13 stycznia 2016, 12:50
Autor: Harold Davis
czytano: 6939 razy

Znaczenie rozpiętości tonalnej

Znaczenie rozpiętości tonalnej

Wyobraź sobie, że znajdujesz się w ciemnym pokoju. Nagle zasłony się rozsuwają i snop jasnego słonecznego światła rozświetla jedną ze ścian. Stopniowo Twój wzrok się przyzwyczaja. Teraz możesz dostrzec szczegóły w miejscach zacienionych i wzdłuż oświetlonej ściany.

Nawiązują do tego opisu, można powiedzieć, że rozpiętość tonalna to różnica pomiędzy najjaśniejszymi wartościami tonalnymi, jakie możesz dostrzec (jasne słoneczne światło na ścianie) a najciemniejszymi wartościami tonalnymi, jakie wciąż posiadają niektóre elementy (cienie w rogu). Miejsca jasne, zwane także światłami, które są tak rozświetlone, że nie można dostrzec żadnych szczegółów, określa się jako "przepalone" (lub prześwietlone). Miejsca ciemne, które nikną w całkowitej czerni, są "niedoświetlone".
 
[kn_advert]
 
Smutne, ale prawdziwe jest to, że ludzkie oko potrafi uchwycić większą rozpiętość tonalną niż można zawrzeć na pojedynczej klatce filmu czy w pojedynczej wersji ujęcia cyfrowego. Podkreśliłem wyrażenie "w pojedynczej wersji", ponieważ kluczem do stworzenia obrazów, które dorównują rozpiętości tonalnej, jaką rejestruje ludzkie oko, i przekraczają jej zakres, jest zrozumienie faktu, iż fotografia cyfrowa nie jest ograniczona do jednej wersji ujęcia, a nawet do jednego ujęcia. Doskonalenie sztuki zwiększania cyfrowej rozpiętości tonalnej pozwoli Ci tworzyć kompozycje, które nie były możliwe przed nastaniem ery cyfrowej.
 
Kiedy ustawisz aparat tak, by zapisywał ujęcia w formie plików JPEG, masz tylko jedną wersję cyfrowego ujęcia, a jej rozpiętość tonalna jest ograniczona. Możesz jednak z korzyścią dla siebie fotografować w formacie RAW i dzięki temu mieć dostęp do wszystkich ustawień, z jakich korzystałeś podczas wykonywania zdjęcia. Jeszcze bardziej ekscytujące jest to, iż możliwa jest wielokrotna obróbka pliku RAW – osobno dla jasnych i dla ciemnych fragmentów obrazu. Możesz więc dokonywać wielokrotnej obróbki plików RAW, co oznacza, że jesteś w stanie stworzyć kombinację najlepszych części z różnych wersji po to, by w znacznym stopniu zwiększyć rozpiętość tonalną.
 
Ta opcja nie zawiera żadnych "haczyków", tyle tylko, że dokładna, wielokrotna obróbka plików RAW zajmuje nieco czasu. Łączenie wersji w Photoshopie, lub w innym programie do edycji zdjęć, również wymaga czasu. Oczywiście istnieją takie kompozycje w których chcesz, by czernie były bardzo czarne, a biele bardzo białe; można założyć, że nie są one dobrymi kandydatami do wielokrotnej obróbki RAW. W takich przypadkach pojedyncza konwersja w zupełności wystarczy.
 
Uchwycenie szczegółów w obu częściach – ciemnej i jasnej – nie byłoby możliwe bez obróbki każdej z nich osobno i złożeniu ich w finalny obraz. Fot. Harold Davis
 
 
 


www.swiatobrazu.pl