Adobe Photoshop - szczegółowa korekta portretu, cz. I

Czytaj także: Adobe Photoshop - szczegółowa korekta portretu, cz. II
Czytaj także: Adobe Photoshop - szczegółowa korekta portretu, cz. III

1. Efekt czerwonych oczu

To niekorzystne zjawisko występuje zwykle przy fotografowaniu w słabym oświetleniu, gdy źrenice oka są rozszerzone, by wpuścić do siatkówki jak najwięcej światła. Prostopadły błysk lampy aparatu fotograficznego dociera do dna oka i powraca do aparatu już jako światło o czerwonym zabarwieniu ze względu na rodopsynę – barwnik wzrokowy.
Metod radzenia sobie z zaczerwienieniem źrenic jest bardzo wiele. Istnieją metody automatyczne. Adobe Photoshop posiada narzędzie do korekty efektu czerwonych oczu w grupie "Punktowy pędzel korygujący". Zdecydowałem się jednak przedstawić metodę mechaniczną, która w mojej opinii daje większą kontrolę nad efektem końcowym.

Odys J. Korczyński

Pracę należy rozpocząć od powielenia warstwy tła. Warstwa, na której będziemy pracowali, powinna znajdować się na wierzchu. Widoczność warstwy tła możemy w ogóle wyłączyć. Następnym krokiem jest wyselekcjonowanie czerwonej źrenicy. Najlepiej zrobić to narzędziem "Zaznaczenie eliptyczne" (M, shift+M). Mając zaznaczone miejsce korekty, wchodzimy w menu i naciskamy skrót ctrl+U, by wywołać okno "Barwa/Nasycenie". Ponieważ nie mamy zamiaru korygować innych kolorów prócz czerwieni, powinniśmy zaznaczyć w otwartym oknie dopasowania kolorów wyłącznie kanał czerwony (Alt+3). W zależności od stopnia zaczerwienienia, dopasowujemy odcień, obniżamy nasycenie i wreszcie zmniejszamy jasność tak, by uzyskać jak najbardziej naturalny obraz źrenicy oka ludzkiego. Po zakończeniu odznaczamy selekcję skrótem ctrl+D.

Odys J. Korczyński

Niekiedy, po wprowadzeniu tej korekty, na granicach zaznaczenia pozostanie jeszcze trochę koloru czerwonego. Z tym możemy poradzić sobie drobnym retuszem za pomocą "Pędzla" (B). Trzeba tylko pamiętać o włączeniu miękkiej końcówki, odpowiednim dostosowaniu jej rozmiaru oraz uaktywnieniu trybu mieszania pracy "Kolor".

Odys J. Korczyński

Odys J. Korczyński

2. Zmiana koloru oczu

Niektórzy traktują tę zmianę jako już efekt specjalny, a nie część pracy retuszerskiej. Najczęściej jest to element większej sekwencji czynności, prowadzącej do stworzenia np. kolażu, zaawansowanych fotomontaży i łączenia fotografii z grafiką wektorową w formie artystycznych prac graficznych.
Zaczynamy, podobnie jak w poprzednim przykładzie, od powielenia warstwy tła. Następnie musimy wyselekcjonować tęczówki. W tym celu wybieramy z grupy "Lasso" (M), narzędzie "Lasso magnetyczne" (można to zrobić również innymi narzędziami), dopasowujemy parametr kontrast, podwyższając jego wartość tak, by tworzone zaznaczenie jak najlepiej układało się na granicy bielma oka i tęczówki. Po zaznaczeniu pierwszego oka wciskamy klawisz shift. W ten sposób połączymy pierwsze zaznaczenie z rysowanym właśnie drugim. Gdy ktoś zapomni wcisnąć klawisz shift z chwilą rozpoczęcia rysowania drugiego zaznaczenia, pierwsze zniknie.

Odys J. Korczyński

Mając już gotowe obydwa zaznaczenia, trzeba się im dobrze przyjrzeć w powiększeniu. Jeśli wymagają korekty, to najlepiej poradzić sobie z tym wywołując okno z ustawieniami "Popraw krawędź" z paska ustawień szczegółowych narzędzia "Lasso magnetyczne". W tym uaktywniłem szybką maskę, by lepiej widzieć granicę zaznaczenia z obrazem i dostosowałem parametry "Wtapianie", "Gładki" oraz "Promień".

Odys J. Korczyński

Tak przygotowane zaznaczenie trzeba następnie skopiować na nową warstwę. Najlepiej zrobić to skrótem ctrl+J. Warstwa ta powinna być umieszczona na szczycie stosu warstw. Aby podczas następnych etapów zmiany koloru tęczówek zachować ciemne i jasne elementy w źrenicy, poleca się włączenie trybu mieszania "Kolor" dla warstwy z selekcją.

Odys J. Korczyński

Finalnym etapem jest uaktywnienie narzędzia "Barwa/Nasycenie" skrótem ctrl+U. W oknie tym zaznacza się jeszcze opcję "Koloruj". Dla naszego przykładu ustawiłem dość nienaturalny dla człowieka kolor – czerwony. Po dopasowaniu nasycenia i jasności praca nad zmianą koloru oczu jest właściwie zakończona. Na koniec można jeszcze skorygować np. pędzlem czy gumką efekty niedokładnego pokrycia kolorem tęczówek.

Odys J. Korczyński

Odys J. Korczyński

Czytaj także: Adobe Photoshop - szczegółowa korekta portretu, cz. II
Czytaj także: Adobe Photoshop - szczegółowa korekta portretu, cz. III