Oświetlenie rozproszone

Jednym z nich są niedoceniane przez wielu fotografujących parasolki. W tym przypadku wybraliśmy parasolkę półprzezroczystą, która może być wykorzystana jako powierzchnia rozpraszająca, bądź odbijająca.

Jedną z najbardziej zauważalnych cech światła kluczowego jest tego refleks źródła światła w oku fotografowanej osoby. Parasolki dają okrągłą, białą plamkę, duże płaszczyzny rozpraszające nieładne, prostokątne lub kwadratowe odbicie.

Jednym z najprostszych wariantów oświetleniowych jest układ, w którym lampę parasolkę ustawiamy blisko kamery, z prawej, bądź lewej jej strony (na przykład w pozycji 20º/20º lub 340º/20º). Nie stosujemy światła wypełniającego, a jako światło konturowe ustawiamy w pozycji 210º/0º lampę z paskową płaszczyzną rozpraszającą Stripbox 40z120 cm, z poziomem oświetlenia nieco wyższym, niż światło kluczowe. Jako jedyną oprawę światła skierowanego wykorzystujemy lampę z odbłyśnikiem o średnicy 43 cm Soft. Ten element formujący wiązkę świetlną jest jednym z najciekawszych w systemie oświetleniowym Fomei. Chociaż, sądząc z nazwy, należałoby oczekiwać światła rozproszonego, to charakter wiązki świetlnej, formowanej przez niego, i jej kąt rozwarcia, mierzony na połowie światłości, wynosi tylko 30º. W rezultacie otrzymujemy światło kierunkowe, ale w odróżnieniu od odbłyśników o podobnym kącie rozwarcia wiązki świetlej, występujących w innych systemach oświetleniowych, granice cieni mają znacznie łagodniejsze kontury. Lampę Digital 600 z tym odbłyśnikiem wybraliśmy jako źródło światła górnego, z poziomem oświetlenia dwa razy niższym od kluczowego. Niżej przestawiamy rysunek z pozycjami świateł i efekt zdjęciowy.

Rezultat uzyskany przy układzie świateł jak na rysunku powyżej.

Paskowa płaszczyzny rozpraszające mogą być także stosowane jako światło kluczowe w tonalnym stylu oświetleniowym. Wykorzystuje się je głównie z pozycji światła nad kamerą. Charakterystyczną cechą, informującą o użyciu tego elementu formującego wiązkę świetlną jest charakterystyczne odbicie w oku.

Przy takim zastosowaniu paskowej płaszczyzny rozpraszającej, jeśli stosujemy światło wypełniające, ustawiamy je wówczas poniżej kamery. W naszym przypadku źródłem światła wypełniającego była lampa Digitalis 400 z paskową płaszczyzną rozpraszającą Stripbox 30x90 cm. W nowym wariancie oświetleniowym, wprowadzamy drugie źródło światła skierowanego – jest nim lampa Digital 300 z odbłyśnikiem 21 cm z plastrem miodu 10º, jako światło konturowe. W ten sposób na planie zdjęciowym mamy w sumie pięć jednostek oświetleniowych, przy czym trzy z nich są źródłami światła rozproszonego (kluczowe, wypełniające i konturowe), a dwie – skierowanego (górne i konturowe). Korzyść, wynikająca ze stosowania kierunkowego światła konturowego, jest zauważalna na zdjęciu zestawieniowym. Konturowe światło, emitowane przez oprawę światła rozproszonego podkreśla kontur fotografowanej osoby, ale równocześnie rozjaśnia tło. W przypadku odbłyśnika z plastrem miodu o najgęstszych oczkach siatki, niewielka plama świetlna jest rzutowana dokładnie w to miejsce sceny, jakie dla niej przeznaczyliśmy.

Ten portret wykonaliśmy wykorzystując wszystkie światła zespołu oświetleniowego. Rozjaśnienie tła za osobą fotografowaną, jest wynikiem działania sumy świateł górnego i konturowego.