sprowokować do refleksji. Sam potrafi uchwycić akcję w połowie rozgrywającej się sceny i opowiedzieć interesującą oraz bogatą narracyjnie historię.

Mimo że większość jego zdjęć jest ustawianych, nie sprawiają one wrażenia sztywnych. Jest w nich coś filmowego, a jednocześnie swobodnego i niezwykle osobistego. Prace Sama możesz obejrzeć w internecie pod adresem samjonespictures.com. Zwróć szczególną uwagę na różnorodność narzędzi narracyjnych, jakie stosuje, aby opowiedzieć swoją historię.

[kn_advert]

"Zawsze staram się zbudować scenę wyglądającą jak część dłuższej historii, a następnie rejestruję tylko niewielki jej fragment" - Sam Jones

Fotografowanie ludzi

O tym, czy dane zdjęcie jest dobre, czy nie, najczęściej decyduje kombinacja elementów narracyjnych. Jeff Johnson stoi przed starą płachtą malarską (patrz ćwiczenie w rozdziale 13.). Słomkowy kapelusz, dżinsowa koszula oraz aura starego zdjęcia tworzą specyficzny nastrój i budują wątek narracyjny, zachęcając widza do zatrzymania się, namysłu i poświęcenia większej uwagi temu obrazowi

Canon 5DMii, obiektyw 85 mm, f/2



www.swiatobrazu.pl